06252017Κυρ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Μουσική Πυξίδα

Μουσική... Παραμόρφωση / Μάΐος 2005 - φ.35

A silver mt. Zion – Horses in the sky
 
Και ενώ η σκηνή είναι ακόμη άδεια, αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι τα 4 μικρόφωνα στο κέντρο της, στραμμένα προς 4 διαφορετικές κατευθύνσεις, το επιβλητικό κοντραμπάσο, τα λιτά τύμπανα και ο Εfrim, κιθαρίστας και προσφάτως τραγουδιστής της μπάντας, να περιφέρεται νωχελικά, καπνίζοντας ανάμεσά στον κόσμο. Μετά τα δύο πρώτα τραγούδια θα εξαπολύσει το πολιτικό μανιφέστο της μπάντας, για τον πόλεμο, για τα γκρίζα αστικά τοπία γύρω μας, για τους απανταχού πολιτικούς…και μετά θα πέσουν  όλοι μαζί ξανά μέσα στο πάθος της θλιβερής μουσικής τους τραγουδώντας ανορθόδοξα μπροστά από τα 4 μικρόφωνα.
Ξεκίνησαν ως side project των Godspeed you black emperor, αλλά έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν τον δικό τους ήχο, βασισμένο στον συνδυασμό επιβλητικών κιθάρων και βιολιών, με το τσέλο και το κοντραμπάσο να προσδίδουν βάθος στην ήδη σκοτεινή μουσική τους. Αυτό που τους κάνει να ξεχωρίζουν από παρόμοια σχήματα, είναι η επιλογή τους να χρησιμοποιήσουν χορωδιακά φωνητικά στους 2 τελευταίους δίσκους και να εγκαταλείψουν το δρόμο των ορχηστικών κομματιών  των 2 πρώτων δίσκων. Το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικά περίεργο, πολλές φορές επιτηδευμένα φάλτσο αλλά προσθέτει και άλλη τραγικότητα στην  έντονα συναισθηματική μουσική τους. Με το horses in the sky, οι δαιδαλώδεις συνθέσεις της μπάντας καλά κρατούν και τα τραγούδια δίνουν συνολικά την εικόνα ενός soundtrack μιας κοινωνίας που καταρρέει, με τους ανθρώπους της να βρίσκονται σε διαρκή αγώνα..
 
Στη μέση της συναυλίας παίζουν ένα κομμάτι για την χώρα τους, φωνάζοντας και οι 7 μπροστά από τα μικρόφωνα ‘Canada, oh Canada I’ve never been your son’, και λίγο πριν το τέλος με τη συνοδεία μιας κιθάρας, σχεδόν ψιθυριστά ο Efrim τραγουδάει ‘the schools look like prisons, and the prisons look like malls’. Περίεργη μουσική και περίεργοι μουσικοί, που μας θυμίζουν ότι πολιτικοποιημένα τραγούδια δεν είναι μόνο αυτά του Manu Chao.
 
Σάββας Μεταξάς