11242017Παρ
ΕνημέρωσηΠεμ, 09 Νοε 2017 11am

Μάθηση e-μάθηση

Μάθηση e-μάθηση/Σεπτέμβριος 2006-φ.49

    Είναι παράξενο αυτό που συμβαίνει κάθε Αύγουστο. Σε ότι κι αν κάνω, ότι κι αν σκεφτώ, υπάρχει πάντα μια σκιά. Ο Σεπτέμβριος. Η προσμονή της αρχής, της συνάντησης, της ετοιμασίας για τη νέα χρονιά. Όπως ο αθλητής στην εκκίνηση της κούρσας που περιμένει τον πυροβολισμό του αφέτη, ή ο μαθητής πριν την πρώτη σχολική μέρα που αγωνιά για το ποιούς από τους φίλους του θα συναντήσει ξανά, ή τέλος ο ταξιδιώτης που μια μέρα πριν το ταξίδι δεν σκέφτεται τίποτε άλλο παρά το περιεχόμενο της βαλίτσας του.     
Υπερβολές, θα πει κάποιος. Καθόλου. Κάθε σχολική χρονιά είναι τελείως διαφορετική από τις προηγούμενες. Πόσο άλλο η φετινή, που αναμένεται θερμή από την αρχή της.
 
Εκείνο που δεσπόζει στη σκέψη όλων όσων εμπλέκονται στην εκπαίδευση (άμεσα ως εκπαιδευτικοί και μαθητές, ή έμμεσα ως γονείς) είναι η αλλαγή στα βιβλία του Δημοτικού και του Γυμνασίου. Μια αλλαγή που δεν μένει μόνο στη δημιουργία νέων εκπαιδευτικών εγχειριδίων, αλλά έρχεται να ανανεώσει και τον τρόπο διδασκαλίας. "Διαθεμάτικότητα", είναι η νέα κολεξιόν που λανσάρει το Υπουργείο, σχεδιασμένη από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο από το 2002.
 
Τα νέα βιβλία είναι ίσως τα καλύτερα βιβλία που έχουν φτάσει ποτέ στο Ελληνικό Δημόσιο σχολείο (σε σχέση με το σκοπό που γράφτηκαν). Το γράφω βέβαια αυτό, χωρίς να έχω διαβάσει ούτε ένα απ’ αυτά (το βιβλίο πληροφορικής Γυμνασίου, δεν δημοσιοποιήθηκε ακόμα), όμως απλά δεν υπάρχει λόγος να τα αμφισβητήσω πριν τα δώ. Ένα στοιχείο που μου δημιουργεί θετική προδιάθεση, είναι ότι για πρώτη φορά δεν έγιναν απ’ ευθείας αναθέσεις, αλλά οι επίδοξοι συγγραφείς διαγωνίστηκαν καταθέτοντας δείγμα γραφής το καλοκαίρι του 2003.
 
Εκείνοι που επιλέχθηκαν, (πολλοί απ’ αυτούς μάχημοι εκπαιδευτικοί τάξης) κλήθηκαν να γράψουν μέσα από ένα στενά ορισμένο πλαίσιο προδιαγραφών και οδηγιών, το οποίο θα οδηγούσε στην συγγραφή του βιβλίου με τον τρόπο που επέβαλε ο σχεδιασμός του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου. Κάθε βιβλίο συνοδεύεται από βιβλίο εκπαιδευτικού που αναλύει κάθε ενότητα και από λογισμικό υπολογιστών γραμμένο ειδικά για τις ενότητες που καλύπτει το κάθε βιβλίο.
 
Τα νέα βιβλία είναι εδώ λοιπόν και είναι τα καλύτερα για να επιτευχθεί η διαθεματικότητα. Όμως η νέα διδακτική μεθοδολογία της διαθεματικότητας, που είναι; Τέσσερα χρόνια τώρα, η αλλαγή που επιχειρεί σήμερα το Υπουργείο ήταν θαρρείς εφτασφράγιστο μυστικό.
 
Ούτε ένα συνέδριο σχετικό με τη διαθεματικότητα, μια ημερίδα, μια έντυπη ενημέρωση στα σχολεία, ένα προπαγανδιστικό άρθρο στον τύπο, ΤΙΠΟΤΑ. Ούτε καν αυτά τα βιβλία, που γι’ αυτά γίνεται ο ντόρος. Το Υπουργείο τα έδωσε σε ηλεκτρονική μορφή, θεωρώντας ότι οι εκπαιδευτικοί έχουν επάρκεια γνώσεων στη χρήση του υπολογιστή, παραβλέποντας όμως ότι αυτή την επάρκεια την απόκτησαν πριν 4 χρόνια, χωρίς ποτέ από τότε να τους ζητηθεί να χρησιμοποιήσουν υπολογιστή.
 
Μετά από πιέσεις της ΔΟΕ και της ΟΛΜΕ έγιναν φέτος την άνοιξη σχετικές επιμορφώσεις σε όλους τους κλάδους εκπαιδευτικών. Όμως αυτές οι επιμορφώσεις διήρκησαν… ένα πρωινό! Από τις 11 έως τις 2 (με διάλειμμα) Θα επαναληφθούν επίσης τώρα το Σεπτέμβριο για τους κλάδους εκείνους που αλλάζουν τα βιβλία τους (3 με 4 ώρες σεμιναρίου για κάθε μάθημα). Οι επιμορφωτές των σεμιναρίων ενημερώθηκαν σχετικά με τη διαθεματικότητα, ένα διήμερο στην Αθήνα τον Ιούλιο.
 
Πέρα από τις επιμορφώσεις δεν υπάρχει σχεδόν καμία υποδομή υποστήριξης κατά τη διάρκεια της εφαρμογής των νέων προγραμμάτων. Ο τεράστιας σημασίας θεσμός των σχολικών συμβούλων (που ένας από τους στόχους τους είναι να λειτουργούν συμβουλευτικά όπου και σε όποιον εκπαιδευτικό χρειασθεί), δεν μπορεί να λειτουργήσει όπως θα έπρεπε, μιας και η στελέχωσή του είναι σχεδόν μηδενική.
 
Ενδεικτικά αναφέρω ότι μόνο δύο σχολικοί σύμβουλοι υπάρχουν για όλη την πρωτοβάθμια εκπαίδευση στα Χανιά, ένα σχολικός σύμβουλος για τους φιλόλογους Χανίων και Ρεθύμνης και κανένας σε όλη τη Κρήτη για πολλές άλλες ειδικότητες εκπαιδευτικών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
 
Τα παραπάνω δεδομένα σε εμένα δημιουργούν την αίσθηση της προχειρότητας.
 
Όμως μιλάμε για παιδαγωγικές και εκπαιδευτικές μεθοδολογίες που αλλάζουν άρδην πρακτικές που έχουν εδραιωθεί 20 και 30 χρόνια. Δεν είναι καθόλου εύκολο για κανένα εκπαιδευτικό, ούτε καν γι αυτόν που ορκίστηκε χθες (και παρ’ επιπτόντως, δεν άκουσε ποτέ τη λέξη διαθεματικότητα στα αμφιθέατρα της σχολής του, κι ας αποφασίστηκαν οι αλλαγές όταν εκείνος ήταν πρωτοετής) να αναιρέσει όλα εκείνα που εφάρμοζε μέχρι χθες, και να ακολουθήσει άλλα. Πόσο άλλο όταν αυτά, προσπαθούν να τον κάνουν να τα εφαρμόσει, με ένα τρόπο που νομίζω ότι δεν είναι αρκετός για μια μεγάλη αλλαγή όπως αυτή.
 
Αυτό το Σεπτέμβρη οι εκπαιδευτικοί θα πρέπει να προσπαθήσουν διπλά. Μια για να καταλάβουν το πως θέλει η πολιτεία να γίνεται το μάθημα από εδώ και πέρα. Και μια δεύτερη να υπερπηδήσουν προχειρότητες που εν έτη 2006 αν μη τι άλλο απογοητεύουν.