06232017Παρ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Αιρετικές Ιστορίες

Αιρετικές Ιστορίες / Σεπτέμβριος 2006-φ.49

    The Lebanon- Human League

She dreams of nineteen sixty-nine
Before the soldiers came
The life was cheap on bread and wine
And sharing meant no shame
She is awakened by the screams
Of rockets flying from nearby
And scared she clings onto her dreams
To beat the fear that she might die


 
            Το τραγούδι αυτό κυκλοφόρησε πριν από 22 χρόνια. Είναι εμπνευσμένο από την τότε κατάσταση στο Λίβανο, θα μπορούσε όμως κάλλιστα να γραφτεί και σήμερα. Η κατάσταση που περιγράφει, είναι αυτή που όλο το καλοκαίρι βλέπαμε στις οθόνες μας, τις βόμβες να σκάνε, αμάχους να σκοτώνονται, και όλα αυτά σε ένα αδιέξοδο, άσκοπο πόλεμο.
 
    
            Που οφείλεται λοιπόν η κατάρα που δέρνει το Λίβανο. Η Βηρυτός ήταν το χρηματοπιστωτικό κέντρο της Μέσης Ανατολής, είχε ειδικό φορολογικό καθεστώς, που ευνοούσε τις επενδύσεις, και αποτελούσε την πύλη της Ευρώπης στον αραβικό κόσμο. Ο πληθυσμός όμως της αποκαλούμενης Ελβετίας της Μέσης Ανατολής, αποτελείται από ένα αμάλγαμα χριστιανικών και μουσουλμανικών ομάδων, η περιοχή είχε από παλιά το χαρακτήρα καταφυγίου για πολλές αιρέσεις και θρησκευτικές μειονότητες. Έτσι δίπλα στους Μαρωνίτες χριστιανούς, θα βρει κάποιος και συρορθόδοξους ή ελληνορθόδοξους, και μαζί με τους σουνίτες μουσουλμάνους συνυπάρχουν οι σιίτες και οι Δρούζοι. Άλλος σημαντικός παράγοντας είναι η γεωγραφική του θέση, δίπλα στο κράτος του Ισραήλ, το οποίο από την στιγμή της ίδρυσης του το 1948, συνέτεινε στην  αποσταθεροποίηση ολόκληρης της περιοχής.
 
Η χώρα απέκτησε την ανεξαρτησία της το 1943. Ως τότε αποτελούσε μαζί με τη Συρία γαλλικό προτεκτοράτο. Ήδη από το 19ο αιώνα ο χριστιανικός μαρωνίτικος πληθυσμός που διαβιούσε στα πλαίσια της οθωμανικής αυτοκρατορίας, τελούσε υπό την προστασία της Γαλλίας, η οποία και μετά την απελευθέρωση, συνεχίζει να επηρεάζει την περιοχή. Η κύρια αιτία διχοτόμησης του προτεκτοράτου σε 2 κράτη, ήταν η χριστιανική τότε πλειοψηφία στο χώρο του Λιβάνου. Η Συρία ποτέ δεν έπαψε να θεωρεί το Λίβανο ζωτικό της  χώρο, και  προσπαθεί, είτε ελέγχοντας την πολιτική ζωή, είτε με την στρατιωτική της παρουσία από το 1976 έως το 2005, να διαιωνίζει την επιρροή της. Μεγάλο μέρος του σιιτικού πληθυσμού μετά το 1979, εμπνεύσθηκε από την ιρανική ισλαμική επανάσταση, και από τότε το Ιράν μέσω χρηματοδότησης της οργάνωσης Χεζμπολλά και της εκπαίδευσης των μελών της, αποτελεί άλλο ένα σημαίνοντα παράγοντα στην πολιτική ζωή της χώρας. Σε όλα αυτά πρέπει να προσθέσουμε την πολυάριθμη λιβανέζικη διασπορά σε χώρες όπως οι ΗΠΑ και η Αυστραλία, και την παρουσία πολυάριθμης παλαιστινιακής προσφυγικής κοινότητας από το 1948.
 
            Η παρουσία όλων αυτών των παραγόντων σε μια θερμή περιοχή όπως η Μέση Ανατολή, αναπόφευκτα οδηγούσε σε σύγκρουση. Το προοίμιο υπήρξε η κρίση του 1958, όπου η επιθυμία του μουσουλμανικού πληθυσμού της χώρας να ενταχθεί στην βραχύβια νασερικής εμπνεύσεως Αραβική Ένωση, που περιελάμβανε την Αίγυπτο και τη Συρία, συνάντησε την αντίθεση του χριστιανικού πληθυσμού, ο οποίος στηρίχθηκε σε αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις για να διατηρήσει τη φιλοδυτική πολιτική του κράτους. Η κατάσταση περιπλέχθηκε περισσότερο με την παρουσία στη χώρα, των μαχητών της οργάνωσης για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης, οι οποίοι εκδιώχθηκαν από τη Ιορδανία στις αρχές του 1970. Από το 1975 ξεκίνησε ένας αιματηρός εμφύλιος πόλεμος μεταξύ των θρησκευτικών κοινοτήτων, των Παλαιστινίων, καθώς και της Συρίας και του Ισραήλ. Ο Λίβανος μετατράπηκε σε χώρο συγκρούσεων, σφαγών όπως αυτές των στρατοπέδων Σάμπρα και Σατίλα που διέπραξαν χριστιανοί με την ισραηλινή ανοχή, και επεμβάσεων, όπως αυτή των Ισραηλινών το 1982, οι οποίοι μετά από πολιορκία τη Βηρυτού εξεδίωξαν τους Παλαιστίνιους μαχητές από το Λίβανο. Θεωρητικά το 1989 έληξε ο εμφύλιος με τη συμφωνία του Ταίφ η οποία μοίραζε την πολιτική εξουσία εξίσου σε χριστιανούς και μουσουλμάνους. Πρακτικά όμως η ισραηλινή κατοχή του νότιου Λιβάνου συνεχίστηκε μέχρι το 2000, ενώ τα συριακά στρατεύματα δεν αποσύρθηκαν παρά μόνο μετά τις μαζικές διαδηλώσεις του 2005, που ακολούθησαν τη δολοφονία του πρώην πρωθυπουργού Χαρίρι.
 
            Μετά την ισραηλινή εισβολή του 1982, αναπτύχθηκε με ιρανική και συριακή χρηματοδότηση η σιιτική οργάνωση της Χεζμπολλά, η οποία έκτοτε επηρεάζει την πολιτική ζωή της χώρας, και παρενοχλεί συστηματικά το κράτος του Ισραήλ. Έχουν εκδοθεί διάφορες αποφάσεις για τον αφοπλισμό της, αλλά ο αδύναμος λιβανέζικος στρατός δεν μπορεί να προβεί στις απαιτούμενες ενέργειες. Η δράση της έδωσε στο Ισραήλ την αφορμή να επέμβει για άλλη μια φορά στο Λίβανο, καταστρέφοντας τις υποδομές ενός ολόκληρου κράτους, δολοφονώντας αμάχους, και οδηγώντας στην προσφυγιά μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Δεν θα μπούμε στη συζήτηση του κατά πόσον λόγοι ασφαλείας επιτρέπουν την παραβίαση της ακεραιότητας ενός κράτους, ούτε σε θεωρίες συνωμοσίας, αν η σύγκρουση προετοιμάστηκε μεθοδικά από τη μια πλευρά ή την άλλη. Το δεδομένο που έχουμε, είναι ότι η λιβανέζικη οικονομία καταστράφηκε για άλλη μια φορά, η Χεζμπολλά εμφανίζεται ενισχυμένη, και μια νέα εμφύλια σύγκρουση φαντάζει πιθανή. Το ζητούμενο, το οποίο όμως φαίνεται απίθανο, είναι να μπορέσει η χώρα αυτή να συγκροτήσει ένα ισχυρό κράτος χωρίς εξωτερικές επεμβάσεις και επιδράσεις.
 
            Κλείνοντας παραθέτουμε άλλη μια στροφή από το τραγούδι με το οποίο ξεκινήσαμε το άρθρο….
 
 
 
And who will have won
When the soldiers have gone
From the Lebanon