09202017Τετ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Φανταστική Ταινιοθήκη

Η "Φανταστική ταινιοθήκη" στο 43ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

43ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
8-17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2002
Η νοσταλγία της γιορτής είναι πάντα αυτό που διατηρεί άσβηστη τη μνήμη της εντός μας. Πολύ περισσότερο όταν η γιορτή αυτή τυχαίνει να είναι η μεγαλύτερη γιορτή του κινηματογράφου στη χώρα μας.
Το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης δηλαδή.
Οι αναμνήσεις του Φεστιβάλ, οι ταινίες, οι άνθρωποι, οι συναντήσεις και φυσικά η πόλη που το φιλοξενεί τόσα χρόνια.
Αν και κάθε χρόνο αλλάζει η αρίθμηση, αυτό που μένει το ίδιο είναι οι θεατές που βιαστικοί τρέχουν από αίθουσα σε αίθουσα, ανταλλάσσουν πληροφορίες και χάνονται σε μακρινά κινηματογραφικά ταξίδια...

Μετά από τόσα χρόνια που παρακολουθώ το Φεστιβάλ τα πρόσωπα μου φαίνονται οικεία, τόσο οικεία που πολλές φορές νομίζω πως ο ένας χρόνος που μεσολαβεί από Φεστιβάλ σε Φεστιβάλ δεν είναι παρά εάν μεγάλο διάλειμμα μιας συνεχώς προβαλλόμενης ταινίας ή για να μεταφέρω τα λόγια του σκηνοθέτη Θόδωρου Αγγελόπουλου προέδρου του Φεστιβάλ: "κάθε Νοέμβριο, όταν αφουγκράζομαι αυτή την επικοινωνία ταινιών και θεατών, την αμφίδρομη δημιουργική τους σχέση, σιγουρεύομαι πως δεν πήγαν χαμένα, δεν ηττήθηκαν τα οράματα και οι κατακτήσεις της δικής μας γενιάς, που αναμετρήθηκαν με αυτή την μεγάλη τέχνη. Η νεότητα της τέχνης του κινηματογράφου είναι παντοτινή".
Α. ΕΠΙΣΗΜΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ - ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Στο διεθνές διαγωνιστικό τμήμα προβάλλονται σύμφωνα με τον κανονισμό πρώτες η δεύτερες ταινίες σκηνοθετών. Αυτό μεταφέρει μια προκατάληψη πως οι ταινίες που θα παιχτούν δεν έχουν ενδιαφέρον. Αυτό είναι τελείως λάθος γιατί ο κινηματογράφος εκτός των άλλων είμαι μια εξερεύνηση. Η χαρά του να ανακαλύψεις νέους αξιόλογους δημιουργούς είναι μοναδική και έτσι το διαγωνιστικό τμήμα είναι ένα πολύ συναρπαστικό τμήμα, αφού οι επιλογές του καλλιτεχνικού διευθυντή του Φεστιβάλ Μιχ. Δημόπουλου είναι και αξιόλογες και συναρπαστικές.
Στο φετινό πρόγραμμα συμμετείχαν 16 ταινίες. Από την Ταϊλάνδη και την Κορέα μέχρι το Μεξικό αλλά και την Ελλάδα 2 ταινίες (που θα μιλήσουμε ξεχωριστά στην Ελληνική παρουσίαση).
Επίσης υπήρχαν και 2 ταινίες εκτός συναγωνισμού.
Μια πρώτη παρατήρηση. Το επίπεδο των συμμετοχών υψηλότατο. Καλύτερα από κάθε άλλη φορά. Κάποιες από τις ταινίες τολμώ να γράψω ήταν θαυμάσιες. Όπως: ΧΑΠΟΝ (JAPON) του Κάρλος Ρείγαδας η συμμετοχή του ΜΕΞΙΚΟΥ. Η πρώτη μεγάλου μήκους του τριαντάχρονου Μεξικανού ήταν μια συναρπαστική εμπειρία. Από το Ζενερίκ της ταινίας κιόλας ο μοναχικός άντρας στο αφιλόξενο τοπίο, γεννούν συναισθήματα γνήσιας κινηματογραφικής απόλαυσης. Αν παραφράσουμε τον ξένο τίτλο της ταινίας επί λέξει σημαίνει "ΓΙΑΠΩΝΕΖΙΚΟ". Ο άντρας έρχεται στον αφιλόξενο τόπο για να δώσει τέρμα στη ζωή του. Η γνωριμία του, στο μικρό χωριό που καταφεύγει, με μια ηλικιωμένη γυναίκα του ξαναδίνουν την πίστη του στη ζωή.
’ψογα κινηματογραφημένο ήταν κατά τη γνώμη μου η ταινία που ξεχώριζε.
ΔΥΣΗ: (OCCIDENT) του ΚΡΙΣΤΙΑΝ ΜΟΥΝΤΚΙΟΥ συμμετοχή Ρουμανίας ένα μικρό διαμάντι. Οι τρελές ιστορίες των κατοίκων μιας μικρής επαρχιακής πόλης που θέλουν να φύγουν στη Δύση. Καθημερινότητα και ποίηση σε ένα έργο γεμάτο λυρισμό και ανθρωπιά με Ιοσελιάνι και Τίκβερ (ως προς την επανάληψη της ίδιας ιστορίας - βλ. ΛΟΛΑ ΤΡΕΞΕ ΛΟΛΑ).
ΡΟΤΖΕΡ ΝΤΟΝΤΖΕΡ: (ROGER DODGER) του ΝΤΙΛΑΝ ΚΙΝΤ συμμετοχή των ΗΠΑ
Ο Ρότζερ Ντοντζερ είναι ένας ακαταμάχητος δον Ζουαν. Κάθε γυναίκα για αυτόν είναι ένα παιχνιδάκι. Τα πράγματα θ’ αλλάξουν όταν εμφανίζεται ο 17χρονος ανιψιός του φανατικός θαυμαστής του που θέλει να τον μυήσει στην "τέχνη" του. Εκπληκτικοί διάλογοι, θαυμάσιο κλίμα της ζωής του Μανχάταν, η μια άλλη όψη του διανοουμενισμού του Γούντι ’λεν.
"Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ" (MIZU NO ONNA) του ΧΙΤΕΝΑΡΙ ΣΟΥΤΖΙΜΟΡΙ συμμετοχή της Ιαπωνίας.
Μια ταινία που επιβεβαιώνει τη λαμπρή κινηματογραφεία των χωρών της ’πω Ανατολής. Ένα στοχαστικό και περίπλοκο ρομάντζο της Ρίας που αντιπροσωπεύει το νερό και του Γιουσάκου που αντιπροσωπεύει τη φωτιά...
"Η ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΤΗΣ ΓΗΣ" (ARE ZOU - HA-YE-ZAMIN) του ΒΑΧΙΝΤ ΜΟΥΖΑΪΑΝ συμμετοχή του ΙΡΑΝ. Ένα βουκολικό δράμα με μια ξεχωριστή σκηνή. Εκείνη που ο νεαρός δάσκαλος φέρνει ένα αυτοσχέδιο κινηματογράφο στο μακρινό χωριό.
Από τις υπόλοιπες ταινίες σημειώνω: την Γερμανική "ΜΑΓΚΑΛΟΟΥ" του ΟΥΑΡΙΧ ΚΕΛΕΡ. Ένα θαυμάσιο φιλμ που περιγράφει τις σχέσεις δύο αδελφών. Την ταινία από την Ταϊλάνδη "ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΔΙΚΟ ΣΟΥ", και την ταινία από την ΣΛΟΒΕΝΙΑ "ΤΥΦΛΟΣ ΣΤΟΧΟΣ" της ΧΑΝΑ ΣΛΑΚ με ένα τετριμμένο θέμα αλλά με εκπληκτική ηθοποιό που δίκαια κέρδισε το πρώτο βραβείο γυναικείας ερμηνείας. Την Manca Dorner.
Οι δύο ταινίες εκτός συναγωνισμού ήταν εξαιρετικές.
Το φιλμ από την Παλαιστίνη "ΘΕΪΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ" του ΕΛΙΑ ΣΟΥΛΕΪΜΑΝ. Ένα φιλμ που περιγράφει με ζωντάνια την παράνοια που επικρατεί στη χώρα του σκηνοθέτη... και η ταινία από την Γερμανία "HALBE - TR EPPE" που είχε κερδίσει την Αργυρή ’ρκτο στο Φεστιβάλ Βερολίνου.
Ένα έξοχο χρονικό της σχέσης δύο ζευγαριών. Ταινία που θυμίζει τις ταινίες του "ΔΟΓΜΑΤΟΣ" αλλά σε κερδίζει με την αμεσότητα της.
Β. ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ - Ελληνικός Κινηματογράφος 2002
Στο Ελληνικό πανόραμα συμμετείχαν συνολικά 22 ταινίες τόσο απρόβλητες όσο και παραγωγές που έχουμε ήδη προβληθεί όπως π.χ. "ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ", "ΕΦΑΠΑΞ", κλπ που όλες συναγωνίζονται για τα κρατικά βραβεία ποιότητας.
Δίπλα στους πολύ νέους σκηνοθέτες συνυπήρχαν "παλαίμαχοι" δημιουργοί όπως ο ΡΟΒΗΡΟΣ ΜΑΝΘΟΥΛΗΣ, ο ΚΩΣΤΑΣ ΣΦΗΚΑΣ, ο ΝΙΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, ο ΤΑΚΗΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΙΔΗΣ, ο ΝΙΚΟΣ ΖΕΡΒΟΣ.
Γενική εικόνα: μετριότητα. Αν εξαιρέσει κανείς τις 2 ταινίες που συμμετείχαν στο επίσημο πρόγραμμα δηλαδή τις: ΘΑ ΤΟ ΜΕΤΑΝΟΙΩΣΕΙΣ" της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΚΟΥ και "ΔΥΣΚΟΛΟΙ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ" της ΠΕΝΝΥΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ, από τις υπόλοιπες ελάχιστε είναι άξιες λόγου. Ευχάριστη έκπληξη η ταινία "ΓΥΡΩ - ΓΥΡΩ ΟΛΟΙ" του ΓΙΑΝΝΗ ΔΡΑΚΟΥ.
ΔΥΣΚΟΛΟΙ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ: Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΜΟΥ" της ΠΕΝΝΥΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ.
Η ταινία παρά το "δύσκολο" θέμα της, η συμφιλίωση ενός μικρού αγοριού με την απώλεια του πατέρα του, είναι σωστά δομημένη, αφηγείται με ρυθμό, παρουσιάζει συναρπαστικές στιγμές αλλά έχει νομίζω ένα βασικό μειονέκτημα.
Η σκηνοθέτης δούλεψε εντατικά με τον μικρό πρωταγωνιστή που κέρδισε και το βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ Λοκάρνο, αλλά άφησε τους άλλους ηθοποιούς εκτεθειμένους. Ιδίως ο ρόλος της μητέρας είναι ανεπιτυχής.
Πάντως η ταινία είναι αξιοπρεπέστατη.
ΘΑ ΤΟ ΜΕΤΑΝΟΙΩΣΕΙΣ της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΚΟΥ
Μια "συναρπαστική" έκπληξη. Μια ταινία "χειροποίητη" με ψηφιακή κάμερα με συνδρομές φίλων και γνωστών οδηγεί τον ελληνικό κινηματογράφο σε νέους δρόμους.
Μ’ ένα "Χολιγουντιανό" εύρημα, τη λιποθυμία της ηρωίδας, η Ευαγγελάκου φτιάχνει ένα "φρέσκο" μιας επαρχιακής παραθαλάσσιας πόλης. Φίλοι, συγγενείς, γνωστοί σ’ ένα γαϊτανάκι εξομολογήσεων μνήμης, πάθους. Χιούμορ, διαβολεμένος ρυθμός και προπάντων τουλάχιστον δέκα θαυμάσιοι ρόλοι. Κι ακόμα σωστά ελληνικά, στρωτή αφήγηση τι άλλο να ζητήσεις από μια ταινία;
Ανεπιφύλακτα μπράβο.
Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ του ΝΙΚΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΥ
Η επιστροφή του Γραμματικού στις φιξιόν ταινίες, μετά την ενασχόληση του με το Ντοκιμαντέρ, συνοδεύεται από ένα πικρό χρονικό επανένταξης ενός νέου στο κοινωνικό περίγυρο. Σωστοί ρυθμοί, θαυμάσιος ο κεντρικός ήρωας (Βαγγέλης Μουρίκης) αξιοπρεπής παραγωγή.
Ο ΧΑΜΕΝΟΣ ΤΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΟΛΑ του ΝΙΚΟΥ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗ
Η καλύτερη ταινία του ΝΙΚΟΛΑΪΔΗ εδώ και καιρό. Στο ίδιο μοτίβο των ταινιών του. Περιθώριο, κινηματογραφοφιλία, χαμένα όνειρα, αλλά με έξοχη κινηματογράφιση και με τον Γιάννη Αγγελακα τον γνωστό τραγουδιστή στο βασικό ρόλο και στη μουσική της ταινίας.
LILLY’ S STORY του ΡΟΒΗΤΟΥ ΜΑΝΘΟΥΛΗ
Ο Μανθούλης είναι ένας μεγάλος κινηματογραφιστής. Δεν ξεχνώ το "ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΟ" (1966), ένα από τα πιο μοντέρνα φιλμ του Ελληνικού Κινηματογράφου και το "ΜΠΛΟΥΖ ΜΕ ΣΦΙΓΜΕΝΑ ΔΟΝΤΙΑ" (1973). Σ’ αυτή του την ταινία, το "γύρισμα" μιας ταινίας μέσα στην ταινία είναι ίσως η πνευματική παρακαταθήκη μιας ηρωικής γενιάς για τα χρόνια, τη μνήμη, τους καημούς και την ελπίδα, με θαυμάσιες στιγμές αλλά μάλλον άνιση.
ΓΥΡΩ - ΓΥΡΩ ΟΛΟΙ του ΓΙΑΝΝΗ ΔΡΑΚΟΥ
Ένα φιλμ έκπληξη. Δροσερό και ταυτόχρονα ανατρεπτικό επιβεβαιώνει τις ελπίδες μας για τους νέους έλληνες κινηματογραφιστές που έρχονται με σπουδές από το εξωτερικό.
Από τα ντοκιμαντέρ οι ταινίες τεκμηρίωσης οι πιο ουσιαστικές εκείνες των ΚΩΣΤΑ ΣΦΗΚΑ ένα φιλμ πάνω στο ποίημα του ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΣΟΛΩΜΟΥ η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΗΣ ΖΑΚΥΝΘΟΣ και εκείνη του ΒΑΣΙΛΗ ΜΑΤΩΜΕΝΟΥ: Η ΜΝΗΜΗ

Γ) ΝΕΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ
Το τμήμα του Φεστιβάλ με τις μεγαλύτερες κινηματογραφικές απολαύσεις μια που οι επιλογές του διευθυντού του κ. Δη. Εϊπίδη είναι πάρα πολλές από τα πιο γνωστά Φεστιβάλ. Καταγράφω τις πιο ουσιαστικές:
"ΕΙΜΑΙ Η ΤΑΡΑΝΕ..........." του ΡΑΣΟΥΛ ΣΑΝΤΡ-ΑΜΕΝ - ΙΡΑΝ 2002. Ένα πανέμορφο φιλμ για τη κατάσταση της γυναίκας του Ιράν.
"ΛΙΛΙΑ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ" του ΛΟΥΚΑΣ ΜΟΟΝΤΙΣΟΝ, ΣΟΥΗΔΙΑ 2002
Και πάλι μια ταινία για τη θέση της γυναίκας. Αλλά αυτή τη φορά της γυναίκας από την πρώην Σοβ. Ένωση. Έξοχη.
"Ο ΕΡΑΣΤΗΣ" του ΒΑΛΕΡΙ ΤΟΝΤΟΡΟΦΣΚΙ - ΡΩΣΙΑ 2002
Μια ταινία που επιβεβαίωσε την άποψή μου ότι ο ΤΟΝΤΟΡΟΦΣΚΙ είναι ίσως ο πιο ενδιαφέρον σύγχρονος Ρώσος σκηνοθέτης.
"ΓΥΝΑΙΚΕΙΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ" της ΜΑΝΙΤΖΕ ΧΕΚΜΑΤ - ΙΡΑΝ 2002
Ένα θέμα ταμπού για τον σύγχρονο Ιρανικό κινηματογράφο. Ένα συγκλονιστικό ντοκουμέντο.
"THIS IS NOT A LOVE SONG" της ΜΠΙΛΙ ΕΛΤΡΙΝΧΑΜ - ΜΕΓ. ΒΡΕΤΑΝΙΑ 2002
Ένα χρονικό φιλίας. Ένας κατά λάθος φόνος. Μια καταδίωξη. Μια ταινία στο ύφος του "ΟΤΑΝ ΞΕΣΠΑΣΕ Η ΒΙΑ" του ΤΖΟΝ ΜΠΟΥΡΜΑΝ. Μια ευχάριστη έκπληξη.
"ΚΕΝ ΠΑΡΚ" του ΛΑΡΙ ΚΛΑΡΚ ΕΝΤ ΛΑΤΣΜΑΝ - ΗΠΑ 2002
Για όσους αρέσκονται στον γνωστό κινηματογράφο του ΚΕΝ ΚΛΑΡΚ.
"ΔΕΚΑ" του ΑΜΠΑΣ ΚΙΑΡΟΣΤΑΜΙ - ΙΡΑΝ - ΓΑΛΛΙΑ 2002
’λλο ένα φιλμ για την κατάσταση της γυναίκας στο Ιράν. Γυρισμένο με ψηφιακή κάμερα μέσα σ’ ένα αυτοκίνητο, στοχάζεται και καταγράφει τη θέση της γυναίκας στην Ιρανική κοινωνία.
"ΚΟΥΚΛΕΣ" του ΤΑΚΕΣΙ ΚΙΤΑΝΟ - ΙΑΠΩΝΙΑ 2002
Μια ακόμη ταινία από τον μεγάλο γιαπωνέζο δημιουργό. Εικαστικά θαυμάσια δοσμένη σε παράλληλες ιστορίες που αφηγούνται το ίδιο θέμα. Εκείνο της αγάπης.

Δ) ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΟΡΙΖΟΝΤΩΝ.
1. Αφιέρωμα στον σκηνοθέτη ΧΑΙΜΕ ΟΥΜΠΕΡΤΟ ΕΡΜΟΣΙΓΙΟ
Ο ΕΡΜΟΣΙΓΙΟ είναι ένας μεξικανός σκηνοθέτης με μεγάλη φήμη στο εξωτερικό, αλλά με πολλά προβλήματα στη χώρα του γιατί τα έργα του θίγουν καθαρά θέματα ταμπού: Δεδηλωμένα γκέι ο ΕΡΜΟΣΙΓΙΟ με τις ταινίες του σατιρίζει την αστική τάξη και τους μύθους της. Αξιοπερίεργη: "ΜΥΣΤΙΚΑ ΣΤΟ ΜΠΑΝΙΟ" (1989). Στα όρια του κιτς "Η ΚΥΡΙΑ ΕΡΛΙΝΤΑ ΚΑΙ Ο ΓΙΟΣ ΤΗΣ" (1985). Θαυμάσια: "ΕΞΟΡΚΙΣΜΟΙ" (2002)
2. Αφιέρωμα στον Ιταλό σκηνοθέτη ΑΟΥΡΕΛΙΟ ΓΚΡΙΝΑΛΝΤΙ
Λογοτέχνης και κινηματογραφιστής ο ΓΚΡΙΝΑΛΝΤΙ είναι ένας δημιουργός μ’ όλη τη σημασία της λέξης. Φτηνός ανεξάρτητος κινηματογράφος, φόρος τιμής στον ΠΙΕΡ ΠΑΟΛΟ ΠΑΖΛΙΝΙ (το ΡΟΖΑ ΦΟΥΝΤΣΕΚΑ (2002) είναι η "ΜΑΜΑ ΡΟΜΑ" του ΠΑΖΟΛΙΝΙ και οι ταινίες "ΝΕΠΟΛΙΟ" (1996) και "Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ" (2002). Είναι ταινίες εμπνευσμένες από τη ζωή του ίδιου του ΠΑΖΟΛΙΝΙ. Ευχής έργο ήταν να αγοραστούν οι ταινίες του στην Ελλάδα.
3. ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΧΟΝΓΚ ΣΑΝΓΚ - ΣΟΥ
Ο Κορεάτης Χονγκ Σανγκ Σου είναι ίσως ο πιο καινοτόμος δημιουργός από τη Κορέα. Οι "ΝΕΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ" Πρόβαλαν 4 ταινίες του. Έργο σύγχρονο ως προ τη κινηματογραφική γλώσσα και καινοτόμο αισθητικά ήταν κι αυτό μια αποκάλυψη.
4. ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΣΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΣΙΡΙΝ ΝΕΣΑΤ
Ιρανή στη καταγωγή η ΝΕΣΑΤ ζει και εργάζεται στις ΗΠΑ. Φωτογράφος, σκηνοθέτης και Video artist. Το Φεστιβάλ είχε ένα σωστά επιλεγμένο αναδρομικό αφιέρωμα.

Ε) ΜΑΤΙΕΣ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ
Το καθιερωμένο τμήμα του Φεστιβάλ που προβάλλει και αναδεικνύει τις σύγχρονες τάσεις του Βαλκανικού κινηματογράφου.
Ξεχώρισα τη ταινία "ΠΟΝΤΙΚΙΣΙΑ ΜΟΙΡΑ" παραγωγής ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ - FYROM του ΙΒΑΝ ΠΑΒΛΟΦ. Μια "αντρική" ταινία, σχόλιο πάνω στις κοινωνίες που αλλάζουν.

ΣΤ) ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΣΤΗΝ ΑΣΙΑ
Επτά ταινίες από Ιαπωνία, Βιετνάμ, Κορέα, Ταϊβάν, Ινδονησία, Κίνα, που επιβεβαιώνουν ότι στην ’πω Ανατολή δημιουργείται ο Νέος Κινηματογράφος. Ξεχώρισα την "ΟΑΣΗ" Κορέα 2002 του ΛΙ ΤΣΑΝΓΚ - ΝΤΟΝΓΚ. Ένα νοσηρό θέμα δίνει την ευκαιρία στο σκηνοθέτη να φτιάξει μια κυριολεκτικά αξέχαστη ταινία.

Ζ) ΤΟ ΑΝΗΣΥΧΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΜΑΡΚΟ ΜΠΕΛΟΚΙΟ
Ο Ιταλός δημιουργός Μάρκο Μπελοκιο ήταν ο πρόεδρος της κριτικής επιτροπής του Διαγωνιστικού τμήματος. Με την ευκαιρία αυτή το Φεστιβάλ οργάνωσε ένα πλήρες αφιέρωμα στον Μπελοκιο μ’ όλες τις ταινίες του μεγάλου και μικρού μήκους. Με την ίδια ευκαιρία εκδόθηκε κι ένα θαυμάσιο βιβλίο όπως όλες εξάλλου οι εκδόσεις του Φεστιβάλ.
Ο Μπελοκιο ήταν ένας ανήσυχος και ριζοσπάστης σκηνοθέτης.
Συμμετείχε ενεργά με τις ταινίες του στα ριζοσπαστικά κινήματα: φοιτητικές αναταραχές, αποασυλοποιηση, κτλ.
Τελευταία φορά που είδαμε στους Ελληνικούς Κινηματογράφους ταινία του ήταν το 1986: "Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΣΤΟ ΚΟΡΜΙ ΤΗΣ".

Η) ΜΠΕΛΑ ΤΑΡ: ΕΝΑΣ ΜΟΝΑΧΙΚΟΣ ΟΡΑΜΑΤΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ
Ένα κυριολεκτικά μοναδικό αφιέρωμα. Όλες οι ταινίες του Ούγγρου Μπέλα Τάρ, που πολύ τον αποκαλούν διάδοχο του ΤΑΡΚΟΦΣΚΙ. Αν και ο ίδιος δεν αποδέχεται το χαρακτηρισμό, το έργο του είναι ίσως το πιο μοντέρνο και λυτρωτικό της κινηματογραφική έκφρασης.

Θ) ΜΠΟΜΠ ΡΑΦΕΛΣΟΝ: ΕΝΑΣ ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΣΙΝΕΜΑ
Με την ευκαιρία της παρουσία του Ραφελσον σαν μέλους της κρτικής επιτροπής του Διεθνούς τμήματος το Φεστιβάλ οργάνωσε και παρουσίασε ένα αφιέρωμα στο έργου με 7 μεγάλου μήκους (τις καλύτερες) και 2 μικρού μήκους ταινίες. Η αναπάντεχη γνωριμία και φιλία μου με τον δημιουργό μου χάρισε την ευτυχία να ξαναδώ μερικές παλιότερες ταινίες του, αλά και την θαυμάσια τελευταία του βασισμένη στο έργου ΝΤΑΣΙΕΛ ΧΑΝΕΤ αλλά και τις δύο συγκλονιστικές μικρού μήκους.
Οι συζητήσεις με τον Ράφελσον μου πρόσφεραν μια άλλη οπτική στο έργο του δημιουργού που με τα "5 ΕΥΚΟΛΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ" (1970), έκανε μια από τις πιο μοντέρνες δημιουργίες του σύγχρονου κινηματογράφου. και με το "Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ ΧΤΥΠΑΕΙ ΠΑΝΤΑ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ" την πιο εντυπωσιακή μεταφορά φιλμ νουάρ, αλλά και αξέχαστη "ιστορία αγάπης" όπως λέει κι ο ίδιος.

Ι) ΖΑΝ ΦΡΑΝΣΟΥΑ ΣΤΕΒΕΝΕΝ: Ο ΑΟΥΤΣΑΪΝΤΕΡ ΤΟΥ ΓΑΛΛΙΚΟΥ ΣΙΝΕΜΑ
’λλη μια θαυμάσια ανακάλυψη. Ο άνθρωπος που έχει εμφανιστεί σε πάνω από 150 γαλλικές ταινίες μέσα σε 25 χρόνια σκηνοθέτησε 3 μόνο ταινίες. Αν αναζητείτε τον ορισμό "μοντέρνος κινηματογράφος" θα τον βρείτε στο έργο του. Ανήσυχος, ποιητικός, οραματιστής ήταν ένα από τα πιο σπουδαία γεγονότα το αφιέρωμα στο έργου.

Κ) ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΟΥ ΠΑΝΤΕΛΗ ΒΟΥΛΓΑΡΗ
ΜΕ την ευκαιρία της απονομής του "Χρυσού Αλέξανδρου" στον ΒΟΥΛΓΑΡΗ για το σύνολο του έργου του έγινε ένα αφάνταστα τεκμηριωμένο αφιέρωμα σ’ όλο το κινηματογραφικό και τηλεοπτικό έργο του σπουδαίου Έλληνα δημιουργού.Ευκαιρία να ξαναδούμε μια από τις καλύτερες Ελληνικές ταινίες: "ΤΟ ΠΡΟΞΕΝΙΟ ΤΗΣ ΑΝΝΑΣ" (1972)

Λ) ΜΙΚΡΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΔΑΛΙΑΝΙΔΗ
Με την ευκαιρία της απονομής του "Χρυσού Αλέξανδρου στον Γιάννη Δαλιανίδη για το σύνολο του έργου του, προβλήθηκαν 5 ταινίες του δημιουργού, χαρακτηριστικές της ποικιλίας του έργου του.

Μ) ΕΙΔΙΚΕΣ ΠΡΟΒΟΛΕΣ
"Δευτέρα Πρωί" του ΟΤΑΡ ΙΟΣΕΛΙΑΝΙ Γαλλία - Ιταλία 2002
Με μια λέξη ένα αριστούργημα ότι πιο εμπνευσμένο και εντυπωσιακά απλό είδαμε στο Φεστιβάλ.
Ο καθημερινός κόσμος δοσμένος με ποίηση και χιούμορ με έντονη τη μνήμη του ΖΑΚ ΤΑΤΙ. Κυριολεκτικά μια αλησμόνητη ταινία.
"ΡΩΣΙΚΗ ΚΙΒΩΤΟΣ" του ΑΛΕΞΑΝΤΡ ΣΟΥΚΟΥΡΟΦ - Ρωσία 2002
Ένα μοναδικό φιλμ από τον μεγάλο ρώσο δημιουργό. Σ’ ένα "μονόπλοκο περιήγησης" η ταινία αφηγείται όλη την ιστορία της Ρωσίας σε μια επίσκεψη στο μουσείο Ερμιτάζ.
"Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑΣ" του ΜΑΝΟΕΛ ΝΤΕ ΟΛΙΒΕΪΡΑ - Πορτογαλία 2002
Η τελευταία ταινία του 94χρονου δημιουργού!

Ν) ΟΡΓΑΣΜΙΚΟ ΣΙΝΕΜΑ 02
Σε επιμέλεια της ΑΘΗΝΑΣ ΡΑΧΗΛ ΤΣΑΓΓΑΡΗ μεταμεσονύχτιες προβολές με ριζοσπαστικές τόσο αισθηματικά όσο και θεματικά ταινιών.

Ξ) ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ "ΜΙΤΕΡΛΙΝ ΑΛΕΞΑΝΤΕΡΠΛΑΤΣ"
Σε καθημερινές προβολές για πρώτη φορά στην μεγάλη οθόνη η ταινία του αλησμόνητου ΡΑΪΝΕΡ ΒΕΡΝΕΡ ΦΑΣΜΠΙΝΤΕΡ...
Ένα μοναδικό γεγονός.
Κι ακόμη: Μικρό αφιέρωμα στον αλησμόνητο ΚΩΣΤΑ ΧΑΤΖΗΧΡΗΣΤΟ, προβολή βραβευμένων ταινιών μικρού μήκους στο Φεστιβάλ Δράμας.
Ο) ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
1) Συναυλία της Δήμητρας Γαλάνη με τραγούδια από τον Ελληνικό Κινηματογράφο.
2) Έκθεση αφίσας με την Μελίνα Μερκούρη με αφίσες από όλον τον κόσμο.
3) Σχέδια του Μάρκο Μπελοκιο για τις κινηματογραφικές του ταινίες.
4) Έκθεση Ιρανικής Φωτογραφίας.
5) Έτσι γεννήθηκαν τα Soundtracks - Έκθεση εξώφυλλων δίσκων με σπάνια soundtracks από τη συλλογή του γνωστού συλλέκτη ΝΙΚΟΥ ΓΚΡΟΣΔΑΝΗ.
Αν σ’ όλα τα παραπάνω προσθέσετε τις συνεντεύξεις των δημιουργών, τα πάρτι, τις καθημερινές συναντήσεις του φεστιβάλ, τότε ίσως να καταλαβαίνετε γιατί η γιορτή είναι συνεχής και διαρκής.
Στη φθινοπωρινή Θεσσαλονίκη οι εικόνες εναλλάσσονται. Στο τέλος ξεχνάς ποια ταινία έχεις δει...
Όλες οι ταινίες μοιάζουν ή μήπως η μία και μοναδική ταινία, η ταινία της ζωής μας συναντά τη γιορτή;
Η υγρασία της πόλης νοτίζει τη μνήμη.
Μέχρι την επόμενη φορά...

Νοέμβριος 2002