07272017Πεμ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Μάθηση e-μάθηση

Μάθηση e-Μάθηση / Ιανουάριος 2007-φ.53

        Τον τελευταίο καιρό πολλές συζητήσεις έχουν γίνει γύρω από τη χρήση κάμερας βιντεοσκόπησης στο χώρο του σχολείου. Η μη οριοθέτηση με νομικό πλαίσιο της χρήσης είτε από μαθητές είτε από εκπαιδευτικούς είτε από τη διεύθυνση του σχολείου δημιουργεί προβλήματα. Η χωρίς όρια χρήση από τους μαθητές έφερε αποτελέσματα που τρομάζουν τον καθ’ ένα, δείγμα των οποίων παρακολουθήσαμε στην περίπτωση της Αμάρυνθου Ευβοίας.

 Η τοποθέτηση κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης από διευθυντές σχολικών μονάδων στο παρελθόν, προκάλεσαν αρκετές αντιδράσεις, και αρκετά επικριτικά σχόλια στον τύπο, με τον εκάστοτε  διευθυντή ή διευθύντρια να καλείται να βγάλει εκείνος τα "κάστανα από τη φωτιά".

(Ενδεικτικά: Ελευθεροτυπία  www.enet.gr 26/10/2001, 4/2/2005, 15/10/2005)

 

Ένα είναι το σίγουρο, το σχολείο, πέραν του ότι είναι ένας χώρος απόκτησης γνώσεων, είναι και ένας χώρος όπου οι μαθητές μαθαίνουν ουσιαστικά για πρώτη φορά τον σεβασμό και την υπακοή σε κανόνες λειτουργίας ενός δημόσιου χώρου. Το να μάθουν να ζουν σε ένα περιβάλλον που παρακολουθείται από κάμερες, χωρίς να υπάρχει το παραμικρό ίχνος νομιμότητας (εφόσον δεν υπάρχει νομικό πλαίσιο) είναι ότι πιο επικίνδυνο για τη Δημοκρατία του αύριο.
 
Το θέμα εγκατάστασης κυκλώματος βιντεοσκόπησης χώρων του σχολικού κτιρίου είναι μεν ακανθώδες αλλά από την άλλη αρκετά δελεαστικό για όποιον έχει την ευθύνη του κτιρίου. Μια τέτοια πρακτική θα απάλλασσε πολλές σχολικές μονάδες από πάρα πολλά προβλήματα που προκύπτουν μετά το ημερήσιο πέρας της φιλοξενίας μαθητών ή εκπαιδευτικών στο χώρο των εγκαταστάσεων του σχολείου.
Είναι κοινό μυστικό όλων ότι η φύλαξη των σχολικών μονάδων τις βραδινές ώρες, είναι μηδενική. Φύλακες υπάρχουν σε ελάχιστα σχολεία και δεν προβλέπεται να προσληφθούν άλλοι στο άμεσο μέλλον. Η μειωμένη στελέχωση της Ελληνικής Αστυνομίας δεν επιτρέπει τις περισσότερες φορές την άμεση δράση αυτής ακόμα και σε περιπτώσεις έγκαιρης ειδοποίησης     από το σύστημα συναγερμού του σχολείου.
 
Η χρήση της τεχνολογίας βιντεοσκόπησης στην υπηρεσία της φύλαξης ενός σχολείου (που είναι άραγε δημόσιος χώρος ελεύθερος προς επίσκεψη όλο το εικοσιτετράωρο;) φαντάζει ως η λύση στο γόρδιο δεσμό του προηγούμενου προβλήματος, όμως ποιος θα μπορέσει να αντισταθεί στην ενεργοποίηση του συστήματος παρακολούθησης και κατά τη διάρκεια των μαθημάτων όταν δεν υπάρχουν κανόνες και νόμοι;
 
Η κεντρική εξουσία σε συνεργασία με την ανεξάρτητη αρχή προσωπικών δεδομένων, θα πρέπει να θεσπίσουν κανόνες και γι’ αυτή την περίπτωση (όπως κατά κάποιο τρόπο, όρισε για τους μαθητές με την πρόσφατη απαγόρευση των κινητών τηλεφώνων και πρόβλεψη για περιπτώσεις ανάγκης).
 
Τέτοιοι κανόνες μπορεί να προβλέπουν την απαγόρευση επίσκεψης, και χρήσης των χώρων του σχολείου μετά από κάποια συγκεκριμένη ώρα, την αναγραφή σε εμφανή σημεία ότι μετά την τάδε ώρα ο χώρος ελέγχεται από σύστημα βιντεοσκόπησης, το κλείδωμα του συστήματος από τις ορέξεις του κάθε διευθυντή είτε τεχνικά είτε με την απειλή της αποπομπής του σε περίπτωση χρήσης του συστήματος σε ώρες κανονικής λειτουργίας της σχολικής μονάδας, και τέλος η δικαιοδοσία στο σύλλογο διδασκόντων του σχολείου, σε συνεννόηση με τους γονείς και κηδεμόνες, να ορίζει, να ελέγχει και να διασφαλίζει την ορθή χρήση ενός τέτοιου συστήματος στο χώρο της κάθε σχολικής μονάδας, πάντα όμως με την προϋπόθεση ότι η πολιτεία θα έχει θεσπίσει το απαραίτητο νομικό πλαίσιο.