07272017Πεμ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Μάθηση e-μάθηση

Μάθηση e-Μάθηση / Φεβρουάριος 2007 - φ.54

    Η είδηση που απασχολεί όλους όσους χρησιμοποιούν τις τεχνολογίες των προσωπικών υπολογιστών είναι η κυκλοφορία των νέων windows. Vista το όνομά τους και ήδη βρίσκονται στις προθήκες των καταστημάτων.

    Χωρίς να τα έχω ακόμα εγκαταστήσει στους δικούς μου υπολογιστές (μιας και έχουν επιπλέον απαιτήσεις σε υπολογιστική δύναμη) υποθέτω ότι για τον απλό χρήστη οι αλλαγές θα είναι μικρές σε επίπεδο χρηστικότητας.

Το αν αλλάζει η εμφάνιση των στοιχείων είναι κάτι που δε δημιουργεί ανάγκη μετεκπαίδευσης στη χρήση. Το πρόβλημα είναι μ’ όλους εμάς που σπουδάσαμε να χρησιμοποιούμε τον υπολογιστή για να παράγουμε νέα εργαλεία και προϊόντα για τον υπολογιστή. Όλα αλλάζουν για μια ακόμα φορά. Και να ήτανε μόνο το λειτουργικό σύστημα, καημός δεν ήταν.

Βρισκόμαστε εν τω μέσω μιας ακόμα ριζικής αλλαγής στη φιλοσοφία του computing. Μετά το παραθυρικό περιβάλλον και τον προγραμματισμό αντικειμένων στα τέλη της δεκαετίας του 80, τα πολυμέσα στις αρχές του 90 και τις σελίδες του Παγκόσμιου Ιστού στα τέλη του 90, έρχονται εδώ και μερικά χρόνια οι γρήγορες συνδέσεις, τα ασύρματα δίκτυα, η φορητότητα των συσκευών, και ακόμα πολλά άλλα, να επαναπροσδιορίσουν, όχι μόνο τον τρόπο με τον οποίο επικοινωνεί ο χρήστης με τη μηχανή αλλά ακόμα και την ίδια τη μηχανή.

Για όλες λοιπόν τις αλλαγές που συντελούνται, εκείνος που δουλειά του είναι να δημιουργεί προϊόντα και γνώση για τον υπολογιστή θα πρέπει όχι απλά να ενημερώνεται, αλλά να εμβαθύνει τις γνώσεις του σε ένα όλο και πιο ευρύ φάσμα αντικειμένων, εφόσον όταν είσαι από την πλευρά του δημιουργού όλα διαπλέκονται. Η "λύση" της υπερεξιδίκευσης είναι ταυτόχρονα και μεγάλη παγίδα.

Από τη μία κινδυνεύεις να γίνεις "Επιστήμονας κατσαβιδιού", όπως πολύ εύστοχα λέει ένας φίλος, από την άλλη υπάρχει πάντα ο κίνδυνος το αντικείμενο της εξειδίκευσης σου να εγκαταλειφθεί ως ιδέα ή να το αντικαταστήσει κάτι άλλο τελείως διαφορετικό.

Η δια βίου εκπαίδευση για όσους ασχολούνται με τη "βιομηχανία των υπολογιστών" φαντάζει απαράβατος όρος του συμβολαίου που άτυπα υπογράψαμε την πρώτη μέρα που πατήσαμε το πόδι μας στη σχολή. Το να σταματήσεις την ενημέρωσή σου γύρω από νέες τάσεις και εργαλεία, ισοδυναμεί με πρόωρη συνταξιοδότηση!
 
Το τοπίο λοιπόν έχει από τη μια πλευρά τη φρενήρη ανάπτυξη των τεχνολογιών της πληροφορίας και της επικοινωνίας και, από την άλλη, την γρήγορη (και κατά συνέπεια βίαιη) απαξίωση γνώσεων και τεχνικών.
 
Για να μπορέσει κάποιος να αντεπεξέλθει σε ένα τέτοιο περιβάλλον θα πρέπει να έχει τις αρετές του Πρωτέα. Ένας δεκαθλητής της γνώσης που αλλάζει πρόσωπα και ανανεώνεται συνεχώς, χωρίς να πτοείται από τίποτε.
 
 Όσο η ημερομηνία που κάποιος απέκτησε το πτυχίο είναι φρέσκια στο μυαλό του, είναι σχετικά εύκολο να πετύχει ως τέτοιου είδους δεκαθλητής. Το πρόβλημα όμως είναι ότι όσο περνάνε τα χρόνια και μεγαλώνουμε (ειδικά εμείς που ξεκινήσαμε το ιδιότυπο δέκαθλο στη δεκαετία του 80) νιώθουμε όλο και περισσότερο σαν το Σίσσυφο.
 
 Σπρώχνουμε την πέτρα της μάθησης προς την κορυφή και πριν ακόμα φτάσουμε σ’ αυτή, η πέτρα κατρακυλά ξανά στην αρχή. Ποτέ η προσπάθεια δεν είναι αρκετή και ποτέ δεν θα μπορέσουμε να νιώσουμε την ασφάλεια ότι σπρώξαμε τη πέτρα ως την κορυφή ώστε να μας επιτραπεί επιτέλους να ησυχάσουμε… Δεν ξέρουμε καν που είναι αυτή η κορυφή. 
 
Πρωτέας ή Σίσσυφος;
 
 Είναι παράξενο το πόσο ταιριαστά, ο 'γενναίος νέος κόσμος' της πληροφορικής κάνει link με τα αγχώδη αφηγήματα της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας.