Στην Αρχή του Τραγουδιού

Στην Αρχή Του Τραγουδιού / Μάιος 2007 - φ.57

    IASIS

            Σε μια διαφορετική μουσική κατεύθυνση θα κινηθεί η παρουσίασή μας γι’ αυτό το μήνα. Θα αναφερθούμε στο συγκρότημα "Iasis" και κυρίως στον πρώτο δίσκο του με τον οποίο γνωρίσαμε το σχήμα το 1996.
            Το jazz τρίο "Iasis"   απαρτίζουν οι Κώστας Μπαλταζάνης (κιθάρες), Γιώτης Κιουρτσόγλου (μπάσο) και Πέτρος Κούρτης (κρουστά). Ασφαλώς δεν πρόκειται ούτε για πρωτοεμφανιζόμενα ούτε για τυχαία ονόματα στην ελληνική μουσική.  Ο Κ. Μπαλταζάνης με σπουδές κλασικής κιθάρας στην Ελλάδα και jazz σύνθεσης στις Η.Π.Α είναι αυτός που διοργάνωσε στη χώρα μας το πρώτο Jazz Guitar Festival το 1993.
    
 Ο Γ. Κιουρτσόγλου είναι γνωστός από τις συμμετοχές του σε ηχογραφήσεις και συναυλίες σημαντικών ελλήνων τραγουδιστών – κυρίως από την πολύχρονη συνεργασία του με τον Αλκ. Ιωαννίδη, την Ε. Πασπαλά  και πρόσφατα τον Δ. Σαββόπουλο. Στο χώρο της jazz δραστηριοποιήθηκε αρχικά μέσα από το Electric- Jazz-Trio και μέσα από κοινές εμφανίσεις με μεγάλα ονόματα της παγκόσμιας σκηνής. Τέλος ο Π. Κούρτης ασχολείται κυρίως με τα Εthnic κρουστά και ειδικότερα με τα ελληνικά, βραζιλιάνικα, κουβανέζικα και αραβικά. Έχει  συνεργαστεί με έλληνες συνθέτες και τραγουδιστές και έχει πλαισιώσει με τα κρουστά του τις προσωπικές δουλειές του Τ. Μπαρμπέρη και του  D. Lynch.
 
            Το συγκρότημα "Ιasis" εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη μουσική σκηνή της Αθήνας το 1995, παίζοντας δικές τους συνθέσεις για κιθάρα, κρουστά και μπάσο. Αυτό που χαρακτηρίζει το γκρουπ είναι η συνεχής αναζήτηση παραδοσιακών, Βαλκανικών και διεθνών επιρροών. Αυτή η αναζήτηση εμπλούτισε τις συνθέσεις τους με τον ήχο του βιολιού, της πολιτικής λύρας, του σαξόφωνου, του κλαρίνου κλπ.  Τα πλούσια ηχοχρώματα που παράγουν είναι ένα ταξίδι σε τόπους χωρίς γεωγραφικά όρια, στους οποίους ο καθένας μας βρίσκει κάτι οικείο. Είδη, κατηγορίες και τρόποι της μουσικής όπως αυτοσχεδιασμός, τραγούδι, παράδοση, σύγχρονα ρεύματα δεν αποτέλεσαν για τους Iasis  παρά αφορμές για να ανοίξουν νέοι μουσικοί κόσμοι.
 
            Οι παραπάνω αναζητήσεις γίνονται φανερές και μέσα από το κείμενο που συνοδεύει τον πρώτο δίσκο τους: "Η αίσθηση της φυγής προς έναν τόπο που κρατάει για τον εαυτό του την πολυτέλεια του γεωγραφικού προσδιορισμού. Κάπου στα σύνορα Ανατολής και Δύσης... εκεί που η παντοτινή τζαζ φυλάει ζωντανές τις εικόνες της ισχυρής παράδοσης. Κλαρίνο γεμάτο παράπονο, κλάμα που αφήνεται να ζεστάνει τα μάγουλα, μπλουζ μεγαλόπρεπο να χαϊδεύει τις χορδές και τα δέρματα.
 
Ίασις είναι η αίσθηση της δύναμης των ιστών, της αλλαγής του χρώματος, της χαράς του μόνιμου ήλιου, των γλιστρημάτων ενός δοξαρι­ού... Αυτή η μουσική κινείται με χάρη ανάμεσα στον κόσμο, αρνείται επί­μονα να μείνει η ίδια, ακολουθεί τις στροφές του τραγουδιού που όλοι μας σιγοψιθυρίζουμε όταν δεν μας ακούει κανείς. Φεύγει από τα Βαλκάνια και φθάνει στην Κεντρική Αμερική…
 
Οι Ίασις δεν θέλουν να σπάσουν τα φράγματα ανάμεσα στα ιδιώματα. Αφήνονται να οδηγηθούν μόνο από το ένστικτο και την τραγουδοποιητική τους διάθεση. Έτσι βρίσκονται σε πολλά μέρη ταυτόχρονα, δημιουργώντας ή αναπαράγοντας ξεχωριστές προσωπικές ή συλλογικές μνήμες".
 
            Στον πρώτο δίσκο τους ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η διασκευή στον "Αύγουστο" του Νίκου Παπάζογλου. Η επιτυχία του δίσκου αυτού  και η αποδοχή του συγκροτήματος στην Ελλάδα συνοδεύτηκε από μια εξίσου εντυπωσιακή πορεία στις διεθνείς αγορές αλλά και συμμετοχή σε σημαντικά διεθνή φεστιβάλ όπως στο Ισπανικό Nits De Mediterrraneo. Επίσης ένα χρόνο αργότερα παρουσίασαν τη δική τους διάσταση σε ξεχωριστά  ελληνικά τραγούδια στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Ακολούθησε η συνεργασία τους  με τις Βουλγαρικές Φωνές και το Bulgarian Vocal Trio.
 
            Τόσο από την συνάντηση με τις Βουλγαρικές φωνές όσο και από αυτό που οι ΙΑΣΙΣ ονομάζουν "ρευστότητα της γεωγραφίας και των μουσικών ιδιωμάτων", προέκυψε το υλικό των νέων τους συνθέσεων που παρουσιάζεται στο δεύτερο δίσκο του συγκροτήματος "ΑΜΑΛΓΑΜΑ", το 1998.
 
 Ένα κράμα συνθέσεων και τρόπων, στο οποίο αυτή τη φορά μαζί με τους ΙΑΣΙΣ και τον Γιώργο Παλαμιώτη στο μπάσο, μπορούν να συνυπάρχουν το μυστήριο των Βουλγαρικών Φωνών με τα ηχοχρώματα που φέρουν μερικοί από τους σημαντικότερους δεξιοτέχνες της σύγχρονης ελληνικής μουσικής σκηνής: Σωκράτης Σινόπουλος στην πολιτική λύρα, David Lynch στα πνευστά, Δημήτρης Τσοπανέλης στα φωνητικά και Ανδρέας Παππάς - Βαγγέλης Καρίπης στα κρουστά.
 
 
            Ακολουθεί στα τέλη του 2002 ο δίσκος "Duente". ". To "Duente" περιλαμβάνει συνολικά 12 συνθέσεις του Κωνσταντίνου Μπαλταζάνη, πάντα με τη σύμπραξη του Πέτρου Κούρτη και κινείται στο γνωστό κλίμα έθνικ-τζαζ στο οποίο μας έχει συνηθίσει το άλλοτε τριμελές και τώρα διμελές σχήμα. Στο "Duente" σφραγίζεται επίσης η συνεργασία των ΙΑΣΙΣ με την Ελευθερία Αρβανιτάκη η οποία συμμετέχει στο τραγούδι "In Southern Dusk'' (Σε εσπερινό του Νότου) σε στίχους του Νίκου Μωραϊτη, "ένα τραγούδι, μια μελωδία που πιστέψαμε από την πρώτη στιγμή ότι στη φωνή της Ελευθερίας θα έβρισκε τον καλύτερο ερμηνευτή του".
 
Οι "Iasis" έχουν δημιουργήσει πια έναν αναγνωρίσιμο ήχο και ίσως αυτό τελικά να αφαιρεί το στοιχείο της έκπληξης στον ακροατή που είχε ακούσει τις προηγούμενες δουλειές τους, χωρίς όμως να μειώνεται η αξία του τελικού αποτελέσματος που και πάλι είναι συναρπαστικό.