Τροχιοδεικτικά Πυρά

Τροχιοδεικτικά Πυρά / Ιούνιος 2007 - φ.58

    
Για την Αμαλία.
 
Από τον 13ο ψαλμό αντιγράφω, " ρίξε το βλέμμα σου σ' εμένα κι αποκρίσου μου, Κύριε και Θεέ μου, κραταίωσέ με για να μην αποκοιμηθώ τον ύπνο του θανάτου, για να μην πουν οι εχθροί μου, "τον νικήσαμε" κι οι αντίπαλοί μου χαρούνε που κλονίστηκα". Άγγελος κι εξάγγελος είσαι πια Αμαλία. Και φυσικά δεν αποκοιμήθηκες τον ύπνο του θανάτου αλλά ξύπνησες τη θέληση όλων όσοι παρακολούθησαν τον αγώνα σου, να επιθυμούν και να διεκδικούν τα αυτονόητα.
    
Επιπλέον κι εξαιτίας σου οι αντίπαλοί σου, που έγιναν και δικοί μας αντίπαλοι, πρέπει να ανησυχούν γιατί κατάφερες να μας συγκλονίσεις, να μας συσπειρώσεις κι εν τέλει ν' αναστήσεις με το τόσο αγέρωχο φευγιό σου την ανθρωπιά μας, που οι ίδιοι αυτοί αλητήριοι και το σινάφι τους συστηματικά βιάζουν και σκοτώνουν καθημερινά.
 
 Όμως, θα ήθελα να σου επισημάνω κάτι. Κάτι που πιστεύω πως αποτελεί και την ουσία του προβλήματος που αντιμετώπισες. Ουδείς απ’ όλους όσοι κατονομάσθηκαν από σένα ως υπεύθυνοι της πολυετούς και βασανιστικής εμπειρίας σου δεν είχε κάτι προσωπικό μαζί σου. Αυτά τα "τέρατα" του ιατρικού κόσμου δεν είναι περισσότερα ή λιγότερα από αυτά του δικαστικού, του πολιτικού, του νομικού κι εν γένει του εξουσιαστικού κόσμου. Αποτελούν μια φυλή όλοι τους.
 
Είναι η φυλή του κακού. Μισάνθρωποι, αλαζόνες, χαιρέκακοι, πάσης φύσεως χρώματος και καταγωγής, αντιπροσωπεύουν το θηρίο της Αποκαλύψεως. Σκοπός τους δεν είναι η εξόντωση της Αμαλίας ή της κάθε Αμαλίας. Σκοπός τους είναι η ισοπέδωση των πάντων. Το γκρέμισμα. Η εξίσωση του ανθρώπου με τα κτήνη. Μόνο που θέλουν ο άνθρωπος να συμπεριφέρεται κτηνωδώς συνειδητά κι ουχί ενστικτωδώς όπως τα κτήνη.
 
Κι έχουν Αμαλία μου στη διάθεσή τους τα πάντα προκειμένου να πετύχουν το σκοπό τους. Εφημερίδες, τηλεόραση, ραδιόφωνο και πάσης φύσεως μέσα μαζικής εξόντωσης. Κι αν έγινες θέμα από μερικά από αυτά τώρα πια πρέπει να ξέρεις γιατί το έκαναν. Ήξεραν πως ήσουν στο διάδρομο που οδηγούσε στο θάνατο.
 
Κι ήθελαν να εκμεταλλευτούν τον επιθανάτιο ρόγχο σου. Μύρισαν αίμα κι έσπευσαν. Φταίει αυτό και φταίει εκείνο και φταίει και το άλλο. Απεφάνθησαν οι εμπειρογνώμονες. Και δώστου κροκοδείλια δάκρυα με εξάστηλες επικεφαλίδες. Εν τω μεταξύ με την ουσία ουδείς ασχολήθηκε.
 
"Να γίνουν οι αλμπάνηδες η εξαίρεση ρε παιδιά, όχι ο κανόνας…" και τώρα πια πρέπει να ξέρεις Αμαλία μου ότι η ουσία δεν είναι το φακελάκι που αρνήθηκες να δώσεις στους επίορκους γιατρούς αλλά το ανάστημα που ύψωσες ενάντια στο καθεστώς της αναλγησίας, του καθωσπρεπισμού, του κομφορμισμού και της αρπαχτής που κυβερνά δεκαετίες τώρα αυτό τον τόπο.
 
Τώρα ξέρεις Αμαλία μου ότι δεν ευθύνεται ο κάθε γιατρός, δικηγόρος, δικαστής, αστυνόμος, βουλευτής, υπουργός, πρωθυπουργός, πρόεδρος της δημοκρατίας, αρχιεπίσκοπος, δημοσιογράφος, εκδότης, επιχειρηματίας, και λοιποί συνοδοιπόροι. Ουδείς είχε κάτι προσωπικό μαζί σου.
 
Όπως δεν έχει και με κανέναν μας. Για όλους αυτούς εμείς είμαστε νούμερα. Νούμερα τραπεζικών λογαριασμών και ποσοστών. Αντιπροσωπεύουμε την επιτυχία τους. Καθότι εμείς ευθυνόμαστε που αυτοί είναι εκεί που είναι. Εμείς τους έχουμε αναδείξει. Κι αυτοί μας ανταποδίδουν ότι μας αξίζει. Ξέρεις, Αμαλία, τους προδότες κανείς και ποτέ δεν συμπάθησε.
 
Από την εποχή του Εφιάλτη μέχρι και σήμερα οι προδότες αντιμετωπίζονταν απ’ όλους με περιφρόνηση κι αποτροπιασμό. Και το βραβείο της πράξεώς τους τις περισσότερες φορές ήταν ένας βίαιος εξοστρακισμός ακόμα κι από τη ζωή. Κι εμείς Αμαλία μου είμαστε προδότες. Προδώσαμε το ίδιον του ανθρώπου.
 
Ο άνθρωπος. Το τελειότερο από τα όντα με μοναδικά χαρίσματα τη νόηση και τον έναρθρο λόγο. Και θυμάσαι Αμαλία με ποιο τρόπο ο Πλάτωνας καταδείκνυε γιατί αυτά τα χαρίσματα καθιστούν υποχρεωμένο τον άνθρωπο έναντι όλων των υπολοίπων και τούμπαλιν; στην Πολιτεία του το έλεγε ξεκάθαρα.
 
Τρεις οι ανθρώπινες ψυχικές δυνάμεις. Η γνώση, η δύναμη κι η επιθυμία. Κι ο αρμονικός συνδυασμός τους καλείται δικαιοσύνη. Και πάνω σ’ αυτή οικοδομεί την "Πολιτεία του". Αυτά έχουμε προδώσει Αμαλία μου. Κι από τη στιγμή που έχουμε για κορόνα μας τέτοιου είδους Άνακτες, με τι θράσος άραγε απαιτούμε μια καλύτερη τύχη; έχοντας απωλέσει την αξιοπρέπειά μας κι έχοντας θυσιάσει την τιμή μας στο βωμό του προσωπικού μας συμφέροντος;   
   
Το γιατί το γνωρίζεις. Τώρα πια. Και πριν μπορεί να το ήξερες. Φαίνεται από τα γραφτά σου. Υπάρχει διάχυτη η αγωνία σου να μας προλάβεις να επαναπροσδιορίσουμε κάποια πράγματα. Να προλάβουμε εμείς. Ότι δεν πρόλαβες εσύ.
 
Για να μην καταντήσουμε κι εμείς αθύρματα των ανάλγητων εξουσιαστών μας. Τι ωραία που το είπες! Άθυρμα! Παιχνίδι τουτέστιν. Να όμως Αμαλία μου που τελικά αυτοί όλοι τους έχουν καταντήσει ξόανα χλεύης κι αηδίας. Τοτέμ είναι. Εξαιτίας σου.
 
 Άτεχνα ειδώλια που λειτουργούν με κέρματα προσμένοντας τον γκαντέμη που κατεβάζοντας το μοχλό θα τα βοηθήσει να ξεράσουν τη χολή τους.
 
 
Υπάρχει όμως ελπίς. Δεν είμαστε όλοι το ίδιο. Δεν έχουμε γίνει όλοι Εφιάλτες. Το απέδειξε η κινητοποίηση της μπλογκόσφαιρας. Κι όλοι αυτοί, από βάθους καρδίας, θέλω να πιστεύω, διατυμπάνισαν την αντίθεσή τους σε πάσης φύσεως ξόανα που επιβιώνουν χάριν των δεισιδαιμονιών που ακόμα κατατρέχουν τους ιθαγενείς αυτού του τόπου.
 
 Και να σου πω και κάτι τελευταίο Αμαλία μου; πιστεύω ότι μας βοήθησες να βρούμε το θάρρος κι ο καθένας με τον τρόπο του να πει. Ε ψιτ! Θρασύδειλα ανδρείκελα! Φοράμε πράσινα παπούτσια, ελάτε να μας κλάσετε τα παπάρια! 
 
Κωνσταντίνος Γυπαράκης
 
Υ.Γ περιττό να σου υπενθυμίσω Αμαλία μου τι επιφυλάσσει το μέλλον στο θηρίο…άλλωστε εσύ ξέρεις…