Τροχιοδεικτικά Πυρά

Τροχιοδεικτικά Πυρά / Νοέμβριος 2007 - φ.62

    Τα παιδία παίζει

 
Εκείνη είναι στα 28 της, ευειδής και χυμώδης, με σπουδές υποκριτικής σε Βοστώνη και Νέα Υόρκη, κι ατενίζει το μέλλον με τη θρασύτητα ενός νεοσσού που γνωρίζει ότι ο μόνος τρόπος για να επιβιώσει είναι να απαιτήσει φωνάζοντας, σπρώχνοντας κι εξολοθρεύοντας, τροφή. Εκείνος είναι στα 36, υιός σχετικά επώνυμων γονέων.
    
Σπουδάζει φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, και κάνει μεταπτυχιακές έρευνες στα πανεπιστήμια της Σορβόννης και της Βέρνης. Παράλληλα εργάζεται ως ερευνητής στο τμήμα φιλοσοφίας της Ακαδημίας Αθηνών και ταυτόχρονα διδάσκει φιλοσοφία της Λογικής στο πανεπιστήμιο Αθηνών.
 
Μην με ρωτήσετε πως γίνεται, ούτε εγώ γνωρίζω, απλά αντιγράφω ότι διάβασα. Στο βλέμμα της διάχυτη η αυτοπεποίθηση κι ένας περιρρέων, εντέχνως, ερωτισμός δείγμα άνεσης και φιλαρέσκειας απέναντι στον αδηφάγο, όσο και αναστηλωτή, φωτογραφικό φακό.
 
Εκείνος βαρύθυμος, στεγνός κι ανήλιαγος όσο κι αν ήδη γυαλίζει βλοσυρά η απαρχή μιας αδυσώπητης φαλάκρας. Αμφότεροι σε φούντωση διάνοιας αλλά μειράκια εμπειριών. Κι όμως, με τι περίσσιο θράσος κοάζουν ακατάληπτες λέξεις φράσεων παντογνωσίας!
 
Αν θέλει μια γυναίκα, δηλώνει ευθαρσώς εκείνη, δεν παίρνει κανείς χαμπάρι ότι κάνει απιστίες! Τίποτα δεν δείχνει. Το βλέπω αυτό από τον περίγυρό μου. Ετοιμόλογος κι ευφυέστατος ο δημοσιογράφος σερβίρει με άνεση το καρφί του.
 
Έχει ενδιαφέρον ο περίγυρός σας…για να πάρει την απάντηση κόλαφο εξυπνάδας, η γυναίκα όταν έχει δεύτερη σχέση συνεχίζει κανονικά και δεν φαίνεται καμία σχετική ένδειξη, οπότε εδώ έχουμε μια υπεροπλία.
 
 
Κι αυτό εδώ που βλέπετε είναι το καθιστικό μας, δείτε τι ωραία θέα έχουμε! Ενώ εκείνος, σοβαρός και μετρημένος όσο και τα χρόνια του παίζει σ’ άλλο γήπεδο μπάλα. Όποιος γράφει, λέει, φιλοσοφίζοντα ποιήματα ή ποιητικίζουσα φιλοσοφία είναι μέτριος ποιητής και μέτριος φιλόσοφος.
 
Η ποίηση, συνεχίζει, προϋποθέτει στοχασμό, η φιλοσοφία συνείδηση των ορίων της γλώσσας. Μάλιστα. Τώρα έχω μια ολοκληρωμένη εικόνα. Άμα είσαι γυναίκα μπορείς ελεύθερα κι άφοβα να έχεις παράλληλες σχέσεις αρκεί να μην το ρίξεις στη φιλοσοφία.
 
Ενώ άμα είσαι άντρας επώνυμων γονέων σε παίρνει να ξεστομίζεις φληναφήματα ελέω ποιήσεως φτάνει να το κάνεις έχοντας συνείδηση των ορίων βεληνεκούς του απυρόβλητου.
 
 
Τι κοινό έχουν; Είναι αλαζόνες. Ομιλούν περιαυτολογώντας καταδεικνύοντας γιατί η έπαρση κι ο αχαλίνωτος εγωισμός έχουν γίνει στερεότυπα που ως άτυποι τίτλοι σπουδών δυναστεύουν το πιο δυναμικό κομμάτι της κοινωνίας. Μολονότι προαλείφονται για να διαδεχθούν επάξια διάσημους κατατρέχονται ήδη από φαντάσματα ύβρεως.
 
Το εγώ τους είναι ήδη διάπυρο φιλοδοξιών κι η αυτοπεποίθησή τους πλανιέται ως ρομφαία ξιφουλκώντας με μανία για να τους ανοίγει δρόμους στο uber alles μέλλον. Επικίνδυνο; Ακραιφνώς ελληνικό!
 
Ποτέ άλλοτε ο Νίτσε δεν είχε τόσο μεγάλη απήχηση. Σημείο των καιρών. Σημείο τριβής. Το δάνειο της γενιάς του 60 που έχει καταστεί υπερήμερο από τότε που ενημερωθήκαμε εμβριθώς για το πόσο σπουδαία υπήρξε.
 
Ναι, αλλά με ποιανού λεφτά; καθότι κι ο πλέον αδαής γνωρίζει ότι άνευ χρημάτων δεν παράγεται έργο. Ειδικά πολιτισμός. Μόνο ψυχικά ερείπια δημιουργεί η ανέχεια. Κι αριστουργήματα. Τα οποία περισυλλέγονται μετά θάνατον από ρακοσυλλέκτες ονείρων και μεταπωλούνται πανάκριβα λειτουργώντας ως βάμμα ηλιοτροπίου για να εμβαπτιστούν εκ νέου αποκαθαρμένες από τη ρυπαρότητα οι συνειδήσεις τους.
 
Δεν υπάρχει κανένας απολύτως τρόπος στον ερωτικό αγώνα να υπερισχύσει ο άντρας, πάντα η γυναίκα έχει τα πιο δυνατά χαρτιά! Συνεχίζει ακάθεκτη εκείνη. Ζωή, ροκάνα ενός κωλόπαιδου που παίζει…γράφει εκείνος σ’ ένα ποίημά του…αυτοκριτική;
 
Ή μήπως δεν είναι στοχασμός αλλά αμπελοφιλοσοφία; Συμπέρασμα. Περί όνου σκιάς οι απόψεις εκείνης. Μεστωμένος αλλά υπερφίαλος ο λόγος εκείνου. Χάθηκε το μέτρο. Όχι ότι υπήρχε και ποτέ στην Ελλάδα. Η είσαι μαζί μας ή εναντίον μας. Βλέπετε εσείς διαφορά; Εγώ ξέρω! Εγώ γνωρίζω! Εσείς, εμείς δηλαδή, σταθείτε προσοχή και κρεμαστείτε από τα χείλη μου.
 
Δοξάστε με! Είμαι τόσο έξυπνος! Τόσο έξυπνη! Οι ουρανοί είναι δικοί μας. ΥΕΝΕΔ. Τόσο μακριά νόμιζα ότι βρισκόταν η εποχή αυτή που μου φαίνεται ως κακόγουστο αστείο η επανεμφάνισή της. Και μάλιστα χωρίς προβιά πια. Απροκάλυπτα γυμνή.
 
Προσβολή δημοσίας αιδούς; δεν τίθεται θέμα! Ο νόμος είναι παρωχημένος κι αντιδημοκρατικός. Στην εποχή της ακραιφνούς δημοκρατίας οι σχέσεις είναι ελεύθερες κι επομένως το σεξ έχει απενοχοποιηθεί.
 
Εξάλλου το φίδι έπεισε την Εύα να φάει το μήλο κι αργότερα η Εύα γέννησε ένα φίδι που έκτοτε κατατρώγει τα πάντα.
Και το όνομα αυτού Εγώ.
 
Κωνσταντίνος Γυπαράκης