07272017Πεμ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Φανταστική Ταινιοθήκη

ΕΝΑΣ ΕΡΩΔΙΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ

ΕΝΑΣ ΕΡΩΔΙΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ (Ελλάδα 1987)
Σκηνοθεσία: ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΡΝΕΣ
Σενάριο: ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΡΝΕΣ, CHARLOTTE VAN GELDER
Φωτογραφία (χρ): ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ
Μουσική: ΜΑΝΟΣΑ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ
Ερμηνεία: ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΣΙΩΛΗΣ, ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΡΝΕΣ, ΜΑΡΙΟ ΚΑΡΑΜΑΝΗΣ, ΜΥΡΣΙΝΗ ΤΣΙΑΠΑ, ΤΑΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΡΗΣΤΟΣ ΒΑΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ κ.ά.
Παραγωγή: ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΡΝΕΣ, ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ
Διάρκεια: 90΄
 
Στο ανήσυχο τοπίο του ελληνικού κινηματογράφου όπου διασταυρώνονται οι μπαλαφάρες με τις αναζητήσεις, το "Safe sex" με το "Τοπίο στην Ομίχλη" η περίπτωση των ταινιών του Σταύρου Τορνέ είναι αινιγματική, αταξινόμητη και γι’ αυτό μόνιμα επανέρχεται σαν μακρινή ανάμνηση, σαν ήχος καλοκαιρινής βροχής που ποτίζει διψασμένα σώματα.
Σ’ ένα κινηματογράφο που η κοινοτοπία και η ευκολία είναι σε ημερήσια διάταξη οι εικόνες του Τορνέ με αγριάδα και λυρισμό κατακερματίζουν τον εφησυχασμό της τρέχουσας παραγωγής. Είναι λυπηρό που ο Τορνές δεν είναι πια μαζί μας για να σαρκάσει με τον ιδιότυπο λόγο του αυτή τη τακτοποίηση και το ξαναζέσταμα ενός εμπορικού μοντέλου που νεκραναστήθηκε μέσα από τα βαλτόνερα της τηλεόρασης.
Οι εικόνες του Τορνέ, ανήσυχες, προκλητικά ετερόκλητες δοκιμάζουν το θεατή στο παιχνίδι της αναζήτησης και της απόλαυσης. Από τις μικρού μήκους του 9κυρίως ντοκιμαντέρ) μέχρι τις μεγάλου ξεκινώντας από το "ΑΝΤΙΟ ΑΝΑΤΟΛΗ" (1976) και καταλήγοντας στο "ΕΝΑΣ ΕΡΩΔΙΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ" (1987) που ολοκλήρωσε ένα χρόνο πριν το θάνατό του, αυτό που κυκλοφορεί συνεχώς είναι η ποίηση, η "πρωτόγονη" ματιά ενός αιρετικού για τα πράγματα τη ζωή και το κινηματογράφο.
Το κινηματογράφο που ο ίδιος θεωρούσε χώρο της κατάρας και της μέσης...
Στη τελευταία του ταινία "ΕΝΑΣ ΕΡΩΔΙΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ" που ήταν η "γραμμική" στην ανάπτυξη της αφηγείται την ιστορία του Λουκά ενός απένταρου μικροεκδότη βιβλίων ποίησης, του ονειροπαρμένου βοηθού του Μάριου που είναι ερωτευμένος των φίλων του Λουκά και μιας ορνιθολόγου που θέλει ν’ αγοράσει ένα ερωδιό.
Ο μικρόκοσμος όλων αυτών των ετερόκλητων ατόμων δημιουργεί ένα μαγικό σύμπαν που ο Τορνές το διαχειρίζεται με ευλάβεια μοναχού.
Ο πιο ονειροπόλος ο Μάριος θα σωθεί στον ατέλειωτο όνειρο - εφιάλτη του που φτάνει μέχρι την κατοχή.
Τα πρόσωπα των ηθοποιών είναι πρόσωπα ενός περιπλανώμενου θιάσου θεατρίνων που ο  χρόνος κινηματογραφεί με ευλάβεια και σεβασμό.
Η ρεαλιστική καταγραφή ενός μικρόκοσμου περιθωριακών και αναχωρητών αποκτά τις διαστάσεις ενός ατέλειωτου ποιήματος που προεκτείνεται σε διηνεκές.
Ο ίδιος ο Τορνές υποδύεται ένα φίλο του Λουκά (που παίζει ο σκηνοθέτης Σταύρος Τσιώλης) και αφηγείται ιστορίες από μια παγκόσμια συνάντηση ποιητών στην Ιταλία. Η ποίηση της ταινίας είναι η ποίηση που κυκλοφορεί υπόγεια και διαπερνά τη ζωή μας σε κάθε μας πράξη...
Συχνά όταν ξαναβλέπω τις ταινίες του σκέφτομαι πως οι ποιητές παλεύουν για ένα περίεργο κόσμο.
Εκεί που συναντιούνται οι αθώοι και οι μοναχικοί.
Ο Σταύρος αθώος και μοναχικός έσβησε έναν Ιούλιο γιατί σ’ όλους αυτούς που πιστεύουν πως οι προϋπολογισμοί των ταινιών, τα εισιτήρια, οι ιλουστρασιόν εικόνες είναι κινηματογράφος, εκείνος αντέτασσε την επιστροφή του ασύλληπτου, τη τόλμη το απρόβλεπτου.