11192017Κυρ
ΕνημέρωσηΠεμ, 09 Νοε 2017 11am

Με Φτερό και Μελάνι

Καλό ταξίδι και καλή ζωή!

Αξιολόγηση Χρήστη: 0 / 5

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά
 
Προσωπικά, το ενδιαφέρον μου τράβηξε περισσότερο αυτή η είδηση. Θες το ευαίσθητο του θέματος, θες η ιδιαίτερη σχέση μου με την Συριακή κοινότητα των Χανίων……..
Από περιέργεια και μόνο, άρχισα να αναζητώ λεπτομέρειες για το θέμα. Η παροιμία λέει ότι η περιέργεια σκότωσε τη γάτα. Η δική μου περιέργεια σκότωσε την υπερηφάνεια που είχα νιώσει, για την πράξη αυτή του άτυχου νέου.
Τα δεδομένα που συνάντησα, εντελώς αναπάντεχα. Περίμενα να ακούσω την προσωπική ιστορία του νέου άνδρα και να δω ανθρώπους, συμπατριώτες του, οι οποίοι θα ήταν πλημυρισμένοι από υπερηφάνεια για τον ομοεθνή τους.
Αντ’αυτού, ο πρωταγωνιστής της ιστορίας είχε μετατραπεί σε κομπάρσο που δεν τον φτάνουν τα φώτα της σκηνής και οι ομοεθνείς του ήταν πλημυρισμένοι με θυμό.
Η δική τους εκδοχή της ιστορίας, την υποβίβασε στα μάτια μου.
Σύμφωνα με τα λεγόμενά τους τα γεγονότα δεν έγιναν ακριβώς όπως παρουσιάστηκαν στον τοπικό τύπο. Ο νέος άνδρας ήταν στην Ελλάδα παράνομος. Ουδέποτε είχε εκφράσει σε φίλους ή γνωστούς, την επιθυμία δωρεάς των οργάνων του και από τη στιγμή που έγινε το ατύχημα, έχασε τις αισθήσεις του. Ως εκ τούτου είναι πρακτικά αδύνατον να δήλωσε στους γιατρούς ότι θέλει να δωρίσει τα όργανά του.
Ο μόνος συγγενείς του εδώ, ήταν ένας μακρινός εξάδελφος. Όταν έγινε το ατύχημα, ο εξάδελφος φοβήθηκε πως αν εμφανιστεί αυτός στις τοπικές αρχές και καταλάβουν ότι διαμένει παράνομα στη χώρα, θα απελαθεί.
Για αυτό το λόγο, μίλησε τηλεφωνικά με κάποιον άλλο Σύριο, συγχωριανό των δύο εξαδέλφων, ο οποίος διαμένει χρόνια στην Ελλάδα και έχει κάποιο οικονομική ευρωστία.
Αυτός ο "μεγάλος" Σύριος, το όνομα του οποίου είναι "Νουχ" έφτασε άμεσα στο νοσοκομείο, μίλησε με κάποιους γιατρούς και έπειτα έδωσε στον ξάδελφο του τραυματία να υπογράψει κάποια έγγραφα,στην Ελληνική γλώσσα φυσικά, λέγοντάς του πως ο άτυχος νέος ήταν νεκρός και ότι αυτά τα έγγραφα αφορούσαν τη μεταφορά της σορού του στην πατρίδα τους.
Εκείνος τα υπέγραψε, χωρίς να μπορεί να τα διαβάσει, και έχοντας απόλυτη εμπιστοσύνη στον Νουχ, όπως επίσης και αγωνία να μην ζητηθούν έγγραφα παραμονής του στην χώρα. Από εκεί και πέρα τα γεγονότα εξελίχθηκαν όπως όλοι γνωρίζουμε. Αφαιρέθηκαν τα όργανα και ήρθε αντιπροσωπεία από την Αθήνα να τα παραλάβει.
Στους κόλπους της Συριακής κοινότητας, κυκλοφορεί η πληροφορία, ανεπιβεβαίωτη φυσικά, ότι ο Νουχ χρηματίστηκε για να "βοηθήσει" στην εξασφάλιση των οργάνων.
Επίσης λέγεται ότι η οικογένεια του άτυχου άνδρα, έχει ζητήσει (από τη Συρία) να ερευνηθεί το θέμα και ήδη η Πρεσβεία της Συρίας αναζητά αυτόν τον άνδρα.  Από Ελληνικής πλευράς, όλα έχουν γίνει με απόλυτη νομιμότητα. Οι άνθρωποι είναι θυμωμένοι, απογοητευμένοι. Κυκλοφορούν φράσεις όπως "εμπορία οργάνων", "μας σκοτώνουν για να ζήσουν" κτλ.
Η πρώτη μου αντίδραση ήταν ένα μούδιασμα. Ξεκίνησα την αναζήτησή μου πιστεύοντας στην ανθρώπινη μεγαλοψυχία και συνάντησα την απόλυτη μικροψυχία.
Η εικόνα του άξιου μετανάστη που με τον θάνατό του χάρισε ζωή, μέσα σε λίγα λεπτά είχε κατακομματιαστεί και είχε μετατραπεί στην εικόνα ενός ανθρώπου που τον μεταχειρίστηκαν σαν αντικείμενο. Βέβαια, η ιστορία των Σύριων, έχει και κενά.
Από ποιόν χρηματίστηκε ο Νουχ; Πως μια οικογένεια που το παιδί τους μετανάστευσε, έχει την δύναμη να διενεργεί έρευνες για τον θάνατό του; Γιατί η πρεσβεία της Συρίας να ασχοληθεί με την ιστορία αυτή, αφού από Ελληνικής πλευράς όλα έχουν γίνει νομότυπα; Και κυρίως, ποιος είναι ο Νουχ;  Όταν προσπάθησα να καλύψω αυτά τα κενά, τα στόματα έκλεισαν και τα βλέμματα άρχισαν να με αποφεύγουν.
Τρία είναι τα δεδομένα για τα οποία είμαι σίγουρη. Πρώτον, το παλικάρι σκοτώθηκε σε εργατικό ατύχημα. Δεύτερον, ο θάνατός του έδωσε ζωή σε κάποιους συμπολίτες μας. Τρίτον, ποτέ δεν θα μάθω την αλήθεια για αυτή την ιστορία.
Μου έμεινε όμως μια πικρή γεύση. Γιατί οι άνθρωποι πάντα προσπαθούμε να αμαυρώνουμε κάθε τι ωραίο; Γιατί δεν μπορούμε να δεχθούμε μια μεγαλόψυχη πράξη από κάποιον άλλο, απλά και μόνο επειδή εμείς δεν είμαστε άξιοι να πράξουμε το ίδιο αν χρειαστεί;
Ολοκληρώνοντας αυτό το άρθρο, θα πάψω να ασχολούμαι με αυτή την ιστορία. Το μόνο που μπορώ πλέον να κάνω, είναι να ευχηθώ καλό ταξίδι σε αυτόν που έφυγε και καλή ζωή σε όσους "αναστήθηκαν".