12172017Κυρ
ΕνημέρωσηΠεμ, 09 Νοε 2017 11am

Εκπαιδευτικά

Ξαναγυρίζοντας στα θρανία

Σε κάθε κοινωνία, πόσο μάλλον στη σημερινή κοινωνία της γνώσης και της πληροφορίας, ο κάθε πολίτης θα πρέπει σε οποιαδήποτε περίοδο της ζωής του να μπορεί να αποκτά νέες γνώσεις και δεξιότητες ή να αναβαθμίζει υπάρχουσες.
Χαρακτηριστικά δηλαδή ενός συστήματος διά βίου μάθησης, το οποίο πρέπει να στοχεύει στη διαρκή διάχυση γνώσεων και δεξιοτήτων  σε όλους τους πολίτες ανεξάρτητα από ηλικία, θρήσκευμα, χώρα καταγωγής, επίπεδο εκπαίδευσης, εργασιακή και κοινωνικοοικονομική κατάσταση καθώς και τόπο διαμονής.
Στον ευρύτερο χώρο της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης βασικές δομές οι οποίες υποστηρίζουν τα παραπάνω χαρακτηριστικά είναι κυρίως τα Εσπερινά σχολεία (Γυμνάσια και Λύκεια, με εργαζόμενους μαθητές 14 ετών και άνω), τα σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας (με ενήλικους 18 ετών και άνω) και σε κάποιες περιπτώσεις οι Επαγγελματικές Σχολές (ΕΠΑ.Σ., με μαθητές 15 ετών και άνω).
Τα παραπάνω σχολεία είναι θεσμός που υπηρετεί δύο βασικά κοινωνικά δικαιώματα, το δικαίωμα στην Εκπαίδευση, δίνοντας δυνατότητα πρόσβασης στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση τόσο ανήλικων όσο και ενήλικων εργαζομένων, αλλά παράλληλα και το δικαίωμα στην Εργασία.
Στη μια περίπτωση δηλαδή, η βασική εκπαίδευση συμβάλει στην καταπολέμηση του αναλφαβητισμού και αρχικά στη συμπλήρωση της υποχρεωτικής εκπαίδευσης, ενώ στη συνέχεια δίνει τη δυνατότητα να διεκδικήσουν κάποιοι και κάποιες από αυτούς, το όνειρο για σπουδές.
Στην άλλη περίπτωση έχουμε μικρούς και μεγάλους ανθρώπους του μόχθου, οι οποίοι βρίσκονται καθημερινά δίπλα μας, αγωνίζονται  -τη μέρα- για την καθημερινή επιβίωση και παράλληλα αγωνιούν –το βράδυ- για την πρόοδό τους.
Μαθητές και  μαθήτριες που ψάχνουν -εκτός των άλλων-, γυρίζοντας στα θρανία την ενίσχυση της αυτοεκτίμησής τους. Αυτό που  στερήθηκαν όταν βρέθηκαν στο περιθώριο του εκπαιδευτικού συστήματος, για λόγους προσωπικούς, οικογενειακούς, ευρύτερα κοινωνικούς, ανεπάρκειας του συστήματος είτε γενικότερα κάποιας αρνητικής συγκυρίας.
Στα παραπάνω σχολεία δε λειτουργεί μόνο η γνωστική διαδικασία, αλλά και άλλες εξίσου σημαντικές και ενδιαφέρουσες, όπως οι κοινωνικές δεξιότητες, η συνύπαρξη ανήλικων και ενήλικων μαθητών καθώς και η λειτουργία τους στην κοινωνία του σχολείου.
Συνήθως το σχολικό περιβάλλον, δεν είναι στον ίδιο βαθμό ανταγωνιστικό ούτε και τόσο απρόσωπο, όσο αυτό του ημερήσιου σχολείου. Στη μαθησιακή διαδικασία αφενός τα αυτονόητα γίνονται συνήθως πιο κατανοητά, αφετέρου γίνονται πιο εύκολα αποδεκτές, ιδιαιτερότητες που αφορούν ηλικίες, επαγγέλματα, μαθησιακές δυσκολίες κ.λ.π..
Επιπρόσθετα, η αλληλεπίδραση εκπαιδευτικού και μαθητή στο περιβάλλον της τάξης, δημιουργεί και καθιερώνει ένα άλλο ρόλο για τον εκπαιδευτικό. Αυτόν του δάσκαλου-καθοδηγητή, ο οποίος  στηρίζει, ενθαρρύνει και κατευθύνει τη μάθηση, στη διπλή προσπάθεια αυτών των ανθρώπων στη ζωή και στη μόρφωση.  Πόσες φορές άλλωστε στα κουρασμένα πρόσωπά τους, δεν αντικρίζεις τα μάτια να κλείνουν άθελα, στην προσπάθειά τους να συμμετέχουν στη λειτουργία της τάξης.
Η δύναμη αυτών των μαθητών,  σε μια "σύγχρονη" εποχή διαρκών και ταχύτατων αλλαγών και ανακατατάξεων στον επιστημονικό, τεχνολογικό, οικονομικό, κοινωνικό και πολιτιστικό τομέα αλλά και στον εργασιακό χώρο, απαιτεί και προβάλλει.
Προβάλλει επιτακτική την ανάγκη διεύρυνσης της μαθησιακής διαδικασίας αλλά και παροχής εκπαιδευτικών ευκαιριών σε όλη τη διάρκεια της ζωής των ατόμων, μέσω ευέλικτων προγραμμάτων μάθησης σε ένα ευρύτατο φάσμα θεματικών πεδίων, ικανών να ανταποκριθούν στις σύγχρονες απαιτήσεις της πολυπολιτισμικής κοινωνίας μας, όπως και της αγοράς εργασίας.
Γιώργος Γώγουλος