05302017Τρι
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Φανταστική Ταινιοθήκη

Η ΝΥΧΤΑ ΤΟΥ ΚΥΝΗΓΟΥ

(The night of the Hunter – ΗΠΑ 1955)
Σκηνοθεσία: ΤΣΑΡΛΣ ΛΟΤΟΝ
Σενάριο: ΤΖΕΙΜΣ ΑΓΚΙ και ΤΣΑΡΛΣ ΛΟΤΟΝ από μυθιστόρημα του ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΓΚΡΑΜΠ
Φωτογραφία: ΣΤΑΝΛΕΪ ΚΟΡΤΕΖ
Μουσική: ΓΟΥΟΛΤΕΡ ΣΟΥΜΑΝ
Ηθοποιοί: ΡΟΜΠΕΡΤ ΜΙΤΣΑΜ, ΣΕΛΕΪ ΓΟΥΙΝΤΕΡΣ, ΛΙΛΙΑΝ ΓΚΙΣ, ΜΠΙΛΙ ΤΣΑΠΙΝ
Διάρκεια: 93΄ ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: ΠΩΛ ΓΚΡΕΚΟΡΙ
"Η Νύχτα του Κυνηγού" είναι μια ταινία μοναδική από όποια πλευρά και αν τη δει κανείς. Κατ’ αρχάς είναι η μοναδική ταινία που σκηνοθέτησε ο σπουδαίος ηθοποιός ΤΣΑΡΛΣ ΛΟΤΟΝ, ύστερα είναι μια ταινία που δύσκολα κατατάσσεται σε κάποιο είδος: δράμα, θρίλερ κλπ και τέλος είναι η πιο χαρακτηριστική επιρροή του γερμανικού εξπρεσιονισμού (μετά τα φιλμ νουάρ) και του κινηματογράφου των αρχών του αιώνα (δεκαετία του ’20 Δανία – Σκανδιναβία) στον Αμερικανικό κινηματογράφο.
Η ταινία ήταν ένα στοίχημα του ΤΣΑΡΛΣ ΛΟΤΟΝ να μεταφέρει στην οθόνη το μυθιστόρημα του ΓΚΡΑΜΠ που παρουσίαζε τον κόσμο του καλού και του κακού και τις επιρροές του στην παιδική ηλικία.
Η ιστορία της ταινίας μας μεταφέρει στη δεκαετία του ’30 στην κοιλάδα του Οχάιο, την εποχή δηλαδή της μεγαλύτερης οικονομικής κρίσης των ΗΠΑ. Ο Χάρι Παουελ (ΡΟΜΠΕΡΤ ΜΙΤΣΑΜ σε ένα συγκλονιστικό ρόλο) είναι ένας ψευδοιεροκήρυκας είναι στη φυλακή μετά από μια κλοπή αυτοκινήτου στο ίδιο κελί μαζί με τον Μπεν Χάρπερ που πρόκειται να εκτελεστεί για το φόνο του ταμία μιας τράπεζας που έκανε κατά τη διάρκεια της ληστείας. Βγαίνοντας από τη φυλακή ο Πάουελ παντρεύεται τη χήρα του Χάρπερ για να πάρει τα κρυμμένα χρήματα του άντρα της. Την κρυψώνα όμως ξέρουν μονάχα τα δύο μικρά παιδιά. Και δεν την φανερώνουν με τίποτα…
Η ταινία περιγράφει αυτό το κυνηγητό των παιδιών από τον Πάουελ σαν κυνηγητό παραμυθιού. Τα αδύναμα παιδιά και ο αδίστακτος κακός. Η εξοχή, το σπίτι πιο πριν, το ποτάμι. Η μαυρόασπρη φωτογραφία δίνει αυτό το κυνηγητό σαν ένα παιχνίδι του καλού και του κακού μεγεθυμένο έτσι που ν’ αποκτά μυθικές διαστάσεις.
Το πρόσωπο του Πάουελ είναι μια χαμογελαστή μάσκα ηρεμίας και τρυφερότητας έτσι που να ταιριάζει στον υποτιθέμενο χαρακτήρα του (ιεροκήρυκας), αλλά η ψυχή του είναι η ψυχή του κακού μάγου του παραμυθιού.
Εδώ πρέπει να σημειώσω την ιδιοφυή σύλληψη του ΛΟΤΟΝ που στα δάχτυλα του δεξιού του χεριού του ΜΙΤΣΑΜ είναι γραμμένο με τατουάζ η λέξη ΑΓΑΠΗ (LOVE) και του αριστερού η λέξη ΜΙΣΟΣ (HATE).
Αυτά τα χέρια χρησιμοποιεί ο υποτιθέμενος ιεροκήρυκας για να διδάξει την ιστορία της πάλης του καλού και του κακού.
Αυτά τα χέρια είναι τα χέρια από τη μια δείχνουν τρυφερότητα κι από την άλλη σπέρνουν τον όλεθρο.
Η ταινία, από τη στιγμή που αρχίζει η καταδίωξη, μετατρέπεται από την αρχική της αγωνιώδη σύγκρουση στο σπίτι, σ’ ένα λυρικό οδοιπορικό στην παραμυθοχώρα. Δίπλα στα παιδιά, σις όχθες του ποταμού, ο βάτραχος, η αράχνη, ο μικρόκοσμος δηλαδή που υπάρχει σε κάθε παραμύθι. Τ’ αστέρια στον ουρανό, οι φωτοσκιάσεις και οι εξαιρετικοί ρυθμοί χαρίζουν στην ταινία ένα χαρακτήρα ονειρικό.
Όπως τ’ ατέλειωτα όνειρά μας ο χρόνος είναι ρευστός και συνεχώς αναστρέψιμος, έτσι κι εδώ το πήγαινε έλα των ηρώων αποκτά μια ρευστότητα κι ένα ατέλειωτο παραξυσμικό χαρακτήρα.
Από τη μια μεριά η αγωνία της σύγκρουσης και από την άλλη η ονειρική παραμυθοχώρα. Στο ύφος μεγάλων καταραμένων αριστουργημάτων η ταινία έμελλε να ‘χει μια πρωτοφανή οικονομική αποτυχία, ο ΛΟΤΟΝ να μην ξανακάνει άλλη ταινία, αλλά η ίδια να κατακτήσει μια θέση στα αλησμόνητα αριστουργήματα. Και σαν υστερόγραφο μνήμης σ’ αυτό το αξεπέραστο φιλμ όσα θυμούνται τη ταινία του ΣΚΟΡΤΣΕΖΕ "ΤΟ ΑΚΡΩΤΗΡΙ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ" ο ΡΟΜΠΕΡΤ ΝΤΕ ΝΙΡΟ σ’ ένα μεγάλο βαθμό αντιγράφει το ρόλο του ΜΙΤΣΑΜ.