10212017Σαβ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Τροχιοδεικτικά Πυρά

Τροχιοδεικτικά Πυρά / Ιούνιος 2009 - φ.80

Του Αγίου Πνεύματος.
 
Ανήμερα εκλογών βράδυ στην Ιπποκράτους. Επιστρέφω σπίτι μου περπατώντας. Έξω από τα γραφεία του Πασοκ έχουν αρχίσει να συγκεντρώνονται οι συνήθεις ύποπτοι. Τα φορτηγάκια των τηλεοπτικών σταθμών έχουν παραταχθεί εφ’ ενός ζυγού.
Στο τέλος της ουράς παρατάξεως ένα αυτοκίνητο τσαλακωμένο από την ορμή του χρόνου και των συνεπειών μιας απρόσεχτης ή επικίνδυνης οδήγησης. Ο οδηγός του περιχαρής μέσα στο πάχος του ιδρώνει να φροντίζει ν’ αποκαλύψει το μυστικό της παρουσίας του.
 
Δίπλα του δύο εύσωμοι αφρικανοί αναμένουν εντολές. Κοντοστέκομαι. Ανοίγουν κι οι πέντε πόρτες παρά τα τριξίματα ένεκα οι εκδορές στο κουφάρι του τετράτροχου. Σημαίες εμφανίζονται. Πράσινες. Παίρνει θέση κι ο Καρλ Ορφ. Κάρμινα Μπουράνα.
 
Οι μαύροι ενδύονται πράσινα μπλουζάκια με το σήμα του κόμματος. Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ, και των μαύρων εργοδότη όλε-όλε. Ενθουσιασμός, χειροκροτήματα, φτάνει πια, ο λαός απάντησε κι απαιτεί. Οι μαύροι γελάνε κι αυθαιρετούν. Παίρνουν από μια μακό μπλούζα και την κάνουν μπαντάνα για το κεφάλι. Αποθέωση.
 
Ο χοντρός με την μπιροκοιλιά τραπεζάκι καταθέσεων αρχίζει τη μπίζνα. Ο αγώνας τώρα δικαιώνεται. Φεύγω, πάνω στην καταγραφή της σκηνής μου την πέσανε "σύντροφοι"  μην αναγνωρίζοντας έναν ομοϊδεάτη αλλά κάποιον παρείσακτο. Από πια κλαδική είσαι φίλε; Περαστικός είμαι, εδώ πιο πάνω μένω…
 
Συνεχίζω ν’ ανεβαίνω. Συνεχίζουν να προσέρχονται οι συνήθεις ύποπτοι.
 
Λίγο πιο πάνω διασταυρώνομαι με Καλλιδρομίου. Αστυνομικοί από το παρακείμενο τμήμα έχουν κάνει πηγαδάκια και συζητούν φωναχτά. Ιστορίες για γκόμενες, ποδόσφαιρο, οικογενειακά. Τα χρώματα που κυριαρχούν είναι τα ουδέτερα της παιδείας τους.
 
Νέα παιδιά οι περισσότεροι είναι σε υπηρεσία εν ώρα υπηρεσίας των ζόμπι που μας κάλεσαν να τους υπηρετήσουμε ψηφίζοντας. Όσοι δεν ψηφίσουν είναι ηλίθιοι. Δεν ψήφισα. Το μήνυμα της ημέρας που για εβδομάδες μας έστελναν τα ζόμπι δια στόματος πότε των ιδίων και πότε των εντεταλμένων οργάνων τους που αυτοαποκαλούνται πολιτικοί αναλυτές ή δημοσιογράφοι.
 
Είμαι κι εγώ ηλίθιος λοιπόν κυρίες και κύριοι. Μόνο που εγώ δεν είμαι απατεώνας κι επίορκος όπως όλοι εσείς και η όποια κυβέρνησή σας. Διότι δεν είμαι εγώ αυτός που συστηματικά στα χρόνια της "διακυβέρνησής" της χώρας μου από το λεφούσι ανίκανων και διεφθαρμένων,  έχω καταδικάσει τη χώρα μου να είναι πρώτη σε ανυποληψία απ' όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
 
Δεν είμαι εγώ αυτός που κατάφερα να κατακτήσει η χώρα μου τον τίτλο της πιο διεφθαρμένης χώρας μεταξύ όλων των χωρών της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. Δεν είμαι εγώ αυτός που ευθύνομαι για την ελεύθερη κι απρόσκοπτη κυκλοφορία αποδεδειγμένα απατεώνων οι οποίοι παρά το ότι εγκλημάτησαν, εις βάρος της τσέπης του ελληνικού λαού, διαβιώνουν προκλητικά μέσα στα πλούτη, απόρροια της αισχρής κι απροκάλυπτης παράνομης δραστηριότητάς τους.
 
Δεν ευθύνομαι εγώ που οι κυβερνήσεις που έχουν περάσει αποδείχτηκαν ανάξιες να χωρίσουν  δύο γαϊδουριών άχερα. Δεν είμαι εγώ υπεύθυνος που η χώρα μου είναι στο έλεος των ορέξεων των πάσης φύσεως ταραχοποιών που βιάζουν καθημερινά την αξιοπρέπειά μου.
 
 Έτσι δεν είναι κυρ-Αλέκο; Δεν είμαι εγώ αυτός που έχω νομοθετήσει την ασυλία πολιτικών προσώπων προκειμένου να απολαμβάνουν αυτοί τα κλεμμένα ενώ εγώ καλούμαι να πληρώσω γι αυτά.


Τέλος εντιμότατοι κύριοι ψεύτες δεν είμαι εγώ αυτός που συνεχίζω να καλύπτω, συμμετέχοντας, τις ατασθαλίες μιας ανίκανης, αμόρφωτης κι απολίτιστης  πολιτικής κοινωνίας, συμπεριλαμβανομένων απαξάπαντων των πολιτικών κομμάτων, τις παρανομίες, τον ωχαδερφισμό που εσείς οι πολιτικοί εντέχνως προωθείται, την αδιαφορία για τους πραγματικά μη έχοντες, την αναισθησία στα πραγματικά καθημερινά προβλήματα.


Οπότε κυρίες και κύριοι υποψήφιοι σας επιστρέφω τον χαρακτηρισμό ως αβάσιμο. Δεν είμαι ηλίθιος που δεν ψήφισα, αλλά πιθανώς είμαι ηλίθιος που δεν σας έχω στείλει στα τσακίδια όπως και θα έπρεπε να κάνει η πλειονότητα του ελληνικού λαού.

Ασκώντας λοιπόν το αναφαίρετο και συνταγματικώς κατοχυρωμένο, ως τα τώρα τουλάχιστον,  δικαίωμα μου περί ελεύθερης εκφράσεως, αρνήθηκα  να ψηφίσω γιατί δεν ήθελα  να γίνω συνένοχος στις ανακολουθίες και τα ψέματά σας εις βάρος του ελληνικού λαού. Στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, δυστυχώς, ουδείς εκ των "ελλήνων" ευρωβουλευτών ενδιαφέρεται για τα δίκαια της Ελλάδος.

Η αλήθεια απελευθερώνει. Η αλήθεια σκοτώνει. Η αλήθεια δυναστεύει. Η αλήθεια επιμορφώνει. Τόσα πολλά η αλήθεια. Ενώ το ψέμα σε κάνει πλούσιο, πολιτικό, δημοσιογράφο, διορισμένο στο δημόσιο, φυλακισμένο στην αλήθεια των άλλων. Κι έτσι  το ψέμα εμφανίζεται ως αντικλείδι για διαφυγή από την κόλαση της αλήθειας. Γι αυτό και το ψέμα είμαστε όλοι. Οι συνήθεις ύποπτοι.
 
Κωνσταντίνος Ε. Γυπαράκης