08222017Τρι
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Εκπαιδευτικά

Η αβάσταχτη διαδικασία των εξετάσεων

 
 
Ένας μήνας στη διαδικασία των εξετάσεων φτάνει και φέτος στο τέλος του. Μάιος και Ιούνιος, μια περίοδος διαχρονικά δύσκολη, επίμονη, επίπονη και αγχώδη για τα παιδιά, τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς. Είναι τότε που εξετάζεται το "μέλλον των παιδιών", δημιουργείται πανικός στους γονείς και μεγάλο άγχος στους μαθητές.
Έξι με επτά μέρες της κυρίαρχης εσφαλμένης αντίληψης ότι οι εξετάσεις αποτελούν την προϋπόθεση για την κοινωνική ανέλιξη και την επαγγελματική επιτυχία του παιδιού. Κάθε τέτοια μέρα γύρω στις οκτώ παρά, τα παιδικά πρόσωπα έξω από τα εξεταστικά κέντρα διαμορφώνουν ένα κολάζ συναισθημάτων. Τσακισμένες εφηβικές ψυχές, αγωνιούν για την ώρα της "κρίσης". Πλησιάζει η αντίστροφη μέτρηση. Τα θέματα ανατυπώνονται στη ζεστασιά του φωτοτυπικού και μοιράζονται. Μια παγερή ησυχία απλώνεται σε όλες τις αίθουσες. Τίποτα, ίσως όμως και όλα να έχουν τη σημασία τους. Η πρώτη ανάγνωση, μια απορία, το σύρσιμο της σελίδας, μια γουλιά νερό… Τρεις ώρες παρά ένα, δύο, πέντε,… λεπτά, πρώτο, δεύτερο, τρίτο και τέταρτο θέμα.
 
Καθημερινός παρατηρητής, ως γονέας, εκπαιδευτικός, φροντιστής, ή περίεργος, περιμένεις και πιστοποιείς τις πρώτες αντιδράσεις. Μια αγκαλιά, ένα τηλεφώνημα, το σάλτο, ένα τσίριγμα, το ξεφούσκωμα, τα γέλια ή η περισυλλογή. Η μια μέρα πέρασε…
 
Στη μηχανιστική κατακερματισμένη κοινωνία μας, παρά τις εμφανείς αδυναμίες του όλου συστήματος, αυτό εξακολουθεί να δημιουργεί, κυρίως στους γονείς, κάποιο αίσθημα εμπιστοσύνης, επειδή προβάλλεται ο ενιαίος τρόπος διεξαγωγής των εξετάσεων και το αδιάβλητο των διαδικασιών.
Υπό αυτές τις συνθήκες, φαίνεται απολύτως λογικό το ότι οι γονείς επενδύουν οικονομικά και συναισθηματικά στις εξετάσεις των παιδιών τους. Με δεδομένη μια ψυχολογική ταύτιση με τα παιδιά τους, η επιτυχία σ' αυτές θεωρείται και δική τους επιτυχία. Προσφέρεται έτσι, πρόσκαιρη οικογενειακή ηρεμία, πίστωση εκπαιδευτικού χρόνου, κοινωνική καταξίωση, επαγγελματικός προσανατολισμός.
 
Σε όλη αυτή τη διαδικασία άχαρος αναγνωρίζεται ο ρόλος του εκπαιδευτικού. Από εμψυχωτής, λειτουργός και θεμελιωτής της γνώσης, γίνεται εξεταστής. Το περιεχόμενο της διδασκαλίας, οι στόχοι και η διδακτική μεθοδολογία μιας χρονιάς προσομοιώνονται σε ένα κόκκινο, πράσινο ή μαύρο στυλό.
 
Συνήθως στις εξετάσεις τα κριτήρια αξιολόγησης δεν θεμελιώνονται στην κριτική σκέψη αλλά στη μηχανική αποστήθιση. Έτσι καθημερινά, στις 25ντάδες των τετραδίων που διορθώνει, αναζητά και προσθέτει μονάδες, επιδιώκει -με άγχος- την αντικειμενικότερη βαθμολόγηση και μόνος αυτός, αφουγκράζεται  την ψυχολογία του καθένα εξεταζόμενου.
 
Η αποκάλυψη της βαθμολογίας δεν αργεί. Λίγες μόνο ώρες πριν αναρτηθούν οι βαθμοί, όλοι οι εμπλεκόμενοι ανασκουμπώνονται. Για άλλη μια χρονιά, το "μέλλον των παιδιών" δρομολογήθηκε.
 
Το σχολείο σήμερα, πρέπει να διαδραματίζει ουσιαστικό ρόλο στην επιστημονική και τεχνολογική ενημέρωση και πληροφόρηση των αυριανών πολιτών, έτσι, δεν πρέπει και δε μπορεί να παραμείνει αδιάφορο στις ανάγκες της σύγχρονης εποχής και να κρίνεται σε διαδικασίες εξετάσεων. Σε μια περίοδο όπου συνεδριάζει το Εθνικό Συμβούλιο Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, όλοι μας περιμένουμε τις προτάσεις για την αναμόρφωσή του.