10212017Σαβ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Σημειώσεις... από το Περίπτερο

Κρητικά Παράδοξα

Πώς είναι δυνατόν ο ιδιοκτήτης μοντέρνας καφετέριας με φώτα νέον και ασημί καρέκλες να διδάσκει παραδοσιακούς χορούς διεκδικώντας απροβλημάτιστα ότι είναι «παραδοσιακός» και πώς γίνεται ο ιδιοκτήτης τσιμεντένιας βίλας στο μπαζωμένο ρέμα να φορά κεφαλομάντηλο σε βαφτίσια και να μιλά για τη μοναδική παράδοση του τόπου του;

Γιατί κάποιος που δηλώνει ότι αγαπά τον τόπο και είναι περήφανος για την παράδοσή του, τσακίζει υλικά τα απομεινάρια του παλιού κόσμου; Τέτοιου είδους ερωτήματα προκύπτουν παρατηρώντας την Κρήτη με μία εξωτερική ματιά και τα οποία ακούει κανείς μιλώντας κυρίως με παρατηρητές της Κρήτης, συχνά αστικής καταγωγής που θα επιθυμούσαν ίσως οι Κρήτες και ιδίως οι Κρήτες της υπαίθρου, να βρίσκονται σε κατάσταση διαρκούς και συνεχούς εξαίρεσης από το μοντέρνο πλαίσιο.

Η διαπίστωση ότι υπάρχει κάτι αντιφατικό από τη συνύπαρξη και επιδίωξη πρακτικών που ταυτίζονται με τις σφαίρες της παράδοσης και του μοντέρνου, είναι αυτή που σπρώχνει και πολλούς Αθηναίους επισκέπτες, που έρχονται για πρώτη φορά σε περιοχές της Κρήτης που είναι κατεξοχήν μυθοποιημένες για την παράδοσή τους, να ρωτούν απογοητευμένοι ξανά και ξανά, αν όντως είναι αυτή η περιοχή ελπίζοντας σχεδόν ότι έκαναν λάθος και ότι η περιοχή για την οποία άκουγαν βρίσκεται στην ιδεατή της μορφή κάπου αλλού.

Κρητικό Πανόραμα τ34