11192017Κυρ
ΕνημέρωσηΠεμ, 09 Νοε 2017 11am

Ήχοι Εικόνες Σημειώσεις

Ανάγνωση μιας συναυλίας

10

Για καλή μου τύχη η λαχτάρα της ψυχής νίκησε την κόπωση του κορμιού και  την Κυριακή στις 7 του Μάρτη παρακολούθησα στη Μικρή Σκηνή μια συναυλία- αφιέρωμα σε λιγότερο έως ελάχιστα γνωστές συνθέσεις του Μίκη Θεοδωράκη με ερμηνευτές τους Ελισάβετ Βερούλη, Τάσο Ψαλλιδάκη, Ζωή Μαρκαντωνάκη.  Κιθάρα-φωνή ο Τάκης Δημητρόπουλος, πιάνο-φωνή ο Ευριπίδης Σταματίου. Εγχείρημα δύσκολο σε καιρό του συρμού μα η κατάμεστη αίθουσα θα δικαίωσε τους ερμηνευτές.

 

Την ώρα που η σκηνή παλλόταν από την  ιδιότυπη ερμηνεία του Τάκη Δημητρόπουλου ανακάλεσα τη Μαρίνα Αμπράμοβιτς που λέει πως όταν ζεις τα συναισθήματά σου μέχρι τέλους, τη χαρά και τη λύπη, όταν δεν τα κουκουλώνεις, τότε έρχεται ή τέλεια καύση.  Καίγονται, αποχωρούν, νιώθεις γαλήνη.

 

Μέρες μετά οι στάλες μιας ασθενικής βροχής σκαλωμένες στ’ ακροκέραμο του διπλανού σπιτιού ψιθυρίζουν τις ερμηνείες της Ελισάβετ Βερούλη και του Τάσου Ψαλλιδάκη στο μοιρολόι της βροχής από τα Λυρικά του Θεοδωράκη σε στίχους του Τάσου Λειβαδίτη «.. ο καημός σου βραχνάς, πάψε να πονάς. Η ζωή γοργά περνά, δυο κρασιά δυο στεναγμοί, κι έχε γεια...»

 

Στο σχολικό περίπατο δυο εβδομάδες μετά, τα οι ζωγραφιές της Λουίζας στην άμμο οδηγούν συνειρμικά στην εξαιρετική ερμηνεία της Ελισάβετ Βερούλη που παρασταίνει ως βίωμα πάνω στη σκηνή νότες  συλλαβές, συλλαβές νότες… «σ’ ένα αχερόχρωμο πανί κεντά η καλόγρια η μικρή μα κάθε τόσο αναστενάζει και κάτι με το νου της βάζει…τι ποτάμια τι χορτάρια, τι λιοτρόπια τι φεγγάρια, πλάσματα της αρεσιάς της, της ονειροφαντασιάς της» (Romanchero Gitano  F.G.Lorca / Οδ.Ελύτη)

 

Τελικά η αλήθεια της μουσικής βρίσκεται στη δόνηση εκείνη που παραμένει στο αυτί όταν ο τραγουδιστής έχει τελειώσει το τραγούδι κι ο οργανοπαίκτης δεν αγγίζει πια τις χορδές. (Xαλίλ Γκιμπραν)

 

Ευχαριστώ από καρδιάς

Βούλα Καντεράκη