10192017Πεμ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Τροχιοδεικτικά Πυρά

Φύλλο 93 - Σεπτέμβριος 2010

Facebook.

Πέρα στους πέρα κάμπους που είναι οι ελιές.

Google CEO, Eric Schmidt.,

“I don’t believe society understands what happens when everything is available, knowable and recorded by everyone all the time,’ he told the Wall Street Journal. “I mean we really have to think about these things as a society.”

Αβάντι μαέστρο. Τι έπαθες χοντρέ; Δεν βγάζεις νόημα; Έχουμε να πούμε πολλά. Εσύ δεν είσαι που έλεγες ότι είμαστε οι σκέψεις μας; Δεν μ’ ενδιαφέρει το μέλλον. Ο ιππόκαμπος είναι μια περιοχή του εγκεφάλου που έχει σημαντικό ρόλο στη μάθηση και στη μνήμη. Ορίστε κι η απόδειξη, τι περιμένεις και δεν τηλεφωνείς; Θα είναι γύρω στις 100 ρίζες κατσίκια και περίπου 200 κεφάλια ελιές. Λεφτά ήθελε και δεν την ενδιέφερε ο νόμος, μόνο λεφτά! Εξ ου κι η μανία της να ψάχνει για τίποτα χαμένες ταυτότητες στο δρόμο. Πέντε χρόνια τραβιόταν ο αδερφός μου ν’ αποδείξει την αθωότητά του. Το καλύτερο κουρκούτι θέλει ίση ποσότητα αλευριού και νερού.  Ο ρυθμός; Γρήγορος, Allegro, Vivace, Presto. Καλύτερα στο μπλέντερ όμως να μην κουράζεσαι. Ούτε κι εγώ φανταζόμουν ότι θα εξελίσσονταν έτσι τα πράγματα. Είσαστε μεγάλες κουφάλες χοντρέ όμως. Face book, twitter, flirck, badoo. Άπαιχτο σχέδιο χοντρέ! Και πόσα άλλα έπονται ε; φακελωμένοι οικειοθελώς. Χρόνια πολλά, και του χρόνου! Δηλαδή ο χρόνος είναι συνάρτηση της ευχής.

Ο πλέον συνηθισμένος τρόπος είναι να λέμε την Ευχή είτε προφορικά είτε ψιθυριστά είτε από μέσα μας με τον ενδιάθετο λόγο, παντού και πάντοτε. Αυτό ακριβώς είπα κι εγώ! Παντού και πάντοτε να μας βλέπετε. Και να μας ακούτε. Τι κάνουμε, πότε το κάνουμε, και πως το κάνουμε. Κι όλα δημοσίως. Φορτηγά δημοσίας χρήσης. Και για να σου πω, υπάρχει έντυπο απόδοσης του φόρου φορτηγού δημοσίας χρήσης; Αν δεν υπάρχει να το φτιάξετε! Να φύγουν οι μουσικές επικεφαλίδες. Η πειστικότητα είναι απαραίτητη προκειμένου να λειτουργήσει το φαντασιακό του αναγνώστη. Ορκίζομαι σε ότι έχω ιερό χοντρέ. Το έχουν πει άλλωστε ξεκάθαρα άλλοι στο παρελθόν. Ο συγγραφέας οφείλει να παραμορφώνει την πραγματικότητα. Άμα έχουμε λέει ένα σφαιρικό σώμα, το οποίο βρίσκεται κάτω από την επίδραση ενός πεδίου δυνάμεων θα παραμορφωθεί. Και παραμορφώνεται. Η σφαίρα, στην προκειμένη περίπτωση, είτε θα αλλάξει τον όγκο της διατηρώντας τη συμμετρία της, είτε θα μετατραπεί σ' ένα τριαξονικό ελλειψοειδές με διαφορετικό μήκος αξόνων. Τι άλλο θέλεις επιτέλους ρε; Φορτηγάκια είμαστε και με την επίσημη γνωμάτευση  της επιστήμης! Ποτέ δεν τον είχα ρωτήσει το Στέλιο γιατί έφτιαχνε αποβραδίς καφέ και τον έβαζε στο ψυγείο. Το δάχτυλο κι όχι το φεγγάρι. Και περνιούνται για ξύπνιοι ρε χοντρέ! Σας παραδέχομαι όμως. Το πλέον ενδιαφέρον, λένε, είναι ότι η χρήση των καμερών παρακολούθησης θα γίνεται εφεξής χωρίς εισαγγελική άδεια και το υλικό που θα μαγνητοσκοπείται θα αποθηκεύεται για ορισμένες ημέρες ώστε να εξετάζεται και στη συνέχεια, αν δεν προκύπτουν επιβαρυντικά στοιχεία για πρόσωπα, θα καταστρέφεται. Χα! Χα! Χα! Κι εν τω μεταξύ, λένε, πληθαίνουν οι φωνές διαμαρτυρίας στα πλοκάμια που απλώνει ο «Μεγάλος Αδελφός», ο οποίος παρακολουθεί κάθε δραστηριότητα της προσωπικής και κοινωνικής μας ζωής, ενώ οι δραστηριότητές του φτάνουν μέχρι και τους εργασιακούς χώρους. Χοντρέ υποκλίνομαι. Δεν χρειάζονται αναλύσεις κι επεξηγήσεις. Η λογοτεχνία θέτει ερωτήματα, δεν δίνει απαντήσεις. Οπότε καταλαβαίνεις τώρα γιατί ο Στέλιος έφτιαχνε καφέ αποβραδίς. Δεκαετία 1980. Διακοπές στις Κυκλάδες με περικοκλάδες προστασίας της απουσίας την έλλειψη πάσης φύσεως αποδείξεως της παρουσίας μας. Τότε που για να πάρεις ένα τηλέφωνο έπρεπε να περιμένεις με τις ώρες στα κατά τόπους γραφεία του ΟΤΕ. Καλά δεν έχεις μάνα παιδί μου; Δεν έχεις πατέρα; Έχω, αλλά είμαι διακοπές από όλους σας...

Η θάλασσα ήτανε ακόμα μπλου κι ο ουρανός αν αιθρία γεμάτος αστέρια. Τα καράβια έκαναν πολλές ώρες να φτάσουν οπουδήποτε αλλά σπανίως χαλούσαν. Υπήρχε η λεγόμενη θέση κατάστρωμα όπου με στρώμα την υπομονή και την διάθεση ταξίδευες πολυτελώς ατημέλητος. Η καλύτερη θέση ήταν πλάι στο φουγάρο. Τσιμινιέρα να νανουρίζει προσδοκίες και να κοιμίζει ανησυχίες. Έρωτες αλάδωτοι από αντηλιακά και botox fake στύσεων. Τότε.

Ώρα να φεύγω. Πατάω delete χοντρέ και τους στέλνω σούμπιτους στον κάδο ανακύκλωσης. Κι επίσης το blog μου. Δεν έχει πλέον λόγο ύπαρξης. Επιστρέφω σπίτι μου. Θα κάνω ένα μπάνιο, θ’ ασχοληθώ με τα απλά κι ασήμαντα της ζωής μου κι αργότερα θα κατακλιθώ. 20 Ιανουαρίου 2008.

ΥΓ. Αν κάποιος χάθηκε ή μπερδεύτηκε κατά την ανάγνωση του ως άνω κειμένου ας απευθυνθεί στο τμήμα απωλεσθέντων αντικειμένων της Google.

Κωνσταντίνος Ε. Γυπαράκης