05292017Δευ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Γράφοντας στο Κενό

Φύλλο 94 - Οκτώβριος 2010

Ο θρίαμβος του χρόνου

Τι είναι χρόνος;  Η ζεστή άμμος που κυλά το καλοκαίρι μέσα από τα δάχτυλα του χεριού;

Χρόνος

Ο μανδύας που τυλίγει τον άνθρωπο από την ημέρα της γέννησης του εως το θάνατο.  Μετρά από την ημέρα της σύλληψής μας.  Σε ώρες, μέρες, εβδομάδες, μήνες για τη μάνα που ανυπομονεί να δει το δημιούργημά της.  Μετατρέπεται μετά σε χρόνια για το νεογέννητο βρέφος για να το συνοδεύσει σε χρόνια σχολείου, σπουδών, έρωτα, αγάπης, εργασίας, οικογένειας, σύνταξης αλλά και στο θάνατο κει πάνω στην πλάκα θα γραφτεί το από τότε έως τότε με γράμματα βαθιά χαραγμένα έτσι για να θυμίζει ότι υπήρχε, υπάρχει και μετά τη φθορά της ύλης.

Και οι δώδεκα εντολές πάνω σε πλάκα χαραγμένες δεν δόθηκαν για μα παραμείνουν αιώνια στο χρόνο.  Το χρόνο που μετρά σε δευτερόλεπτα, λεπτά, ώρες έτσι αναφέρεται από μας για να μπορούμε να προσδιορίσουμε τη διάρκεια, τη στιγμή, για να θυμόμαστε να μπορούμε να κοινωνικοποιούμαστε να πραγματοποιούμε τις ζωτικές λειτουργίες μας.  Ίσως εκεί στον κόσμο του αοράτου να μην υπάρχει.

Εκεί που η ζωή δε μετρά στο χώρο και στο χρόνο, εκεί που το απόλυτο κενό θριαμβεύει κλέβοντας το θρίαμβο από αυτόν.  Αλλά πώς μπορώ να τον νιώσω πέρα από τα προσδιορισμένα από εμάς μέσα;  Σαν ίχνος που αφήνει ο ήλιος πάνω σε πλάκα;  Στους δείκτες του ρολογιού μου που γυρνώντας τα γρανάζια του αδυσώπητα κλέβει τη ζωή;

Η μέρα διαδέχεται τη νύχτα και όμως ο χρόνος μετρά διαφορετικά για κάθε ζωντανό πλάσμα  Η χρυσαλίδα γύρω από τη λάμπα θα είναι νεκρή το πρωί ίσως γι’ αυτήν οι λίγες ώρες της ζωής της (σύμφωνα με τα δικά μου μάτια) να είναι αιώνες.  ‘Αραγε στο σώμα μου, στη σκέψη μου αυτό που έχω ονομάσει χρόνο διάρκεια τι είναι;

 

Το αόρατο, η δύναμη που ζει μέσα του και θριαμβεύει μαζί του μήπως είναι ο από μένα αποκαλούμενος θεός; Το υπέρτατο μυστήριο; ‘Η και αυτός δημιούργημα του είναι; Ξέρω ότι θα πεθάνω καλύπτοντας το χωροχρόνο της ζωής μου χωρίς να μπορέσω να φτάσω στη ρίζα της  δημιουργίας του, πιστεύω, όμως, ότι το πνεύμα θα συνεχίσει να διασχίζει το κενό του για άλλα μέρη όπου οι πολλές μαθηματικές εξισώσει θα φαντάζουν απλοί παιδικοί κύβοι που ίσως όμως βάλουν τις βάσεις κάποτε για κάτι που εγώ δεν θα προλάβω να δω.

ΥΓ. Επ’ ευκαιρία και χρόνου δοθέντος, καλό χειμώνα, κουράγιο σε ό,τι έρχεται. Μετά την καταχνιά έρχεται ο ήλιος.

Αριστείδης Κονίδης