06252017Κυρ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Μουσική... από το Περίπτερο

Εκδοτικοί «Ήχοι»

Ο μουσικός Τύπος συμβαδίζει ιστορικά με την οικοδόμηση της μουσικής βιομηχανίας. Τα μουσικά περιοδικά, μαζί με το ραδιόφωνο, προέβαλαν καλλιτέχνες, δίσκους και συναυλίες,στηρίζοντας έτσι το τραγούδι και τη δισκογραφία.

Χαρακτηριστικές είναι οι περιπτώσεις των αμερικάνικων «Rolling Stone» και «Βillboard». To πρώτο, περιοδικό μύθος που αναγιγνώσκουν ακόμη και πρόεδροι των ΗΠΑ. Το δεύτερο, η Βίβλος για τους ανθρώπους της μουσικής βιομηχανίας, που δημοσιεύει τους πιο έγκυρους καταλόγους επιτυχιών για τραγούδια και άλμπουμ.

Η ιστορία του μουσικού Τύπου στην Ελλάδα πέρασε από πολλά σκαμπανεβάσματα κι αυτό γιατί δεν υπήρχαν δυνατές εγχώριες προτάσεις για να στηρίξει αλλά και να υποστηριχθεί. Αυτό συνέβαινε γιατί, όπως αναφέρει δημοσίευμα της εφημερίδας Αγγελιοφόρος, «η δισκογραφική βιομηχανία είχε ανέκαθεν χαρακτηριστικά οικογενειακής βιοτεχνίας».

Τα πρώτα μουσικά περιοδικά αντικατοπτρίζουν περισσότερο το πάθος των ανθρώπων που γράφουν από αγάπη για τη μουσική, την οποία θεωρούν εξίσου σπουδαία με την οικονομία, την πολιτική, το θέατρο και το σινεμά. Στη δεκαετία του ’60 κυκλοφορεί το περιοδικό – σύμβολο «Μοντέρνοι Ρυθμοί» του Αθανασίου Τσόγκα με θέματα γύρω από τη μοντέρνα μουσική της εποχής, δηλαδή την ποπ και τη ροκ. Στα τέλη της δεκαετίας του ’70 κυκλοφορεί περιοδικό με το όνομα «Ποπ και ροκ» από το Γιάννη Πετρίδη, το οποίο και αποτελεί πεδίο διαλόγου ανάμεσα στους μουσικόφιλους. Μία δεκαετία αργότερα ο Στέλιος Ελληνιάδης δημιουργεί το «Ντέφι» με βασικό θέμα το λαϊκό και ρεμπέτικο τραγούδι.

Στη δεκαετία του ’90 υπήρξε μια αναγέννηση του ελληνικού μουσικού Τύπου με την κυκλοφορία περιοδικών που υπάρχουν μέχρι σήμερα. Η σπίθα αυτή πυροδοτήθηκε από την εμπορική αποδοχή του «Δίφωνου». Η καινοτομία του περιοδικού ήταν ότι πρόσφερε στους αναγνώστες του cd, πρακτική που δεν είχε ακολουθηθεί ξανά στον ελληνικό μουσικό Τύπο. Μάλιστα, αφού κατάφερε να επιβιώσει στην εκδοτική αρένα, εξακολουθεί εμπλουτίζοντας την ύλη του και με εκτός συνόρων αναφορές. Την ίδια περίοδο δημιουργείται το « Jazz & Τζαζ» από τον Γιώργο Χαρωνίτη. Με συγκεκριμένο ύφος και αισθητική, απευθύνεται κυρίως στους πιστούς της τζαζ, αλλά και των μπλουζ, των αυτοσχεδιασμών και των έθνικ προσεγγίζοντας έτσι ποικίλα είδη κοινού.

Σημαντική προσθήκη στο μουσικό τύπο αποτελεί ο τριμηνιαίος «Μετρονόμος» του Θανάση Συλιβού, με θέμα το καλό ελληνικό τραγούδι, ο οποίος ακολουθεί την πολιτική να διατηρήσει έναν πυρήνα αναγνωστών που να ενδιαφέρονται πραγματικά για τη μουσική, γι αυτό δε συνοδεύεται από cd. Το «SONIK», ένα περιοδικό των τελευταίων έξι ετών, συνενώνει τη σύγχρονη ποπ και ροκ μουσική με το ένδοξο παρελθόν των περασμένων δεκαετιών. Στα πλεονεκτήματα του περιοδικού συγκαταλέγεται ότι συχνά συνοδεύεται από cd με δυσεύρετα κομμάτια ή 45άρια βινυλίου ειδικά για τους αναγνώστες του.

Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι κυκλοφορούν επίσης πολυάριθμα μουσικά περιοδικά με μεγάλη απήχηση σε πιο εξειδικευμένα ωστόσο κοινά αναγνωστών, γι αυτό δεν έχουν αποκτήσει ίσως τη μαζικότητα που θα τα αναδείξει.

πηγή: www.tvxs.gr