11232017Πεμ
ΕνημέρωσηΠεμ, 09 Νοε 2017 11am

Πίσω Σελίδες... από το Περίπτερο

Α, ρε πατρίδα, Κρήτη!

phoca_thumb_l_cretan_nutrition_21

Της Ευαγγελίας Βουτσάλη. Αγγλία 13/01/2011

Γεννήθηκα και μεγάλωσα σε ένα μικρό κρητικό χωριό. Οι γονείς μου ήταν και είναι αγρότες. Ο αδερφός μου είναι επίσης αγρότης.

Απο μικρή λοιπόν έτρωγα όλα τα καλά της φύσης. Ντομάτες κατακόκκινες απο την άνοιξη μέχρι το καλοκαίρι, αγγούρια για δροσιά το κατακαλόκαιρο, καρπούζια, πεπόνια, και για το χειμώνα τις βιταμίνες μου τiς ρουφούσα απο τα πορτοκάλια και τα μανταρίνια.

Μπρόκολο άργησα να φάω όπως και λαχανάκια βρυξελών αφού ο σπόρος ήταν εισαγώμενος και όχι κρητικός. Το τραπέζι μας είχε πάντα σαλάτα εποχής. Το καλοκαίρι τα βασικά χρώματα ήταν κόκκινο και πράσινο, το χειμώνα άσπριζε από το λάχανο. Λάδι απο τον ελαιώνα, κρασί από το αμπέλι, τσικουδιά απο το ρακοκάζανο της γειτονιάς.

Πάει όμως, μεγάλωσα και έφυγα απο το χωριό για να σπουδάσω. Χρόνια στη Θεσσαλονίκη ποτέ δε συνήθισα τη σύγκριση στη γεύση του φρεσκοκομμένου πορτοκάλιου με αυτό που έφτανε στα χέρια μου μετά απο 2 μέρες δρόμο.  Τις βιταμίνες μου πλέον τις έπαιρνα ως αναβράζοντα δίσκια.

Πέρασαν τα χρόνια και είπα να πάω ακόμα πιο μακριά, στην Αγγλία. Και εδώ μπαίνουμε στο κυρίως θέμα του άρθρου. Πρώτο σόκ: στα αγγλικά σουπερμαρκετ τη μελιτζάνα δεν την πουλάνε με το κιλό αλλα ως τεμάχιο, 1 λίρα έκαστη (1.2 ευρώ). Την πιπεριά επίσης, το αγγούρι επίσης. Τα μαρούλια και τις ρόκες τις βάζουν σε μικρά σακουλάκια των 200 γραμμαρίων και τα πουλάνε 1-2 λίρες. Τις ντομάτες τις πουλάνε χειμώνα καλοκαίρι, το ίδιο άνοστες, πανάκριβες. Άλλοτε έρχονται απο την Ισπανία, άλλοτε απο την Ιταλία, άλλοτε απο κάποια Αγγλική φάρμα. Το λάδι το ελληνικό το στριμώχνουν σε ένα ωραιότατο μπουκαλάκι των 400 μικρολίτρων και το πουλάνε απο 3 λίρες μέχρι 6 (4 με 8 ευρώ περίπου). Χώρα προέλευσης είναι η Ελλάς, χώρα εμφιάλωσης η Μεγάλη Βρετανία. Αλλού φυτρώνει το δέντρο, αλλού καρπίζει σα να λέμε.

Ποτέ δεν μου άρεσαν τα αγοραστά φρούτα και λαχανικά. Και όμως απο αυτά τρέφομαι τα τελευταία 15 χρόνια. Η αληθινή γεύση έχει καταγραφεί στα ενδότερα της ψυχής μου. Πολύτιμη ανάμνηση μιάς χαμένης αθωότητας. Επαναστατώ. Δεν μου αρέσει να μοιρολατρώ. Αποφασίζω λοιπόν πέρυσι το καλοκαίρι να φυτέψω ντομάτες και μαρούλια στον κήπο του σπιτιού μου στην Αγγλία. Ψάχνω και βρίσκω σπόρους και καλά οικολογικούς. Ο σπόρος αντλεί τον λιγοστό ήλιο του Αγγλικού καλοκαιριού και μου δίνει ωραιότατες ντομάτες και μαρούλια. Ωραία αλλά όχι  τέλεια. Τζίφος. Τίποτα δεν πλησιάζει τη γεύση της κρητικής ντομάτας απο τον κήπο του μπαμπά και της μαμάς. Το χειμώνα πλέον έχουν όλα παγώσει και εγκαταλείπω πάσα ιδέα περι κηπουρικής. Ούτως ή άλλως τα γευστικά μου απωθημένα δεν ικανοποιούνται με τίποτα άλλο πέρα απο ο,τι φυτρώνει στον κήπο εκεί στο χωριό.

Και τότε ηχούν στα αυτιά μου κάτι θεωρίες περι συνομωσίας του μπαμπά. ‘Αυτοί οι κερατάδες οι γεωπόνοι πάνε να μας πασάρουν ξένους σπόρους απο τις πολυεθνικές και να μπασταρδέψουν τους ντόπιους σπόρους.’

Α ρε μπαμπά μεγάλε φιλόσοφε και άξιε επαναστάτη! Μακάρι να έιχαν και άλλοι την προνοητικότητά σου να φυλούν ως κόρη οφθαλμού τους σπόρους της Κρητικής γής. Και να φυτευουν κάθε χρόνο τα ίδια και τα ίδια, νόστιμα και απλά.

Πηγή: http://www.protagon.gr