09202017Τετ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Η Συνωμοσία του Θορύβου

Φύλλο 99 - Μάρτιος 2011

ww2-39
Vinyl

Από τι θέλουμε να πάμε σήμερα; Ξόφαλτσο πύραυλο ή ραδιενέργεια; Μπορεί να γίνει πολύ πλάκα γύρω από το θέμα, αλλά πρέπει να είναι αντιληπτό ότι αυτό είναι το τελευταίο σκαλοπάτι.

Φτάσαμε στο σημείο να διακωμωδούμε το πιθανό τέλος μας (ως είδος εννοώ). Να χαρώ εγώ νοημοσύνη. Δεν είναι πρόθεσή μου να επεκταθώ σε κοινωνικοπολιτικά ζητήματα, γιατί αυτή τη φορά αν πω αυτά που ειλικρινά σκέφτομαι, το κείμενο δε θα δημοσιευθεί. Αλλού θέλω να το πάω.

Ο γιος μου ανακάλυψε το βινύλιο και μαζί του το ξαναγνώρισα κι εγώ. Ζεστοί, γεμάτοι ήχοι, προσωπική επαφή με το αντικείμενο αλλά και την ουσία, εξώφυλλα, οπισθόφυλλα, ένθετα γεμάτα φωτογραφίες, φράσεις, ζωγραφιές κι όλα εκείνα που διαφοροποιούν την προσωπικότητα από την ψηφιακή γενικούρα. Δηλώνω, λοιπόν εκ νέου λάτρης του και σας καλώ να βάλετε το δίσκο στο πικάπ.

Θα σας ανταμείψει με ένα ξεχασμένο ή πρωτόγνωρο (ανάλογα την ηλικία σας) αίσθημα πληρότητας. Παρακάτω γίνεται σύντομη αναφορά σε δίσκους. Η επιλογή τους δεν είναι τυχαία. Έχει να κάνει με την αξία τους, αλλά και την επικαιρότητα και το πόσο αντανακλούν την εποχή.

Είναι όλοι σύγχρονοι, λυρικοί, οργισμένοι, είναι απάντηση στην κρίση και την καταστροφή, αλλά και υπόκρουσή τους.

Είναι η άμυνά μου, η εμμονή και η μονομανία μου. Κρίνετε με επιείκεια.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

UlverBlood inside

Όλη η ομορφιά του κόσμου. Αυτού του μαύρου κόσμου των ανθρώπων, όχι κάποιου ιδεατού. Μουσική με IQ και αίσθηση της ματαιότητας, θλίψη αυθεντική και πηγαία, η τέταρτη διάσταση της νόησης. Ο Garm είναι σπουδαίος κι αυτό το ξέραμε από πριν. Το που μπορεί να φτάσει ερευνάται ακόμα.

 

Pain of Salvation – Road salt one

Είναι τεράστιοι παίκτες. Όμως, ο Daniel Gildenlow είναι πιθανότατα ο συνθέτης – στιχουργός με το μεγαλύτερο πάθος στην έκφραση που κυκλοφορεί αυτή τη στιγμή στην πιάτσα. Το “Road salt” είναι κάτι σαν κουβέρτα που σε σκεπάζει τις κρύες νύχτες του χειμώνα: ζεστό, άνετο, ασφαλές και οικείο. Χωθείτε από κάτω και ονειρευτείτε ξύπνιοι.

 

Porcupine tree – The incident

Άλλος μισότρελος. Steve Wilson ονομάζεται κι έχει βάλει το χεράκι του σε ότι αξιόλογο κυκλοφορεί τα τελευταία χρόνια. Η ψυχεδέλειά του είναι πάντα καλοδεχούμενη, είτε στις σκληρότερες είτε στις πιο εσωτερικές της εκφάνσεις. Βάλτε τον στο σπίτι σας και καθίστε τον στον καναπέ. Οι ιστορίες του είναι συναρπαστικές.

 

Black Country Communion

Δυο δόσεις νοσταλγία, μια δόση τσαμπουκάς, πολύ έμπνευση, τέσσερις κορυφαίοι μουσικοί (μεταξύ αυτών και ο γιος του μακαρίτη John Bonham των Led Zeppelin Jason). Αν δεν περνάς καλά ακούγοντάς το, δεν το ‘χεις. Το  “Song of yesterday” θα μπορούσε να είναι σε οποιοδήποτε κλασικό δίσκο μπορώ να σκεφτώ. To παρελθόν έρχεται να μας στοιχειώσει και ζητάμε κι άλλο.

 

Cathedral – The guessing game

H τελευταία παράνοια του Lee Dorian. Το ‘βγαλαν και διαλύθηκαν. Όποιος το “πιάσει” με την πρώτη, να πάει στο ΜΙΤ. ‘70s πειραματισμοί, αισθητική βγαλμένη από τις χειρότερες  b ταινίες της ίδιας δεκαετίας, πειραγμένοι στίχοι, ύποπτες επιρροές. Αδύνατον να ξεκολλήσει απ’ το στερεοφωνικό. Απολαύστε χωρίς ενοχές και τύψεις.

 

Sully ErnaAvalon

Ανατολίτικες μελωδίες, μπόλικο συναίσθημα και μυστικισμός αιωρείται σε δίσκο απρόσμενο για τον frontman μιας μπάντας όπως οι Godsmack. Απ’ τις καλύτερες κυκλοφορίες του 2010. Για στιγμές χαλάρωσης και περίεργα περιβάλλοντα.

 

The Shadow Theory – Behind the black veil

Τα πάντα. Devon Graves και δεν χρειάζονται πολλά σχόλια. Αυτό σημαίνει progressive, στην περίπτωση που κάποιος αναρωτιόταν. Ο πιο μεγάλος λαβύρινθος, ο πιο όμορφος γρίφος, η ευκαιρία να νιώσεις ανώτερος και να φύγεις από ότι σε περιβάλει. Γλυκό ταξίδι σε σκοτεινούς τόπους, καβάλα σε μυθικά τέρατα.

 

Coheed & Cambria – Year of the black rainbow

Μακάρι να μη σταματήσουν ποτέ. Φωνή διαμάντι σε μελωδίες που είναι φτιαγμένες να παίζονται σε στάδια, αλλά είναι τόσο προσωπικές και ζόρικες που τελικά θα τις αγκαλιάσουν λίγοι. Μεγάλοι με κάθε έννοια.

 

Red Sparrows – The fear is excruciating but therein lies the answer

Τα λένε όλα στους τίτλους γιατί οι στίχοι τους είναι ελάχιστοι. Πιάνουν το νήμα από ‘κει που το άφησαν οι Mogwai και μεταφέρουν τη μουσική στον κόσμο. Απόκοσμοι, λυρικοί, εμπνευσμένοι, υπέροχοι.

 

SlayerWorld painted blood

Επίκαιρο, επίκαιρο, επίκαιρο. Ο μονόλιθος στέκεται περήφανα. Ο σημαντικότερος λόγος να νιώθει κανείς ευγνώμον για τον επεκτατισμό της Αμερικανικής κουλτούρας. Φτύνουν κατάμουτρα την ευαισθησία μου και πατάνε τον κάλο του κατεστημένου. Ότι σε εξυψώνει, σε κάνει άνθρωπο και σε γεμίζει δεν θα το βρεις εδώ. Όμως, το σκουληκιασμένο σύμπαν τους είναι πιο αληθινό κι από γροθιά στο στομάχι. Το κράτησα για το τέλος γιατί είναι το πιο αντισυμβατικό απ’  όλα. Ακούστε το με δική σας ευθύνη.


Επειδή τα λεφτά δεν περισσεύουν, πρώτα ακούστε ιντερνετικά και μετά αγοράστε. Αυτό ισχύει γενικότερα. Επίσης, ενημερώνω κάθε ενδιαφερόμενο ότι τα πάντα κυκλοφορούν και σε βινύλιο. Κάθε νέος δίσκος έχει και την αναλογική του έκδοση, έτσι δεν πρόκειται να δυσκολευτείτε να βρείτε ότι τραβάει η ψυχή σας.