08192017Σαβ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Τα Περιττά

Γενέθλια

EXOFYLLO 100-w

100 τεύχη είναι μια νίκη, ένα κατόρθωμα, μια σιγουριά, μια ανακούφιση, μια υπόσχεση, μια υποχρέωση. Δεν είναι ένας αιώνας βέβαια, αλλά και μόνο το νούμερο σε τρομάζει!

Τριψήφιος αριθμός με όνομα, ιστορία, παρελθόν, παρόν και ένα μέλλον με υποσχέσεις και ευθύνες.

Εμείς εδώ στην Πυξίδα, δεν είμαστε δημοσιογράφοι. Εκπροσωπούμε τον εαυτό μας, τις σκέψεις μας, τις αγωνίες μας, τα θέλω μας, τους στοχασμούς μας, τις αντιρρήσεις μας, το συναίσθημα μας.

Αποφασίσαμε να εκτεθούμε, να μοιραστούμε, να διατυπώσουμε, ν΄ αφουγκραστούμε, να εκφραστούμε, να προτείνουμε.

Μια άλλη οπτική, μια διαφορετική αίσθηση, μια πηγαία αντίδραση για όσα δε μας αρέσουν. Προσωπικές γραφές, μια άλλη ανάσα, οι σκέψεις και οι καημοί μας  για όσα γίνονται, μια άλλη Ελλάδα που επιμένει με καθαρή ματιά, με ανοιχτό μυαλό, σε μια επαρχία τόσο μακρινή από το κέντρο, όσο η μεγάλη θάλασσα και τόσο ανήσυχη στα υπόγεια ρεύματα , όσο η τρικυμισμένη ψυχή μας που ηρεμία δε γνωρίζει.

Κι εγώ εδώ, στη γωνία μου που με αγχώνει και με εκτονώνει, που με κάνει κάθε μήνα να θέλω να τα πω, όλα που με βαραίνουν που με αλαφρώνουν.

Χαρά λοιπόν σε μια λυπημένη χώρα, μ΄ένα βροχερό Απρίλη, όταν η άνοιξη ντρέπεται να έρθει και να επικρατήσει. Φαίνεται ότι ο Πλάτωνας δεν αφήνει την Περσεφόνη, παράφορα ερωτευμένος μαζί της κι έτσι δεν υποχωρεί κι ο λυπημένος χειμώνας. Κι η Δήμητρα κλαίει που καθυστερεί να δει την κόρη της και μας πνιγεί στα δάκρυα της. Να που οι μύθοι μπορεί να μας δίνουν τις λογικότερες ερμηνείες και να μας καθησυχάζουν γλυκά γεννώντας πάντα ελπίδα.

Τέρμα τα λυπημένα. Είμαστε εδώ με μια κατοστάρα στο ενεργητικό μας. Λέξεις, πολλές λέξεις, δύσκολες κι εύκολες, ζόρικες και χαλαρές, αραδιασμένες με ψυχολογικό συνειρμό, συγγενείς. Είμαι εγώ οι λέξεις μου, που ζητάνε ν΄ ακουμπήσουν κάπου άλλοτε ήρεμα κι άλλοτε θυμωμένα, άλλοτε λυπημένες κι άλλοτε χαρούμενες, μικρές ή πολυσύλλαβες, που ελπίζουν πάντα σε αποδέκτες που δε θέλουν να ησυχάσουν αλλά να επιμείνουν να νιώθουν και να σκέφτονται και να συγκινούνται.

Λέξεις που δεν κρύβονται, δεν υπονοούν αλλά εννοούν, γιατί θέλουν να γίνονται ζωή και πράξη λέξεις που περιγράφουν όνειρα, οδύνη ή ανακούφιση, λέξεις ενίοτε «καρφιά» καθαρές στην πρόθεση και λέξεις της ανάγκης.

100 τεύχη δεν είναι λίγα. Είναι κατόρθωμα, είναι αγώνας, είναι μια μικρή νίκη, είναι ο τρόπος να χαίρεσαι που μεγαλώνεις κάθε μήνα. Είναι 100 φορές η αγωνία του Μαθιού, γόνιμη, ευαίσθητη και αποτελεσματική.

Καλό Πάσχα.