05302017Τρι
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Η Συνωμοσία του Θορύβου

Φύλλο 101 - Μάιος 2011

09deal.xlarge1
what-is-your-website-worth-money-thumb

“Σ’ ένα κόσμο όπου το 1% ελέγχει το 40% της περιουσίας του πλανήτη, όπου 34.000 παιδιά πεθαίνουν κάθε μέρα από φτώχια και αποτρέψιμες αρρώστιες και το 50% του πληθυσμού ζει με λιγότερο από 2 δολάρια τη μέρα, είναι εμφανές ότι κάτι δεν πάει σωστά.

Και είτε το θέλουμε είτε όχι, η επιβίωση των θεσμών και αυτονόητα της ίδιας της κοινωνίας, βασίζεται στο χρήμα. Για το λόγο αυτό η κατανόηση του θεσμού της νομισματικής πολιτικής είναι απαραίτητη για να καταλάβουμε γιατί οι ζωές μας είναι έτσι. Δυστυχώς, τα οικονομικά συχνά αντιμετωπίζονται με σύγχυση και ανία. Αμέτρητες, ασυνάρτητες οικονομικές εκφράσεις, σε συνδυασμό με επίφοβα μαθηματικά καταφέρνουν γρήγορα να αποτρέψουν τον απλό κόσμο απ’ την κατανόησή τους. Όπως και να ‘χει, όταν κάτι συνδυάζεται με πολύπλοκα οικονομικά δεδομένα, δημιουργεί μια μάσκα ειδικά φτιαγμένη για να κρύψει τις παραλύουσες κοινωνικές δομές.

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ αποφασίζει ότι χρειάζεται ρευστό, οπότε καλεί την Federal Reserve και απαιτεί π.χ. 10 δις δολάρια. Η τράπεζα απαντά “φυσικά, θα αγοράσουμε 10 δις κυβερνητικών ομολόγων από εσάς”. Η κυβέρνηση παίρνει ένα κομμάτι χαρτί και ζωγραφίζει μερικά τυπικά σχήματα που ονομάζει χρηματικά ομόλογα.

Στη συνέχεια θέτει σε αυτά μια αξία που να φτάνει τα 10 δις και τα στέλνει στην Federal Reserve. Ως αντάλλαγμα οι μάγκες της Fed τυπώνουν μερικά κομμάτια χαρτιού, μόνο που αυτοί τα ονομάζουν τραπεζογραμμάτια, στα οποία έχει επίσης θεωρηθεί αξία 10 δις.

Η Fed παίρνει αυτά τα γραμμάτια και τα ανταλλάσσει με ομόλογα. Όταν ολοκληρωθεί η συναλλαγή, η κυβέρνηση τα καταθέτει σε τραπεζικό λογαριασμό. Από τη στιγμή της κατάθεσης αυτά γίνονται επίσημα χρήματα, αυξάνοντας το χρηματικό ανεφοδιασμό των ΗΠΑ κατά 10 δις. Μόλις δημιουργήσαμε 10 δις! Φυσικά αυτό το παράδειγμα είναι γενικό. Στην πραγματικότητα όλα γίνονται ηλεκτρονικά. Μόνο το 3% του Αμερικανικού νομίσματος υπάρχει στη φυσική του μορφή. Το υπόλοιπο 97% υπάρχει μόνο στους υπολογιστές.

Τα κυβερνητικά ομόλογα είναι από τη φύση τους χρεωστικά όργανα. Κι όταν η Fed αγοράζει αυτά τα ομόλογα με λεφτά από αέρα, η κυβέρνηση υπόσχεται την αποπληρωμή των χρημάτων.

Με άλλα λόγια, τα χρήματα δημιουργούνται λόγω χρέους. Έτσι διαστρέφεται η αξία του χρήματος και δημιουργείται “κεφάλαιο” απ’ το τίποτα. Γι’ αυτό και διαιωνίζεται το πρόβλημα του πληθωρισμού. Το κλασματικό αποθεματικό σύστημα της νομισματικής αύξησης είναι πρακτικά πληθωριστικό. Αυξάνοντας το χρηματικό ανεφοδιασμό, χωρίς να υπάρχει ανάλογη αύξηση αγαθών και υπηρεσιών στην οικονομία, έχει πάντα σαν αποτέλεσμα την υποτίμηση του νομίσματος.

Σ’ αυτό το οικονομικό σύστημα το χρήμα είναι χρέος και το χρέος είναι χρήμα. Η αύξηση του ενός είναι ανάλογη της αύξησης του άλλου. Για να το πούμε διαφορετικά, κάθε δολάριο στο πορτοφόλι σας το χρωστάει κάποιος σε κάποιον. Γιατί μην ξεχνάτε:για να υπάρχουν χρήματα πρέπει να υπάρχουν δάνεια.

Γι’ αυτό, αν όλοι στη χώρα μπορούσαν να πληρώσουν τα χρέη τους – μαζί και η κυβέρνηση – δε θα υπήρχε ούτε ένα δολάριο διαθέσιμο. Όσο δυσλειτουργικά κι αντίστροφα κι αν φαίνονται όλα αυτά, υπάρχει κάτι ακόμη που αφαιρέσαμε από την εξίσωση. Και είναι αυτό το στοιχείο της δομής που αποκαλύπτει την αληθινά απατηλή φύση του όλου συστήματος.

Η εφαρμογή των τόκων. Όταν η κυβέρνηση δανείζεται λεφτά απ’ τη Fed ή όταν κάποιος δανείζεται λεφτά από τράπεζα, πρέπει πάντα να αποπληρώσει με τόκο. Αλλά αν όλα τα χρήματα δανείζονται από την Κεντρική Τράπεζα και διανέμονται από τις εμπορικές τράπεζες μέσω δανείων, μόνο αυτό που χαρακτηρίζεται ως “κεφάλαιο” δημιουργείται κατά το χρηματικό ανεφοδιασμό. Οπότε, που είναι τα χρήματα που θα καλύψουν τους τόκους; Δεν υπάρχουν. Οι διασταυρώσεις όλου αυτού του συστήματος είναι ιλιγγιώδεις, γιατί το συνολικό ποσό που θα οφείλεται στις τράπεζες πάντα θα υπερβαίνει το συνολικό ποσό που έχει δοθεί σε κυκλοφορία. Γι’ αυτό ο πληθωρισμός θα είναι πάντα παρών.

Γιατί το επιπλέον χρήμα είναι απαραίτητο για να καλύψει το αιώνιο έλλειμμα του συστήματος, που δημιουργείται απ’ την ανάγκη να καλυφθούν οι τόκοι. Αυτό επίσης, σημαίνει ότι μαθηματικά η φυγοδικία και η πτώχευση είναι άρρηκτα δεμένες με το σύστημα κι ότι πάντα θα υπάρχουν φτωχές τσέπες που θα τραβάνε το ζόρι. Πάντα θα μεταφέρεται η πραγματική περιουσία από τους ανθρώπους προς τις τράπεζες. Έτσι, αν δεν μπορείτε να πληρώσετε την υποθήκη σας θα χάσετε το σπίτι σας. Αυτό είναι εξοργιστικό, αν αναλογιστείτε ότι όχι μόνο είναι αναπόφευκτο δια μέσου του συστήματος του κλασματικού αποθέματος, αλλά και εξαιτίας το γεγονότος ότι τα χρήματα που σας δάνεισε η τράπεζα νομικά δεν υπήρχαν.

Κάθε φορά που δανείζεστε, τα λεφτά που σας δίνονται δεν είναι απλά πλαστά, αλλά πρόκειται για μια παράνομη φόρμα θεώρησης, που αυτοδίκαια ακυρώνει το ίδιο το συμβόλαιο γιατί η τράπεζα δεν είχε τα χρήματα εξ αρχής. Δυστυχώς, τέτοιες νομικές αντιλήψεις καταστέλλονται ή αγνοούνται και το παιχνίδι της αιώνιας μεταφοράς πλούτου και του αιώνιου χρέους συνεχίζεται.

Πως μπορεί η κοινωνία να ξεχρεωθεί; Δεν μπορεί κι αυτό είναι το θέμα. Είναι ο φόβος να χάσουν την περιουσία τους, σε συνδυασμό με την ατέλειωτη πάλη για να τα βγάλουν πέρα με το χρέος και τον πληθωρισμό που βαραίνει το σύστημα, αναμεμιγμένο με την αναπόφευκτη σπανιότητα του ίδιου του χρηματικού εφοδιασμού που δημιουργείται από τόκους που δεν μπορούν να αποπληρώσουν, που κρατάνε τους σκλάβους στοιχισμένους σε γραμμή. Τρέχοντας σ’ ένα τροχό για ποντίκια, μαζί με εκατομμύρια άλλους, είναι η πραγματική δύναμη μιας αυτοκρατορίας που ωφελεί μόνο την ελίτ στην κορυφή της πυραμίδας.

Η φυσική σκλαβιά απαιτεί οι σκλάβοι να τρέφονται και να στεγάζονται. Η οικονομική σκλαβιά απαιτεί οι σκλάβοι να τρέφονται και να στεγάζονται μόνοι τους. Είναι από τις πιο έξυπνες απάτες που δημιούργησε ποτέ ο κοινωνικός χειρισμός. Και στον πυρήνα του, είναι ένας αόρατος πόλεμος ενάντια στην ανθρωπότητα. Το χρέος είναι το όπλο για την κατάκτηση και την κοινωνική σκλαβιά και οι τόκοι είναι οι σφαίρες.”

 

Zeitgeist

“Σήμερα ορισμένα οικονομικά δεδομένα έχουν εκληφθεί ως αυτονόητα. Μια δεύτερη Διακήρυξη Δικαιωμάτων, όπου μια νέα βάση για την ασφάλεια και την ευημερία θα καθιερωθεί για όλους,  είναι αναγκαία. Ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων, φυλής ή θρησκείας.

Ανάμεσά τους είναι το δικαίωμα σε χρήσιμη και αποδοτική εργασία. Το δικαίωμα των επαρκών απολαβών για τρόφιμα, ένδυση, ψυχαγωγία. Το δικαίωμα κάθε αγρότη να καλλιεργεί και να πουλά τα προϊόντα του σε τιμές που του εξασφαλίζουν μια αξιοπρεπή ζωή. Το δικαίωμα κάθε επιχειρηματία, μεγάλου και μικρού, να εμπορεύεται σε μια ατμόσφαιρα ελεύθερη. Ελεύθερη από αθέμιτο ανταγωνισμό και κυριαρχία από μονοπώλια στο εσωτερικό και το εξωτερικό.

Το δικαίωμα κάθε οικογένειας σε ένα αξιοπρεπές σπίτι. Το δικαίωμα στην επαρκή ιατρική περίθαλψη και η ευκαιρία να χαίρει κανείς καλής υγείας. Το δικαίωμα της προστασίας από τους οικονομικούς φόβους των γηρατειών, της αρρώστιας, των ατυχημάτων και της ανεργίας. Το δικαίωμα σε μια καλή εκπαίδευση.

Όλα αυτά τα δικαιώματα σημαίνουν ασφάλεια. Όταν κερδηθεί αυτός ο πόλεμος, πρέπει να είμαστε έτοιμοι να εφαρμόσουμε αυτά τα δικαιώματα των νέων στόχων της ανθρώπινης ευτυχίας και ευημερίας. Γιατί αν δεν υπάρχει ασφάλεια στην πατρίδα μας, δεν μπορεί να υπάρξει διαρκής ειρήνη στον κόσμο.”

Φραγκλίνος Ρούσβελτ 1942