09212017Πεμ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Στην Άκρη της Πόλης

10 χρόνια κομμάτια...

100

10 χρόνια κομμάτια...

Φίλε,

Μεγαλώσαμε... Πάντα οι συναντήσεις μας έχουν σαν φόντο την παραλία της Σαλονίκης...

 

Συναντήσεις μικρές, κλεφτές στιγμές από την καθημερινότητα. Είναι οι φίλοι που μοιράζονται σε άλλες ζωές. Εσύ, ο Γιώργος, η Μάντη...

Ο Θανάσης, που δουλεύει πολύ και δημιουργικά... Οι φίλοι, οι φίλες, η Κατερίνα, η Αγγελική, η Ιωάννα... Η Άννα, που διδάσκει τώρα στην πόλη που έμεινα για τρία χρόνια φοιτητής... Ο Πέτρος, ο Δημήτρης, η Φρόσω και η Μαρία...

Τα κείμενά σου έχουν σαν φόντο μιαν άλλη παραλία. Τα δικά μου δεν έχουν παραλία ν` ακουμπήσουν. Η πόλη μου της γύρισε την πλάτη και καμώνεται την πρωτεύουσα...

Χωράνε 10 χρόνια στο χαρτί; Χωράει ο πόνος σε ένα ημιτόνιο; Εσύ το ξέρεις...δεν έχω απαντήσεις. Εσύ, που διάλεξες τη δύσκολη θέση να θέτεις ερωτήσεις. Επιμένεις, υπομένεις, προσπαθείς και δημιουργείς. Γράφεις στο ΥΓ σου: "Ένα μεγάλο ευχαριστώ στους ανθρώπους που είναι διπλά μας αυτά τα 10 χρόνια. Τους συνεργάτες - συντάκτες, γιατί αυτοί είναι η Πυξίδα"... Αν είμασταν κοντά - να, γύρω από ένα τραπέζι με κρασί από το τρίτο βαρέλι του πατρικού σου - θα σου έλεγα ότι η Πυξίδα είσαι εσύ... Ν` αρχίσει η κουβέντα! Μα αυτό δύσκολα το γράφεις... Θυμάμαι πάντοτε τη μια και μοναδική συνάντηση που κάναμε όλοι μαζί...

Στα Χανιά, οι συντάκτες του τότε...

 

Μια διαδρομή. Με αφετηρία και συνέχεια. Μια ιδιαίτερη συντροφιά δίνει ένα τεύχος κάθε μήνα. Η Πυξίδα και ο εκδότης της. Μια ανοικτή εφημερίδα, ικανή να αντιλαμβάνεται το μεγάλο και να προβάλλει το μικρό. Αν και τα όρια είναι εύπλαστα, γίνεται αντιληπτός ο στόχος.

Η εφημερίδα:

διατρέχει την πόλη,

συναντά τους πολίτες,

απαντά στην κρίση, με τον πολιτισμό.

Η εφημερίδα:

διεκδικεί στην πόλη,

συνομιλεί με τους δημιουργούς,

απαντά στην καθυστέρηση μιας παραδομένης κοινωνίας, με τον πολιτισμό.

Ανιχνεύει νέα μονοπάτια.

Αναδεικνύει νέες συμπεριφορές. Έχει ταυτότητα ανοικτή.

10 χρόνια με άποψη.

 

Έκαμα μια στάση στον πρώτο της σταθμό: στα 100 της τεύχη! "Ένας κύκλος έντασης, χαράς, αγωνίας, δημιουργικότητας", γράφεις, στο "Εδώ στο Νότο", στη στήλη σου. Ένα ωραίο θέμα ανοίγεται... Ποιός κύκλος κρύβει τόσα μυστικά; Στην επόμενη συνάντησή μας θα μιλήσουμε για τη σπειρά...

Σε φιλώ!