06232017Παρ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Αιρετικές Ιστορίες

Το πρόσωπο του Ιανού

Γράφει η Μαρία Κρέτση

Η παγκοσμιοποίηση έχει διπλό «πρόσωπο». Διασπαστική δύναμη και συνάμα ενοποιητική. Από τη μια μεριά εμφανίζεται με τη μορφή φονικού τυφώνα που σαρώνει τα πάντα στο πέρασμά του.

Οικονομικός εξανδραποδισμός των λαών(στη χώρα μας προσπαθεί να διεισδύσει και να της δώσει τη χαριστική βολή με το «φιλόδοξο»-για τους Γερμανούς μόνο-πρόγραμμα των Ειδικών Επενδυτικών ζωνών, χώρια ότι θα έχουμε την περηφάνια να καυχιόμαστε ότι είμαστε προτεκτοράτο δύο χωρών), υποταγή της πολιτικής στους νόμους της αγοράς και αποσύνδεσή της από τον κοινωνικό έλεγχο και τις κοινωνικές ανάγκες με υποχώρηση του κράτους πρόνοιας και της κοινωνικής πολιτικής σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων, επιβολή εργασιακού μεσαίωνα με πρόσχημα την οικονομική και δημοσιονομική εξυγίανση των «προβληματικών» εθνικών οικονομιών, όξυνση του οικολογικού προβλήματος. Έκρηξη των οικονομικών και ταξικών ανισοτήτων, ανάπτυξη και ευημερία για ολοένα πιο λίγους, μαζοποιημένος τρόπος σκέψης, ψυχαγωγίας, τέχνης και κουλτούρας, καταναλωτικό μοντέλο ζωής που εκφυλίζει τις ανθρώπινες σχέσεις, αλλοτριώνει τον άνθρωπο, παθητικοποιεί και βυθίζει στη μοιρολατρία τον πολίτη στις σύγχρονες παρακμάζουσες δυτικές δημοκρατίες.

Από την άλλη πλευρά της όμως η νηνεμία και η ευδία, ακόμη και μέσα στο καταχείμωνο. Σήμερα, από Δύση έως και Ανατολή οι λαοί διεκδικούν ουσιαστική δημοκρατία, περισσότερη ελευθερία, μόνιμη και ικανοποιητικά αμειβόμενη εργασία, ανατροπή των δικτατορικών καθεστώτων, ανανέωση των κοινωνικών δομών, βελτίωση των νόμων και των θεσμών, προάσπιση και ενίσχυση των κοινωνικών αγαθών, κοινωνικές μεταρρυθμίσεις προς όφελος των πολλών και ανίσχυρων, πολιτική αναδιάρθρωση, δικαίωμα σε αξιοπρεπή ζωή και διαβίωση. Στις μέρες μας η παγκοσμιοποίηση θέτει τα θεμέλια για τη διεθνοποίηση της εργατικής αλληλεγγύης και των αντιλήψεων και των πρακτικών εκείνων που μπορούν να καταφέρουν ένα ισχυρό πλήγμα στον αδυσώπητο καπιταλισμό.

Η ηλεκτρονική τεχνολογία ένωσε και κινητοποίησε τους λαούς της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής(Δεκέμβριος 2010), και  επιφέροντας τη «συμπίεση του χώρου και του χρόνου» και σπάζοντας τα δεσμά της λογοκρισίας και της φίμωσης της ελευθεροτυπίας, έφερε μέσα στα σπίτια του δυτικού κόσμου την επαναστατική ευοσμία της Αραβικής Άνοιξης. Στην Αγγλία τον ίδιο μήνα χιλιάδες φοιτητές διαδήλωσαν με σύνθημα «Η εκπαίδευση δεν είναι για πούλημα» διαμαρτυρόμενοι για την αύξηση των διδάκτρων στα πανεπιστήμια. Αρχές Αυγούστου στο Τελ Αβίβ 250.000 αγανακτισμένοι πολίτες διαδήλωσαν και απαίτησαν δωρεάν παιδεία σε όλες τις βαθμίδες, κοινωνική δικαιοσύνη και αξιοπρεπή διαβίωση. Ογκώδεις διαδηλώσεις πραγματοποιούνται στη Χιλή. Οι Χιλιανοί ζητούν κοινωνικές μεταρρυθμίσεις και δωρεάν εκπαίδευση. Οι φοιτητικές κινητοποιήσεις συνεχίζονται με αμείωτη ένταση εδώ και τρεις μήνες. Τα συνδικάτα των δημοσίων υπαλλήλων και των εργαζομένων συμμετέχουν ενεργά. Οι πολίτες διαμαρτύρονται ότι το «θαύμα» της ανάπτυξης που συντελείται στη χώρα εν μέσω διεθνούς οικονομικής κρίσης δεν αφορά τους πολλούς.

Ελλάδα, Ιταλία, Πορτογαλία, Ισπανία, Ιρλανδία: αβεβαιότητα, ανασφάλεια, σύγχυση, αγανάκτηση. Απέναντι στις ανάγκες των λαών διεθνοποιημένες μέθοδοι υπέρβασης της οικονομικής ρευστότητας: μέτρα αυστηρής λιτότητας και κρατική καταστολή.

Σήμερα οι λαοί όσο ποτέ άλλοτε ενώνουν τις φωνές τους,ορθώνουν το ανάστημά τους και διεκδικούν ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΔΗΜΟΣΙΑ & ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ. Όλα τα παραπάνω αποτελούν σημεία των καιρών ως αφετηρία για το άπλωμα της αντίληψης που θέλει τη σύγχρονη κρίση του νεοφιλελευθερισμού ως ευκαιρία για παγκόσμιες κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές αναδιαρθρώσεις προς όφελος των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων στων οποίων το χέρι βρίσκεται η προσπάθεια για τη μετάβαση από τον κοινωνικό πρωτογονισμό, στον οποίο τους έχει καταδικάσει το σύστημα, στην κοινωνική πρόοδο και ευημερία. Η παγκοσμιοποίηση μπορεί να αποτελέσει τη διάβαση, την πύλη, τη θύρα, τη γέφυρα για το οικουμενικό και ριζοσπαστικό αυτό αντάμωμα των λαών.