12162017Σαβ
ΕνημέρωσηΠεμ, 09 Νοε 2017 11am

Επί της Γραμμής

Φύλλο 106 - Νοέμβριος 2011

Επί της γραμμής – Χάος [11/11]

Χάος! Όχι επειδή το έγραψε στο πρωτοσέλιδο η “Libeation” αλλά επειδή το βλέπεις αυτές τις μέρες ζωγραφισμένο στην έκφραση και τα λόγια όλων. Εδώ και δέκα μέρες οι εξελίξεις στην πολιτική σκηνή της χώρας τρέχουν με φρενήρεις ρυθμούς, στην κόψη μιας τεντωμένης κλωστής πάνω από την άβυσσο.

Ας θυμηθούμε αρχικά τα γεγονότα :  Η συμφωνία για το κούρεμα του Ελληνικού χρέους κατά 100 δις Ευρώ και τη νέα δανειακή σύμβαση στις 26 Οκτωβρίου του 2011 αντιμετώπισε τη χλεύη και την κατακραυγή σύσσωμης της αντιπολίτευσης στις 27 Οκτωβρίου. Στις 28 Οκτωβρίου μαζικές λαϊκές αντιδράσεις ακύρωσαν παρελάσεις σε όλη τη χώρα με αποκορύφωμα αυτή της Θεσσαλονίκης, όπου ο πρόεδρος της Δημοκρατίας αναγκάστηκε να αποχωρήσει κάτω από αποδοκιμασίες. Τη Δευτέρα 31 Οκτωβρίου ο Πρωθυπουργός ενημερώνει για την συμφωνία την Κοινοβουλευτική του ομάδα και δηλώνει την πρόθεσή του να ζητήσει με δημοψήφισμα την αποδοχή της από το λαό. Η Τρίτη 1η Νοε 2011 θα είναι μια μέρα μαύρη για τα όλα τα χρηματιστήρια της υφηλίου. Από εκείνη τη μέρα όλος ο ανεπτυγμένος κόσμος ασχολείται με το τι συμβαίνει στην Ελλάδα. Στις 2 Νοέμβρη ο Πρωθυπουργός με τον αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης καλούνται στη Γαλλία όπου ακούνε τα «σχολιανά τους» από τους ισχυρούς της Ευρώπης Γερμανούς και Γάλλους, οι οποίοι δε διστάζουν να «υπερβούν τα εσκαμμένα» και να επέμβουν στα εσωτερικά της χώρας θέτοντας όρους για το ανεπιθύμητο δημοψήφισμα. Στις 3 Νοέμβρη οι δύο Έλληνες πολιτικοί είναι πίσω στη χώρα και όλοι οι Έλληνες αγωνιούν για την ειδησιογραφία που βγαίνει από το Υπουργικό συμβούλιο, τη συνεδρίαση – αμέσως μετά - της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ, και τέλος τη συζήτηση για την ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή. Την Παρασκευή 4 Νοέμβρη η αξιωματική αντιπολίτευση έχει αλλάξει στάση απέναντι στη δανειακή σύμβαση και ο Πρωθυπουργός έχει πάρει πίσω το δημοψήφισμα όλοι πια περιμένουν την ομιλία του πρωθυπουργού στη Βουλή και την αμέσως μετά ψηφοφορία. Ο πρωθυπουργός δηλώνει ότι θα προσπαθήσει να  δημιουργήσει διάδοχη κυβέρνηση συνεργασίας και παίρνει την ψήφο εμπιστοσύνης. Την επόμενη μέρα, Σάββατο πρωί, ουσιαστικά παραιτείται κι από τότε μέχρι σήμερα Τρίτη πρωί έχει μεν επιτευχθεί η συναίνεση της αξιωματικής αντιπολίτευσης για συμμετοχή στην κυβέρνηση αλλά δεν έχουν ακόμα καταλήξει στον επικεφαλή της προσπάθειας.

Όλες αυτές τις μέρες το μοναδικό θέμα συζήτησης είναι οι πολιτικές εξελίξεις, οι επιλογές της ηγεσίας και η στάση των εκλεγμένων αντιπροσώπων. Η ένδεια του πολιτικού συστήματος είναι αποδεκτή σχεδόν από το σύνολο. Το πολιτικό σύστημα όμως δεν είναι μόνο οι εκλεγμένοι. Από παντού ακούς για τις ευθύνες των πολιτευτών αλλά πουθενά για την ευθύνη των πολιτών. Όλοι οι κομματικοί σχηματισμοί που εκπροσωπούνται στο κοινοβούλιο στηρίζονται καταστατικά σε διαδικασίες βάσης. Τυπικά η βάση διαμορφώνει τις θέσεις και την πολιτική και επιλέγει επίσης τους αντιπροσώπους. Ουσιαστικά πάνω από είκοσι χρόνια τώρα αυτή η βάση έχει αποχωρήσει. Από όλα τα κόμματα. Η ηγεσία έχει μείνει μόνη, και η βάση χωρίς τριβή και χωρίς συζήτηση αφού αρχικά είχε μεταλλαχτεί σε ένα είδος κοπαδιού βουβαλιών που έτρεχε προς όποια κατεύθυνση του όριζε η ηγεσία, τώρα πια, απλά έχει εξαφανισθεί. Η δημοκρατία όμως είναι το πολίτευμα των παρόντων. Αν τη θέλουμε πρέπει να αναλάβουμε τις ευθύνες μας ως πολίτες. Ευθύνες οι οποίες δεν εξαντλούνται στο καθήκον της ψήφου στην κάλπη (που κι αυτό οι μισοί το εκπληρώνουμε). Νιώθω να έχουμε φτάσει στο σημείο που θα πρέπει να ξεκινήσουμε από την αρχή. Στην χώρα που θα αφήσουμε στους επόμενους θα πρέπει να κολλήσουμε ξανά όσα έχουμε σπάσει ή τα αφήσαμε να σπάσουν.