06252017Κυρ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Μουσικές Προτάσεις

Φύλλο 108 - Ιανουάριος-Φεβρουάριος 2012

exofyllo-ti-yparxei-pio-pera-1024x1024
one-night-stand.jpg

Μανώλης Φάμελλος
Τί υπάρχει πιο πέρα;
Three Little Birds, 2011

"Κάποιος αναρωτιέται βυθίζοντας το δάχτυλο σε έναν καθρέφτη ...". Έτσι ολοκληρώνεται ένας κύκλος "μυστικών" τραγουδιών που άνοιξε πρίν από δέκα χρόνια και κλείνει φέτος με την κυκλοφορία του δέκατου δίσκου του Μανώλη Φάμελλου.

Γιατί τόσα χρόνια όπως στα βαθιά μυστικά πάντα απέμενε κάτι ακόμα να φανερωθεί κι όπως στα όνειρα, το ένα τραγούδι δενόταν με το άλλο.

"Τα μυστικά μου είναι όστρακα που ανοίγουν μέσα στα όνειρα μου
Στην παλιά δεξαμενή τα απογεύματα τα παιδικά μου
Του χρόνου πέρασμα στενό, ακούω βράχους να πέφτουν
Βλέπω ρωγμές μέσα στο φως, τα σύννεφα να τρέχουν"

Μέσα από ένα σημειωματάριο με πρόχειρες καταγραφές ονείρων άρχισαν να γεννιούνται τα τραγούδια αυτά σαν ψίθυροι και να συνομιλούν με τις σκιές στα δωμάτια και στον φωταγωγό. Περιπλανήθηκαν και χαθήκαν μέσα σε μοναχικούς περιπάτους στο άγνωστο της πόλης. Ξέμειναν μέσα σε τρύπιες μέρες, ξενοδοχεία φαντάσματα και σκοτεινούς κήπους όπου άκουσαν αόρατες ορχήστρες να παίζουν

Ο νέος δίσκος του Μανώλη Φάμελλου " ΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΙΟ ΠΕΡΑ;"… κυκλοφορεί από την νεοσύστατη THREE LITTLE BIRDS (η Τρία Πουλάκια κατά το ελληνικότερο) μέσα στον Δεκέμβριο του πολύπαθου έτους 2011. Ο δέκατος κατά σειρά δίσκος του Μανώλη Φάμελλου περιέχει 14 νέα τραγούδια δωματίου αστικοπεριηγητικής εμπνεύσεως και αναπτύσσεται μέσα σε ένα ακουστικό περιβάλλον χαμηλών τόνων και σκοτεινών διαδρόμων. Το υλικό γράφτηκε την τελευταία  δεκαετία και στηρίζεται σε καταγραφές ονείρων, εσωτερικών μονολόγων και σε ένα ρητό του Ηράκλειτου:
"Ώσπερ σάρμα εική κεχυμένων ο κάλλιστος, φησίν Ηράκλειτος, ο κόσμος"
"Ο πιο όμορφος κόσμος είναι σα σωρός σκουπίδια χυμένα στην τύχη."
Τα περισσότερα όργανα παίζονται από τον Μανώλη Φάμελλο και από στενούς φίλους μουσικούς λόγω ελλείψεως πόρων και επαγγελματισμού. Ο ίδιος υπογράφει την μουσική, τους στίχους και την παραγωγή. Το εξώφυλλο φιλοτεχνήθηκε από τον Κωστή Βήχο και τα σχεδία του εσώφυλλου από τον Νίκο Κόνιαρη.

Αντώνης Σουσάμογλου
One night stand
Universal, 2011


11 τραγούδια σαν λάμψη στα μάτια, σαν γεύση στο στόμα, σαν σε ταινία που τελειώνει, ανάβουν τα φώτα και ξαφνικά βρίσκεσαι στο δρόμο στη μέση της νύχτας, της μοναξιάς και του κινηματογραφικού ονείρου. Στο ONE NIGHT STAND  του Αντώνη Σουσάμογλου συμμετέχουν η Δήμητρα Γαλάνη, ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, η Έλλη Πασπαλά, ο Vassilikos των Raining Pleasure, o Νίκος Κατικαρίδης, ο Μανώλης Χατζημανώλης και ο Φαίδων Καλοτεράκης.
Η Μουσική, εξαίσια κατασταλαγμένη, ήρεμη και δουλεμένη με μεγάλη ακρίβεια, έχει το ρόλο του αφηγητή που συνδέει υπόγεια σαν λάιτ μοτίβ τα θέματα που διαπερνούν τα τραγούδια που γράφτηκαν και ηχογραφήθηκαν σε studio και σε δωμάτια ξενοδοχείων στην Ολλανδία, το Βερολίνο, το Λονδίνο ή στο διάλειμμα μιας ηχογράφησης στο Μέγαρο –από καταξιωμένους ξένους και έλληνες σολίστες μουσικούς που πολλές φορές αποτυπώνουν σε ένα take το πρωτογενές αίσθημα της συγκίνησης που παγιώνει τη στιγμή μέσα στο χρόνο…
Ο Αντώνης Σουσάμογλου, ένας από τους δημιουργικούς σήμερα σολίστες, –είναι ο εξάρχων  βιολιστής της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης–, βλέπει τα τραγούδια του σαν μικρούς αφηγηματικούς πυρήνες όπου με λόγο βιωματικό, σχεδόν ημερολογιακό αποτυπώνει την κρυφή του σχέση με τις λέξεις, τη μουσική, το σινεμά, τη σχέση του με τους ανθρώπους και τους τόπους. Σαν μια παράσταση που αναδίδει μια αίσθηση καμπαρέ με φρικιά και ακροβάτες, ή βρετανικής pop του ’60, «πειραγμένης» με λούπες στα όρια της ηλεκτρονικής, τζαζ του παλιού Χόλυγουντ, είτε σαν μια παράσταση κλασικής μουσικής με κουαρτέτα εγχόρδων. Κι άλλοτε, σαν παράσταση θολή, φασματική στο ρυθμό του Tom Waits… όπου φαντάζεσαι πια ότι είσαι κάπου αλλού…  

Συνεργασία
www.e-orfeas.gr