07212017Παρ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Επί της Γραμμής

Φύλλο 108 - Ιανουάριος-Φεβρουάριος 2012

Κανονικά αν ο όποιος χρονοπρογραμματισμός και δέσμευση στην Ελλάδα ακολουθούνταν, το μήνα αυτό θα είχαμε εκλογές. Άντε τον επόμενο. Άντε μέχρι βαριά τον Απρίλιο.

Εκλογές όμως στις 19 Φεβρουαρίου ή αρχές Μαρτίου ή αρχές Απριλίου δεν θα έχουμε. Και δεν θα έχουμε για έναν απλούστατο λόγο. Κανένας κομματικός μηχανισμός δεν είναι έτοιμος για εκλογές. Εκείνοι των κομμάτων που συμμετέχουν στην σημερινή κυβέρνηση για ευνόητους λόγους δεν θέλουν τις εκλογές όπως ο διάολος το λιβάνι . Πώς να θέλουν; Τα ποσοστά τους είναι τέτοια που ουσιαστικά πρέπει να κλείσουν το μαγαζί και να ανοίξουν καινούργιο ή καινούργια. Και δεν προλαβαίνουν. Η Αριστερά φαίνεται από τα γκάλοπ να έχει ενισχυθεί αλλά ο κατακερματισμός της δεν επιτρέπει σε κανένα σχηματισμό να ξεπεράσει το 15%. Τι κι αν οι περισσότεροι αναγνώστες των γκάλοπ κάνουν εξάσκηση στην πρόσθεση αριθμών; Τίποτε δεν προμηνύει τη συμπόρευση προς τη διεκδίκηση της διακυβέρνησης της χώρας.
Δημοσκοπικά - και μόνο - η εποχή μου θύμισε το φθινόπωρο του 2008. Στα γκάλοπ η κυβέρνηση Καραμανλή αρχίζει να παίρνει την κάτω βόλτα και το ΠΑΣΟΚ ακόμα δεν έχει αρχίσει να εισπράττει τη χασούρα. Αντίθετα η Αριστερά παρουσιάζει εκπληκτική δημοσκοπική άνθηση. Ο πρωθυπουργός, σκιά του εαυτού του παραπαίει στην Έκθεση της Θεσσαλονίκης και η κυβέρνησή του βουλιάζει μέσα στα σκάνδαλα των υπουργών της, στο ΠΑΣΟΚ ο επανεκλεχθείς αρχηγός του δεν έχει βρει ακόμα το βηματισμό του, και το πλήθος γοητεύει, με τα νιάτα και το λόγο του, ο πρόσφατα κι εκείνος εκλεγμένος Αλέξης Τσίπρας.  Ανέτρεξα στο τεύχος του πολιτικού και σατιρικού περιοδικού ΓΑΛΕΡΑ του Οκτώβριου του 2008 (τ. 37). Ο τίτλος στο εξώφυλλο ήταν: «Η Μακιαβελική Αριστερά». Από το ομότιτλο θέμα του περιοδικού, ο αρθρογράφος «ΚΙΜΠΙ» σημειώνει : «Στην παρούσα συγκυρία, η βολική λύση της ασπιρίνης αντενδείκνυται. Η Αριστερά πρέπει να διατυπώσει χωρίς φόβο και πάθος μια πρόταση διακυβέρνησης όπου χίλιοι καλοί χωράνε.» Σε άλλο άρθρο του περιοδικού, ο Βασίλης Μουλόπουλος κάτω από τον τίτλο «Μέτωπα - Επείγον περιστατικό» αναφέρει : «Το δίλημμα ‘κυβέρνηση ή αντιπολίτευση;’ είναι η θανατηφόρα ασθένεια που τρώει τις σάρκες της Αριστεράς και οδηγεί σε άρνηση της πολιτικής, της Δημοκρατίας και των κοινωνικών συγκρούσεων. Η κυβέρνηση, το μπλοκ εξουσίας σαν τελικός στόχος και η αντιπολίτευση σαν γκέτο είναι μια αντιπαράθεση που ανήκει στη σφαίρα της μοντέρνας μυθολογίας, τελείως ξένη σε μια Αριστερά που θέλει να είναι έκφραση των εργαζομένων, των κοινωνικών κινημάτων και της κοινωνικής δικαιοσύνης».
Ο «Κίμπι» αναφέρεται στην τρέχουσα για την εποχή εκείνη επικαιρότητα και σημειώνει : « ‘Μεγάλη αναταραχή, θαυμάσια κατάσταση’ που θα ‘λεγε κι ο Μεγάλος Τιμονιέρης. Αλλά η άποψη του μακαρίτη μάλλον δεν εκφράζει τον μέσο όρο των ψηφοφόρων. Οι περισσότεροι, ως γνωστόν θα ήταν ευτυχείς σε μια ασφαλή ρουτίνα ζωής χωρίς δυσάρεστες εκπλήξεις και απότομες στροφές. Δηλαδή ακόμα κι αν απορρίπτουν σε τόσο υψηλά ποσοστά τα κόμματα διακυβέρνησης, δεν σημαίνει ότι είναι πρόθυμοι για μια κατάσταση ακυβερνησίας.»
Ωραία. Τρία χρόνια μετά τι τα θες και τα σκαλίζεις όλα αυτά; θα πει κάποιος. Συμφωνώ ότι τα πολιτικά και κοινωνικά δεδομένα έχουν αλλάξει άρδην από τότε. Όμως και τότε έδειχνε να υπάρχει μια χρυσή ευκαιρία για την Αριστερά να βγει μπροστά και να διεκδικήσει μια ευκαιρία να κυβερνήσει αυτόν τον τόπο. Δεν το έκανε, δεν την άφησαν, έπεσε στις παγίδες του συστήματος, δεν έπαιξε το παιχνίδι του συστήματος πολλά μπορούμε να πούμε για το τότε. Όμως τα ίδια διλλήματα με το τότε νιώθω να μπαίνουν και τώρα. Πιο γρήγορα από ποτέ πρέπει να κατατεθεί αυτή η ριμάδα πρόταση διακυβέρνησης, με την ελπίδα ότι το «καψώνι της πρόσθεσης» σε κάθε νέο γκάλοπ θα σταματήσει. Καιρός για ΕΝΑ ενιαίο μεγάλο και περήφανο ποσοστό.

*Δυστυχώς τη ΓΑΛΕΡΑ δεν την ξαναβρήκα στα περίπτερα μετά το 2010… τα κείμενα υπάρχουν ακόμα όμως στο www.galera.gr