07282017Παρ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Βιβλιόραμα

Φύλλο 108 - Ιανουάριος-Φεβρουάριος 2012

To_moiraio_deipno_Ismail_Kantare11
ampelones xoris orizonta
direct_democracy2

Το μοιραίο δείπνο
Ισμαήλ Κανταρέ
Εκδ. Μεταίχμιο

Αργυρόκαστρο, φθινόπωρο 1943: Ένα μυστηριώδες δείπνο του γιατρού της πόλης με τον διοικητή των Ναζί δημιουργεί ερωτήματα. Τι έκρυβε εκείνο το δείπνο; Πώς μπορούν οι επιπτώσεις του να διαρκούν μέσα στον χρόνο, παρά τη μεταβολή του καθεστώτος και τη ριζική αλλαγή των ανθρώπων;


Με φόντο τα ολοκληρωτικά καθεστώτα που διαδέχονται το ένα το άλλο στη γενέτειρά του (Οθωμανοί, Ναζιστές, Κομμουνιστές), ο Κανταρέ στήνει ένα γαϊτανάκι κωμικοτραγικών καταστάσεων, ένα βαλκανικό παραμύθι γραμμένο με μαεστρία και υποδόρια ειρωνεία. Μια αληθινή ιστορία που διερευνά τι σημαίνει να ζεις σε συνθήκες τυραννίας.


Αμπελώνες Χωρίς Ορίζοντα
Ευτυχία Καλλιτεράκη
Εκδ. Ψυχογιος


Απέραντοι αμπελώνες απλώνονταν ως πέρα στη θάλασσα. Ελιές ασημένιες, λιγοστά κυπαρίσσια και γέρικοι πλάτανοι, που μέσα στα κλαδιά τους φώλιαζε, τα καλοκαίρια το καλό πουλί.

Τη νύχτα τρόμαζε τους ανθρώπους με τη φωνή που έβγαζε, γιατί ήταν σαν αναστεναγμός, κάτι ανάμεσα σε ρόγχο αρρώστου και βρυχηθμό άγριου ζώου. Έμοιαζε με κουκουβάγια, άσπρο, με μάτια γάτας και ράμφος γερακιού. Ο έρωτας των πουλιών, οι πεθαμένοι και τα ανθισμένα μανουσάκια άφηναν γύρω μια μυρωδιά, κι έλεγες… μα είναι τόσο μυρωδάτος ο θάνατος;
Κρήτη, 1896, λίγο πριν από τη δημιουργία της Κρητικής Πολιτείας, ο Μάρκος, ένας πλούσιος και δυνατός γαιοκτήμονας, όριζε όλη την περιοχή όπου δέσποζε ο Πύργος γύρω από τους αμπελώνες και τις ελιές. Ήταν ξανθός με γλυκά μάτια, γαλανά, που άμα τα κοίταζες πιο βαθιά, θα διέκρινες την υπεροψία που κουβαλούσαν όλοι οι γαιοκτήμονες εκείνης της εποχής. Ο Μάρκος θα ζήσει μέσα από τις ζωές δύο γυναικών που θα τον σημαδέψουν μέχρι το θάνατό του.

Σκέψεις για την άμεση δημοκρατία
Γιώργος Λιερός
Εκδόσεις των Συναδέλφων


Η άμεση δημοκρατία δεν είναι μόνο μια μορφή πολιτειακής οργάνωσης, αλλά επίσης ένα αξιακό σύστημα, μια αντίληψη για τον άνθρωπο, μια πρόταση πολιτισμού η οποία έχει βαθιές ρίζες στην ανθρώπινη ιστορία.

Η άμεση δημοκρατία θέτει στο κέντρο τον άνθρωπο ως πρόσωπο, ως μοναδικό άτομο, ατομική κοινοτική ύπαρξη. Δεν πρόκειται για ένα αμιγώς πολιτικό αίτημα συνάδει με την κατάργηση της μισθωτής εργασίας, την αυτοδιαχείριση, τη δραστική μείωση του εργάσιμου χρόνου, την ανατροπή της καταναλωτικής κοινωνίας.

Η άμεση δημοκρατία, όπως κάθε προσπάθεια ανταγωνιστικής θέσμισης, ξεκινάει με το πάρσιμο της γης, μιας γης φυσικής, υλικής, χειροπιαστής. Το διαδίκτυο δεν ακυρώνει καθόλου τη σπουδαιότητα αυτής της χωρικά και χρονικά εντοπισμένης γης, αντίθετα μεγεθύνει τις διαστάσεις της και τις κάνει οικουμενικές. Ο αγώνας για την άμεση δημοκρατία, αν και οικουμενικός, δεν είναι ένας τρόπος για την παγκόσμια διακυβέρνηση.

Σ' έναν κόσμο όπου θα επικρατούσε η άμεση δημοκρατία δεν θα υπήρχε καμία θέση για παγκόσμια διακυβέρνηση ή για οικουμενικό κράτος. Η δημοκρατική πολιτεία βρίσκεται στα μέτρα του κάθε «μοναδικού ατόμου»• γι' αυτό η άμεση δημοκρατία επιδιώκει την υπέρβαση της παγκοσμιοποίησης προς την κατεύθυνση μιας ελεύθερης ανθρωπότητας στην οποία θα ανθεί ένα πλήθος από διαφορετικούς πολιτισμούς.