09212017Πεμ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Φασκόμηλο με Μέλι

Φύλλο 110 - Απρίλιος - Μαίος 2012

Κάποιοι κρυφά τον λέγανε Επαναστάτη , άλλοι τον λέγανε «μικρό»,

Ιούδα όλοι τον φωνάζαν .

Οι «επαναστατημένοι μικροί» των καιρών ακούνε στ’όνομά του.

Ο Ιούδας απαξίωσε τα τριάντα αργύρια που του πετάξανε στα μούτρα οιδυνατοί .

Άλλαξε όνομα κι άκουγε στο όνομα προδότης .

Ετούτοι εδώ οι σύγχρονοι Ιούδες μακελεύουνε τις σάρκες των ονείρων

παζαρεύοντας το όνομα «σωτήρας» ,αμετανόητοι ρεαλιστές …

Κι οι λαοί  προσεύχονται στον κήπο της Ζωής

λίγο πριν σύρουν το σταυρό στις σκόνες και τα χαλίκια της Δημοκρατίας

προσμένοντας την Ανάσταση .

Ξεχνούν πως ο Ιησούς θάφτηκε σε βράχο από αγαπημένους

μα ήτανε ο Χριστός , είχε Θεό πατέρα κι αναστήθηκε .

Εμείς ,φύτρες θνητών ,πέραν της ταφόπλακας της αξιοπρέπειας της ζωής μας

τι ελπίδες έχουμε

αν η οργή μας μείνει προσευχή ,

αν η αγανάκτηση εξέγερση δε γίνει ;

Η σταύρωση έγινε συνώνυμο της ζωής για εκατομμύρια ψυχές κι η Ανάσταση της ουτοπίας .

Οι Ιουδαίοι μα και οι Πόντιοι Πιλάτοι καταδικάζουνε το Βαραβά και  ήσυχοι κοιμούνται γιατί πλύνανε τα χέρια τους . Μα μένουν οι ληστές των ονείρων μας να σταυρωθούνε . Ετούτο λέω Ανάσταση και το διεκδικώ .Λέω πως πιο πραγματικό όνειρο δεν είναι άλλο . Κι έχει ευθύνη .Ατομική και συλλογική .Μα είναι αναστάσιμη και τα σήμαντρα περιμένουνε εμένα ,εσένα ,εμάς για να σύρουμε το σκοινί στην Εκκλησία του Δήμου .

Κι είναι το κόκκινο της σύγκρουσης βαθύ, προκλητικό μα ελπιδοφόρο .Θέλει να’μαστε μαζί για να ζήσουμε τη χαρά της Ανάστασης ,να χαμογελάμε και να ανταλλάσσουμε ιδέες .Να νιώθουμε ζωντανοί . Αυτό είναι η Ανάσταση : η νίκη της ζωής επί του θανάτου .Του πνευματικού και του ηθικού .Και αξίζει να τη γιορτάσουμε με τη σύγκρουση του νέου ,του άγνωστου με το σαθρό και γερασμένο «σίγουρο». Και η σύγκρουση να έχει τη φλόγα του κόκκινου βαμμένου με τον παραδοσιακό τρόπο ,με τα φύλλα κρεμμυδιού και τα λουλούδια της ΄Ανοιξης . Να έχει το άρωμα της πρώτης του Μάη .Της θυσίας της βολής στο όνομα του μέλλοντος .Στο όνομα της ζωής των παιδιών μας