09242017Κυρ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Βιβλιόραμα

Φύλλο 110 - Απρίλιος - Μαίος 2012

paramythia apo tin kriti_sm

Παραμύθια από την Κρήτη

Αγλαΐα Κυρμιζάκη

Το καινούργιο βιβλίο των εκδόσεων Νόβολι είναι μια συλλογή λαϊκών παραμυθιών από την Κρήτη της Αγλαΐας Κυρμιζάκη (εκπαιδευτικός, λογοτέχνης και ζωγράφος,

γεννημένη στα Χανιά της Κρήτης στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, 1904-1983). Ως εκπαιδευτικός, υπηρέτησε για πολλά χρόνια στην αγροτική κρητική περιφέρεια, γνώρισε από κοντά τον κρητικό λαό, τα τραγούδια, τα παραμύθια και τις παραδόσεις του, και μάζεψε πολύ λαογραφικό υλικό.

Η ιδέα καθώς και η επιμέλεια της έκδοσης ανήκει στην Βάντα Ιωαννίδου.

Η έκδοση περιέχει, μεταξύ άλλων, πρωτότυπα σκίτσα της Αγλαΐας Κυρμιζάκη.

 

Παραθέτουμε απόσπασμα από τον Πρόλογο του βιβλίου, το οποίο αποτελεί μέρος από άρθρο της ίδιας της συγγραφέως με τίτλο «Μαζί με τους Χωρικούς μας», που πρωτοδημοσιεύθηκε στο περιοδικό Νεοελληνικό Αρχείο, το 1935.

...Είναι μερικά απ’ τα παραμύθια της συλλογής μου που μου τάμαθαν μικροί μαθητές. Είναι από τις καλύτερες απολαύσεις τους,  γιατί καθώς δεν κινούνται οι ήρωές τους σ’ ορισμένο τοπικό ή  χρονικό πλαίσιο και επειδή τα χαρακτηρίζει μια χαλαρή ροή των περιστάσεων, ταιριάζουν στην ψυχή των παιδιών που σιγά σιγά τώρα ξυπνά. Απ’ τα παιδιά θα μάθωμε και τα άλλα τα παραμύθια, του ξεριζωμένου απ’ τον τόπο του Ανατολίτη. Έπειτα από χρόνια θάναι δύσκολο να ξεχωρίζωμε τα κρητικά απ’ τα μικρασιάτικα, γιατί το γλωσσικό στοιχείο που τώρα ακόμα δίνει τον ιδιαίτερο τόνο σε καθένα απ’ αυτά, θα λείψει ολότελα αφού τα δύο γλωσσικά ιδιώματα βρίσκονται σ’ αδιάκοπη αλληλεπίδραση. Κι είναι ένας λαογραφικός πλούτος που δεν πρέπει να μας αφήσει αδιάφορους.

 

"Χάρτινες Ζωές"

Πέρσα Κουμούτη

εκδόσεις Ψυχογιός

Στάθηκε στο πεζοδρόμιο, σαν μικρό και αναποφάσιστο παιδί. Κάτι σαν νεύμα –ή μήπως κίνηση αχνή, αμυδρή, σχεδόν ανεπαίσθητη;- έσυρε τη ματιά της στο απέναντι πεζοδρόμιο. Ρίχνοντας το βλέμμα εκεί όπου αυτή η αίσθηση την καλούσε, είδε τις τέσσερις γυναίκες της ζωής της. Στέκονταν ασάλευτες στο πεζοδρόμιο, η μία δίπλα στην άλλη. Η γιαγιά της, η γριά Ευσταθία, η μάνα της και τέλος η κόρη της, η Βικτωρία. Και το παράδοξο ήταν ότι καμία δεν την επέπληξε για την παράτολμη απόφασή της... Μόνο της χαμογέλασαν ενθαρρυντικά – ακόμα και η κόρη της.

Η Ανθή, μεγαλώνοντας στον ίσκιο της Μαριάνθης, στοιχειωμένη από την απουσία της νικημένης πια και αιχμάλωτης των περιστάσεων Βικτωρίας, θα ακολουθήσει την προδιαγεγραμμένη πορεία της. Καταπιέζοντας τα συναισθήματά της, θα παίξει ρόλους που δεν μπορεί να υποστηρίξει, θα ζει και δε θα ζει ταυτόχρονα. Αντιμέτωπη με την αλήθεια αλλά και τις επιλογές των γυναικών της γενιάς της, όλων των γυναικών, έχοντας τη βεβαιότητα ότι εκείνες την καθοδηγούν και την κατευθύνουν, θα βρεθεί έπειτα από χρόνια στο κρίσιμο σταυροδρόμι μιας μεγάλης πρόκλησης.

Tρεις γυναίκες, τρεις ζωές· παράλληλες όχι, αλλά σχεδόν επαναλαμβανόμενες μέσα στο χρόνο...  Η Ιστορία θα τις αφουγκραστεί, ή θα τις προσπεράσει;