09212017Πεμ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Σε ένα Φανταστικό Σκακιστικό Κόσμο

Φύλλο 110 - Απρίλιος - Μαίος 2012

Fischer Random Chess

Το 1996, κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στην Αργεντινή ο διάσημος πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής Μπόμπι Φίσερ παρουσίασε μια νέα  παραλλαγή του σκακιού.

Το παιχνίδι ονομάστηκε «τυχαίο σκάκι» (random chess) λόγω του ότι περιελάμβανε την τυχαία αρχική τοποθέτηση των κομματιών στη σκακιέρα. Αργότερα, χρησιμοποιήθηκε και ο όρος «σκάκι 960», καθώς μπορούν να προκύψουν 960 διαφορετικοί συνδυασμοί τοποθέτησης των κομματιών στην αρχή της παρτίδας.

Σε αντίθεση με το ορθόδοξο στήσιμο των κομματιών στην αρχή της παρτίδας, ο Φίσερ πρότεινε τον καθορισμό της θέσης των κομματιών τυχαία με τη βοήθεια ενός ζαριού. Αν έρθει πχ ο αριθμός 3, πρώτα τοποθετείται ο Λευκός Αξιωματικός στο 3ο μαύρο τετράγωνο της σκακιέρας, μετρώντας από αριστερά. Με τον ίδιο τρόπο τοποθετούνται και τα υπόλοιπα κομμάτια στα κενά τετράγωνα, συνεχίζοντας με τον δεύτερο Αξιωματικό, τη Βασίλισσα, τους δύο ίππους, και τέλος το Βασιλιά πάντα ανάμεσα στους δύο Πύργους.

Σύμφωνα με τον Φίσερ - ο οποίος φοβόταν ότι το σκάκι θα φτάσει σύντομα σε σημείο κορεσμού - με τον τρόπο αυτό κάθε παρτίδα αποκτούσε άλλη δυναμική. Ισχυριζόταν ότι έτσι διαδραμάτιζε καθοριστικό ρόλο το ταλέντο και η δημιουργικότητα ενός παίκτη, και όχι η αποστήθιση τεχνικών και ανοιγμάτων. Χαρακτηριστικά έλεγε ότι αν μπορούσε να παίξει σήμερα ένας δωδεκάχρονος παίκτης με κάποιο θρυλικό σκακιστή του παρελθόντος όπως ο Καπαμπλάνκα, θα μπορούσε άνετα να αποκτήσει μια μικρή υπεροχή στην αρχή της παρτίδας αποστηθίζοντας απλά κάποια βιβλία.

Η πρόταση του Φίσερ έγινε αποδεκτή με ενθουσιασμό από το σκακιστικό κοινό παγκοσμίως, μιας και οι περισσότεροι λάτρεις του αθλήματος δεν έχουν τόσο ελεύθερο χρόνο ώστε να ενημερώνονται συνεχώς για τις εξελίξεις της σκακιστικής θεωρίας των ανοιγμάτων, οι οποίες ολοένα επιταχύνονται με τη βοήθεια των υπολογιστών. Έτσι, ο αριθμός των τουρνουά με τη μορφή 960 αυξάνεται συνεχώς.

Στην πολιτική σκακιέρα, δε σηκώνει αμφισβήτηση το γεγονός ότι έχουμε φτάσει σε σημείο κορεσμού. Οι «ορθόδοξες» επιλογές όχι απλά δεν αφήνουν το ταλέντο και τη δημιουργικότητα να καρποφορήσει, αλλά υποσκάπτουν το μέλλον της χώρας προσπαθώντας με παλιές και αποτυχημένες στρατηγικές να παραμείνουν στο προσκήνιο. Για να οδηγηθούμε στην ανάπτυξη (όχι μόνο την οικονομική) πρέπει να γίνει ολική επανατοποθέτηση των πολιτικών «κομματιών» και κομμάτων γιατί το παιχνίδι συνεχώς αλλάζει. Δε νομίζω ότι χρειαζόμαστε 960 διαφορετικές τοποθετήσεις κομματιών όπως η πρόταση του Φίσερ, λίγο λιγότερες από 300 νομίζω είναι αρκετές…