09202017Τετ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Η Συνωμοσία του Θορύβου

Φύλλο 110 - Απρίλιος - Μαίος 2012

10sel 9

EURO 2012

Με αφορμή τη σημαντικότατη διοργάνωση και για να είμαστε όλοι προετοιμασμένοι, μια σύντομη επισκόπηση στη δυναμικότητα των ομάδων και τις συνθήκες που θα καθορίσουν την παρουσία τους στα γήπεδα της Πολωνίας και της Ουκρανίας.

Γαλλία (προπονητής Ολάν, εκτός συγκλονιστικού απροόπτου)

Ομάδα:

Αν το τουρνουά ξεκινούσε πριν λίγους μήνες θα ήταν το δεύτερο φαβορί για τον τίτλο. Είχε τα τρία Α της από τη FIFA και προπονητή εμβληματικό, που με την παρουσία του προκαλούσε είτε τον τρόμο είτε στομαχικές διαταραχές στους υπόλοιπους ευρωπαίους. Τώρα τα πράγματα είναι κομμάτι διαφορετικά. Ο απερχόμενος κόουτς διατείνεται ότι ο νέος θα καταστρέψει την ομάδα και θα την καταντήσει σαν την Ελλάδα (θα μιλήσουμε γι’ αυτό αργότερα). Ο νέος τεχνικός από την πλευρά του, υποστηρίζει ότι μέχρι εδώ ήταν το συντηρητικό και αντιπαραγωγικό  ποδόσφαιρο και υπόσχεται φαντεζί ομάδα που θα προσφέρει θέαμα και ικανοποίηση, όχι μόνο στους δικούς της φιλάθλους, αλλά και σ’ αυτούς που δεν έχουν τόσο ισχυρό δυναμικό. Πιθανό να καταποντιστεί μέχρι να κατορθώσει να βρει σύστημα και τακτική που να δουλεύει, ειδικά απέναντι στους Γερμανούς.

Φίλαθλοι:

Υποστηρίζουν το νέο προπονητή, αν και κάποιοι απ’ αυτούς θα ήθελαν στη θέση του τη Λεπέν, γιατί θεωρούν υπεύθυνους για την αγωνιστική πτώση της ομάδας τους μαύρους και μουσουλμάνους παίκτες. Προφανώς έχουν ξεχάσει ότι το μουντιάλ και το ευρωπαϊκό που κατέκτησαν τους τα ‘δωσαν ο Τρεζεγκέ, ο Ανρί, ο Ζιντάν κι ο Βιειρά, κανείς εκ των οποίων δεν είναι βέρος Γάλλος, ενώ μόνο ένας είναι λευκός.

 

Γερμανία (προπονητής Μέρκελ):

Ομάδα:

Το πρώτο φαβορί και γι’ αυτό τους μισούν όλοι. Οι υπόλοιποι της ηπείρου θεωρούν την τεχνικό τους υπεύθυνη για την καταστροφή του θεάματος στο άθλημα συνολικά και εν πολλοίς έχουν δίκιο. Έχει την υπεροχή σε δυναμικότητα, αλλά το καθολικό κράξιμο που τρώει σε όποιο γήπεδο αγωνίζεται μπορεί να επηρεάσει το ηθικό της ομάδας και να ρίξει το προπονητικό τιμ από τις καρέκλες του.

Φίλαθλοι:

Έχουν αρχίσει να συνειδητοποιούν ότι με το να υποσκάπτουν διαρκώς την ανταγωνιστικότητα των άλλων ομάδων, διαλύουν σταδιακά και τις δικές τους δυνάμεις. Γι’ αυτό στρέφονται σιγά-σιγά κατά της τεχνικής ηγεσίας τους και υποστηρίζουν λιγότερο σκληρές τακτικές απέναντι στους αντιπάλους τους.

 

Ισπανία (προπονητής Ραχόι)

Ομάδα:

Η απερχόμενη πρωταθλήτρια Ευρώπης είναι σε δεινή θέση, καθώς μετά τις οικονομικές ατασθαλίες στην ομοσπονδία της βρίσκεται υπό επιτήρηση από FIFA και UEFA. Τα αστέρια της φαίνονται κουρασμένα και οι πιθανότητες να επαναλάβει το προ τεσσάρων ετών επίτευγμά της είναι λίγες. Ταυτόχρονα, η υιοθέτηση συστημάτων που ακολουθούνται σε άλλες χώρες έχει δημιουργήσει σύγχυση και μουρμούρες μεταξύ των παικτών και απειλεί να τινάξει τη χημεία της ομάδας στον αέρα.

Φίλαθλοι:

Γενικώς στο δρόμο εδώ και καιρό. Έχουν δει το κακό να ‘ρχεται κατά πάνω τους και ήταν απ’ τους πρώτους που αντέδρασαν. Αποτελούν ίσως τη μοναδική ελπίδα για να ξαναβρεί η ομάδα το δρόμο της κάποια στιγμή.

 

Ιταλία (προπονητής Μόντι)

Ομάδα:

Σκιά του ένδοξου παρελθόντος της, έχει υποβαθμιστεί από όλους και παλεύει δίπλα στη δική μας εθνική, σε στάνταρ πολύ χαμηλότερα απ’ αυτά που μας έχει συνηθίσει. Φουλ κατενάτσιο χωρίς επιθετικές βλέψεις και αποδυνάμωση του υλικού της έχουν ως αποτέλεσμα η πορεία της να είναι προδιαγεγραμμένη.

Φίλαθλοι:

Στους δρόμους κι αυτοί. Αμφισβητούν τη νομιμοποίηση του προπονητή τους, καθώς θεωρούν ότι τον φύτεψαν στη θέση του οι Γερμανοί. Ως εκ τούτου πιστεύουν ότι η ομάδα θα δώσει το κύπελλο στη Μέρκελ αμαχητί.

 

Πορτογαλία(προπονητής Κοέλιο)

Ομάδα:

Τα ίδια με Ισπανία και Ιταλία

Φίλαθλοι:

Τα ίδια με Ισπανία

 

Ολλανδία (προπονητής άγνωστος την ώρα που γράφετε το κείμενο)

Ομάδα:

Ισχυρή κι επιθετική. Ιδιαίτερα δυνατή στο δεξιό άκρο και γερμανίζουσα στη νοοτροπία. Τα στελέχη της απειλούν ότι θα λιώσουν τους νότιους και θα χτυπήσουν στα ίσα το κύπελλο απέναντι στους Γερμανούς. Το πιο σοβαρό αουτσάιντερ για τον τίτλο.

Φίλαθλοι:

Έχουν παρασυρθεί από την ισχύ της ομάδας τους και ξέχασαν ότι χωρίς άλλες δυνατές ομάδες τουρνουά της προκοπής δε γίνεται. Αναμένεται η επιστροφή τους στη λογική.

 

Αγγλία (προπονητής Κάμερον)

Ομάδα:

Στην κοσμάρα της. Προσπαθεί να αντιμετωπίσει με φλέγμα το γεγονός ότι ο γύρω κόσμος καίγεται, εν γνώσει της ότι τελικά θα αποτύχει. Παριστάνει την αυτοκρατορία, αλλά είναι δεδομένο ότι θα χάσει κάποιο ματς στα πέναλτι, όπως συνηθίζει στις μεγάλες διοργανώσεις.

Φίλαθλοι:

Στα ίδια επίπεδα με την ομάδα. Κρίμα γιατί στο παρελθόν αποτέλεσαν παράδειγμα υποστήριξης του θεαματικού και παραγωγικού ποδοσφαίρου.

 

Ελλάδα (προπονητής άγνωστος την ώρα που γράφεται το κείμενο)

Ομάδα:

Για γέλια και για κλάματα. Χωρίς συνοχή, σχέδιο και προοπτική, περιμένει να κλέψει κανένα σύστημα από άλλους, την ώρα που καταστρέφει τους ίδιους της τους παίκτες. Πάντως, εμφανίζεται ενισχυμένη στα δύο άκρα (δεξί και αριστερό), γεγονός που μπορεί να προκαλέσει σοβαρές ζυμώσεις στο εσωτερικό της. Η έλλειψη προπονητή είναι κατάρα κι ευλογία γιατί εξατμίζει το δυναμικό της, αλλά μπορεί να γεννήσει νέα, ελπιδοφόρα ξεκινήματα. Η ομοσπονδία της είναι το μαύρο πρόβατο σε FIFA και UEFA κι αυτό, αν το καλοσκεφτεί κανείς, αποτελεί τίτλο τιμής.

Φίλαθλοι:

Σε αναβρασμό. Όπως και στην Ισπανία, είναι οι μοναδικοί που μπορούν να βρουν δρόμο για μια ομάδα που βουλιάζει. Πιο συνειδητοί και με λιγότερες αυταπάτες από κάθε άλλη φορά, είναι αληθινή ελπίδα και δεν μασάνε πλέον από υποσχέσεις περί τίτλων και μεγαλείων. Η πράξη θα δείξει μέχρι που μπορούν να φτάσουν. Πάντως έχουν μακρά ιστορία στήριξης και αγάπης για την ομάδα και αυτός είναι καλός οδηγός.

 

Αυτό το τουρνουά είναι πολύ διαφορετικό απ’ τα προηγούμενα, γιατί για πρώτη φορά οι φίλαθλοι είναι εκείνοι που θα παίξουν τον καθοριστικότερο ρόλο. Ο κόσμος των ομάδων δεν έχει ξαναβρεθεί τόσο κοντά στο να συνειδητοποιήσει ότι η δύναμη είναι δική του, όπως και ότι οι άλλες ομάδες είναι απαραίτητες, τόσο στο ευρωπαϊκό, όσο και στο παγκόσμιο κύπελλο. Κι ότι η ισχύς των υπόλοιπων ανεβάζει και τη δική τους ισχύ. Μακάρι αυτή η συνειδητοποίηση να φτάσει μέχρι τέλους. Γιατί πάνω απ’ όλα είναι η αγάπη για το ίδιο το παιχνίδι.

Καλά ματς να ‘χουμε.