05272017Σαβ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Μουσικά Νέα

Φύλλο 111 - Ιούνιος - Ιούλιος 2012

Εκλογικό το κλίμα το Μάη και για πρώτη φορά μετά από πολλές δεκαετίες διπολισμός μεταξύ της μερικώς ενωμένης δεξιάς και ένα μεγάλο τμήμα της αριστεράς. Το «διακύβευμα» ήταν η αγαπημένη έκφραση των μονομάχων, ενώ την ίδια στιγμή ο λαός στενάζει απο μνημόνια, χαράτσια, ανεργία, κλείσιμο μαγαζιών και επιχειρήσεων και παράλληλα βλέπει ένα σωρό εταιρείες οφ-σορ, μαϊμού επιδόματα, μεγαλο-απάτες, μίζες κλπ. Εδώ ο ποιητής σηκώνει τα χέρια ενώ ο εισαγγελέας προεκλογικά φάνηκε να ξυπνά από το «λήθαργο». Ας ελπίσουμε να βγεί ο λαός νικητής από όλη αυτή την ιστορία αν και φαίνεται δύσκολο…

Τα μουσικά γεγονότα στην πόλη και τα πέριξ ήταν πολλά και αυτό το μήνα που πέρασε. Αν και σε μέρες άγριας οικονομικής κρίσης, κυρίως η νεολαία βγαίνει και επιζητά να ακούσει μουσική και μουσικούς ενώ από φορείς και συλλογικότητες οργανώνονται εξίσου πολλά μουσικά δρώμενα.

Οι «Ρακοπινελιές» έκλεισαν τη χειμερινή σαιζόν στις 6 Μάη, με μια βραδυά με πολλά από τα σχήματα που εμφανίστηκαν το διάστημα αυτο.

Τα εγκαίνια της ταβέρνας «Γλάρος» (πρώην Γεράσιμος), στο κάτω Δαράτσο, έγιναν στις 16 Μάη, όπου έπαιξε ο Ηλίας Χορευτάκης με επιτυχία.

Το Μουσικό Σχολείο Χανίων -που φέτος ψάχνει για νέα έδρα- έκανε την ετήσια εκδήλωση στην αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου, στις 17 Μάη.

Ο Λουδοβίκος των Ανωγείων έδωσε συναυλία στο Μουσείο Τυπογραφίας, στο βιοτεχνικό Πάρκο, στις 18 Μάη στα πλαίσια της διεθνούς ημέρας μουσείων.

Την ίδια μέρα οι Indaslot έπαιξαν φανκ, στο «Λιακωτό» στο Βάμο.

Ρεσιτάλ πιάνου έδωσαν στο ΚΑΜ στις 26 Μάη, οι Ηρακλειώτισες Μαριάννα και Στεφανία Καψετάκη, με έργα Rachmaninoff, Liszt, Chopin κ.α.

Μια νεά σειρά πολιτιστικών δρώμενων ξεκίνησε φέτος στο Ρέθυμνο, με τίτλο «Μέρες Ρεθύμνου» και μέσα σε αυτές πολλή μουσική. Μερικά από τα ονόματα που εμφανίστηκαν :  “Trio Daulute”, Ελλη Πασπαλά και Τάκης Φαραζής, Belleville, Αχιλλέας Περσίδης, Γιώργος Κουμεντάκης, Κορίνα Λεγάκη κ.α. σε μέρη όπως : Νερατζέ Τζαμί, Είσοδος τούρκικου σχολείου, Κρήνη Rimondi, Τζαμί Καρα Μουσά, Παλαιοντολογικό μουσείο Ρεθύμνου, Πλατεία Μικρασιατών Ενετικό λιμάνι κ.α.

Η φετεινή εκδήλωση για το πάρκο Μαρκόπουλου, θα γίνει το Σεπτέμβρη λόγω του όλου εκλογικού κλίματος. Και εδώ το διακύβευμα είναι μεγάλο αφου ψιθυρίζεται ή αναγγέλεται, ότι χάριν της εξόφλησης του χρέους, θα έχει την τύχη των ακινήτων φιλέτων του δημοσίου που θα ξεπουληθούν εν μια νυκτί σε επενδυτές, εντός ή εκτός εισαγωγικών...

Στα τέλη του Απρίλη έφυγε από τη ζωή ο Αποκορωνιώτης λυράρης Γιάννης Σεργάκης, σε ηλικία 63 χρόνων. Με καταγωγή από το Δράπανο δραστηριοποιήθηκε απο τα τέλη της δεκαετίας του 1960 παίζοντας λύρα και τραγουδώντας και έγινε περιζήτητος. Η φήμη του έφτασε σε όλη την Κρήτη και έπαιξε σε κέντρα της Αθήνας και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας. Συνεργάτες του ήταν ο Παντελής Κρασσαδάκης, ο Αρτέμης Πεντάρης, ο Πέτρος Κουμάκης, ο Γιώργος Σκουλούδης και ο πρόσφατα εκλιπών Κώστας Κουκουμπεδάκης. Επίσης συνεργάστηκε με λαουτιέρηδες της νεότερης γενιάς, όπως το Μιχάλη Τζουγανάκη, το Γιάννη Κατάκη,  το Γιάννη Τζαγκαράκη και άλλους. Ηχογράφησε μία κασέτα με τον Π.Κρασσαδάκη, το 1979 στην εταιρεία Πάνιβαρ. Επαιζε επαγγελματικά μέχρι το 1995 περίπου οπότε αποσύρθηκε και άνοιξε ταβέρνα στο χωριό του.
Έχαιρε της εκτίμησης των καλύτερων γλεντζέδων, μερακλής στο παίξιμο του, με μεγάλη γκάμα στο ρεπερτόριο του, πιστός στο χρώμα του Πλακιανού που αγαπούσε πολύ και τεχνίτης στο τραγούδι του ο Σεργογιάννης, θα μένει στη θύμηση μας για πάντα.

Στις 9 Μάη χάσαμε τον Πέτρο Καρμπαδάκη, το γνωστό Κισαμίτη λαγουτιέρη, τραγουδιστή και μαντιναδολόγο σε ηλικία 69 ετών. Με καταγωγή απο την καρδιά της Κισάμου, από την Κουκουναρά, γρήγορα μπήκε στα μουσικά πράγματα παίζοντας έφηβος με το θρύλο Νίκο Χάρχαλη. Το 1959 ανέβηκε στην Αθήνα για να μάθει την τέχνη του μαραγκού αλλα τελικά τον κέρδισε η μουσική. Επαιξε για τέσσερεις δεκαετίες σε όλα τα κέντρα της Αθήνας και συνεργάστηκε με τους σπουδαιότερους μουσικούς ολόκληρης της Κρήτης όπως και με μουσικούς του δημοτικού τραγουδιού. Πολύχρονες ήταν οι συνεργασίες του με τον Κουνέλη, το Μαύρο, το Ναύτη, το Μουντάκη, τον Αστρινό Ζαχαριουδάκη, τον Πυθαρούλη και άλλους. Γύρω στο 1962 γνωρίστηκε με τον Στέλιο Καζαντζίδη, στον οποίο άρεσαν δύο λαϊκά τραγούδια που είχε γράψει, τελικά όμως η συνεργασία δεν ευωδώθηκε.Το 1969 ηχογράφησε στην εταιρεία του Βαγγέλη Ζαμπετουλάκη «Κρήτη» το τραγούδι «Μην το λυπάσαι ένα φιλί» με το βιολάτορα Σταύρο Καντηλιεράκη ενώ συμμετείχε και σε πολλές άλλες δισκογραφίες με διάφορους μουσικούς.
Στη δεκαετία του ’90 συνεργάστηκε με τη νέα γενιά βιολατόρων από την Κίσαμο, όπως τους Περικλή Τζουγανάκη, Ηλία Χορευτάκη και Μιχάλη Λουφαρδάκη ενω μετα το 2000 που έμεινε μόνιμα την Κίσαμο, δίδαξε πολλους νέους την τέχνη του λαγούτου και τους παλιούς κισαμίτικους σκοπούς. Μάλιστα με τους νέους αυτους μαθητές έπαιζε στα γλέντια μέχρι πρόσφατα, όταν χτυπήθηκε από την ασθένεια. Θα τον θυμόμαστε πάντα, για το μερακλίδικο τραγούδι του , το παθιασμένο παίξιμο και τις μαντινάδες του, μία από τις οποίες είναι η παρακάτω :
«Αν δεις ποτέ στον ουρανό, σύννεφα να περνούνε,
είναι δικοί μου στεναγμοί, που ήρθανε να σε βρούνε
»

Στις 25 Μάη έφυγε απο τη ζωή σε ηλικία 81 χρόνων ο Νίκος Μανιάς, το αηδόνι της Κρήτης, όπως τον αποκαλούσαν. Ο Νίκος Μανιαδάκης γεννήθηκε στην Επισκοπή, Ρεθύμνου το 1931. Σε ηλικία 16 ετών ήρθε στα Χανιά στον οργανοποιό Φραγκιαδάκη να αγοράσει λαγούτο και ξεκίνησε να παίζει με το λυράρη Κυρ.Μαυράκη από τη Φυλακή, Αποκορώνου. Στα 1954 ηχογράφησε τον πρώτο δίσκο 78 στροφών μαζι με τον Κώστα Μουντάκη, το «Ζητιάνο» και συνέχισε με πολλούς ακόμα δίσκους στις 78, 45 και 33 στροφές. Συνεργάστηκε με κορυφαίους λυράρηδες, όπως τους : Σκορδαλό, Καλομοίρη, Ξυλούρη, Κλάδο, Σταματογιάννη, Σωπασή, Σκουλά, Σκαλίδη, Τζαγκαράκη αλλά και με λαγουτιέρηδες, όπως το Μανώλη Κακλή και το Βαγγέλη Μαρκογιαννάκη αλλά και τον μπουζουξή Καστελολευτέρη. Επίσης και με τη νεότερη γενιά μουσικών είχε συνεργασίες, όπως Ν.Ζωιδάκη, Μ.Τζουγανάκη,  Χρ.Στιβακτάκη, Π.Περισυνάκη κ.α.
Μεγάλες ήταν οι δόξες που γνώρισε ο Μανιάς στο εξωτερικό, ιδιαίτερα στις ΗΠΑ, με τον Κώστα Μουντάκη στα πρώτα χρόνια του ’60. Στα Χανιά έρχονταν στα κρητικά κέντρα, που γέμιζαν για να τον ακούσουν, Καναρίνια, Βραχάκια, Κρητικό Κονάκι, Αφρικάνα, Μπιτζάνης, Ζαμάνια, μερικά από αυτά.
Εκανε μεγάλες επιτυχίες στη δισκογραφία όπως : Μ’έκανες και σ’αγάπησα, Αμέτε με στην εκκλησιά, Πουλιά μου ταξιδιάρικα, Ζητιάνος, Νυχτοπούλι καθ’αργά, Στολίδι σ’εχει το χωριό, Όσα ψαράκια βόσκουνται, Αίσθημα που δεν ένοιωσε, Κουβέδιαζε μου του σεβντά κ.α.
Σεμνός στο πάλκο και μετρημένος σε όλα του, ο Μανιάς, υπήρξε ένας απο τους μεγαλύτερους μουσικούς της Κρήτης του αιώνα που πέρασε.

 

ΕΚΔΟΣΕΙΣ
Περιοδικό Μετρονόμος – τεύχος 44

Ένα τεύχος εξ ολοκλήρου αφιερωμένο στους αδερφούς Κατσιμίχα,κάτι σαν απομνημονεύματα. Περιέχονται, μια μεστή συνέντευξη στον Σπ.Αραβανή, το κείμενο από το Beat poetry της νέας δουλειάς του ντουέτου, παλιότερες συνεντεύξεις, άρθρα από φίλους, συνεργάτες και συναδέλφους μεταξύ των οποίων : Στ.Βλαχογιάννη, Αν.Μποσκοϊτης, Ν.Ζιώγαλας, Δ.Ζμπέκος, Ηρ.Κοντός, Λ.Παππά, Θ.Μικρούτσικος, Γ.Νταλάρας και πολλούς άλλους, καθώς και ένα κείμενο του Μανώλη Ρασούλη και φυσικά κείμενο του εκδότη Θανάση Συλιβού.

Με καλοκαιρινούς μουσικούς χαιρετισμούς