09212017Πεμ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Ανεπαισθήτως

Της λήθης

Χρόνος Όλα πωλούνται κι όλα αγοράζονται απ’ όταν ξεπρόβαλλε η φράση «ο χρόνος είναι χρήμα» κι έγινε ετούτη η φράση τρόπος ζωής και θεμέλιο αξιών.

Η δεσπόζουσα σημασία που δίνουμε στον προσωπικό μας χρόνο δε συνιστά παρά άλλον ένα μηχανισμό απώθησης της ασημαντότητας μας σε σχέση με την πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που τείνει να ορίζεται πια από ομάδες τεχνοκρατών που με την επιδέξιο σύμμαχό τους την προπαγάνδα των Μέσων Ενημέρωσης στοχεύουν στο θυμικό της μάζας εκλαϊκεύοντας τη βούληση των δυνατών.

Η έντεχνη μετάφραση της λέξης privatization ως αποκρατικοποίηση και όχι ιδιωτικοποίηση αυτομάτως απομειώνει το κακό κράτος ενώ φέρει ως συνειρμό τη μεταρρύθμιση και την ανάπτυξη.

Ιστορία Παρά το γεγονός ότι ένα πλήθος από μελέτες που επεξεργάζονται τα αντικειμενικά δεδομένα οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι ιδιωτικοποιήσεις λειτουργούν τουλάχιστον ανασχετικά σε όλους τους τομείς της οικονομίας μιας χώρας, με ποια κριτήρια άραγε, οι Έλληνες πολιτικοί είναι δυνατόν να αποδέχτηκαν υποτακτικά την εκποίηση μιας ολόκληρης χώρας;
Επανάληψη Η αλλότρια βούληση επιβάλλεται κάποτε ελέω θεού, κάποτε ελεώ χρήματος, του συγκεντρωτικού αυτού συμβόλου της υλικής δύναμης . Το διαφορετικό δεν απουσιάζει από την επανάληψη της ιστορίας. Βρίσκεται στην ονομασία των καθημαγμένων τόπων κι ανθρώπων από τα πειράματα εφαρμογής των οικονομικών θεωριών

 

Ιδιωτική οικονομία δε σημαίνει ελεύθερη οικονομία. Σημαίνει ότι η οικονομία ελέγχεται από κάποιον που δεν εκλέγεται. Υπάρχει, άραγε, νόμος που να καθορίζει την έκτασή της ιδιωτικής οικονομίας; Και αυτός ο νόμος είναι σαν εκείνον της Γαλλίας του Ανατόλ Φρανς που απαγόρευε εξίσου σε πλούσιους και φτωχούς να κοιμούνται κάτω από γέφυρες, να ζητιανεύουνε και να κλέβουνε ψωμί;

 

                                                                      Βούλα Καντεράκη