07242017Δευ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Σημειωματάριο

Σεπτέμβριος… και η νέα χρονιά αρχίζει

sxoleia

Σεπτέμβριος και μια νέα χρονιά αρχίζει. Η αρχή του νέου χρόνου όχι μόνο για τα σχολεία και τους μαθητές αλλά γενικότερα για όλους τους ανθρώπους οι οποίοι συμμαζεύονται από τις καλοκαιρινές τους διακοπές.

Την 1η Σεπτεμβρίου η εκκλησία γιορτάζει την αρχή της Ινδίκτου η οποία αποτελεί και την αρχή του εκκλησιαστικού έτους. (Ὁ όρος προήλθε από τη συνήθεια των Ρωμαίων αυτοκρατόρων να ορίζουν διά νόμου για διάστημα δεκαπέντε χρόνων το ποσό του ετήσιου φόρου, πού εισέπρατταν αυτή την εποχή για τη συντήρηση του στρα τού). Ο Σεπτέμβριος επίσης είναι εποχή συγκομιδής καρπών και προετοιμασίας για το νέο κύκλο της βλάστησης. Ιστορικά, στην περιοχή της Ανατολής τα περισσότερα ημερολόγια είχαν ως πρωτοχρονιά την 24η Σεπτεμβρίου, ημέρα της φθινοπωρινής ισημερίας.

Ιστορικά και πρακτικά λοιπόν ο Σεπτέμβριος αναγνωρίζεται ως ένας ιδιαίτερα σημαντικός μήνας, η αρχή μιας νέας χρονιάς. Μια αρχή που ακολουθεί την καλοκαιρινή περίοδο, τον Αύγουστο, το μήνα που κατά την παράδοση τρέφει τους έντεκα, που έχει συνδεθεί με τη ξεκούραση και την ανεμελιά, την παρέα και τις συζητήσεις, την αμμουδιά και το ηλιοβασίλεμα, το αυγουστιάτικο φεγγάρι. Μια αρχή που με τη δύναμη και τα ψυχικά εφόδια του καλοκαιριού, συνήθως γεννά προσδοκίες, σχέδια και τον προγραμματισμό της περιόδου που θα ακολουθήσει.

Για πρώτη ίσως χρονιά φάνηκε ότι πολλές από τις παραδόσεις του παλιού «καλού» καιρού, δεν μπορούν να κρατηθούν. Πολλοί εργαζόμενοι δεν έχουν πλέον δουλειά και ακόμη περισσότεροι δεν μπόρεσαν να κάνουν τις διακοπές τους. Στις παρέες τα συναισθήματα ανάμεικτα. Στις συζητήσεις κυριαρχούν τα οικονομικά, η κρίση, η τρόικα και τα «νέα» μέτρα, ενώ ακόμη πολλές φορές τη θέση στα γέλια και στα χαχανητά της ανεμελιάς, παίρνει η σοβαρότητα και η περισυλλογή. Ξεχνάς με τους φίλους σου που έχεις να τα πεις για καιρό, να συζητήσεις για τα ευχάριστα της χρονιάς, για τις μικρές ασήμαντες διασκεδαστικές λεπτομέρειες της καθημερινότητας, για τις τρέλες του παρελθόντος και προσπαθείς να γίνεις ένας ακόμη οικονομικός αναλυτής της κρίσης που μας περιβάλλει. Παρηγοριά τα ανοικτά σπίτια στα χωριά. Σπίτια που ξανάνοιξαν με τους παραθεριστές που ξαναγύρισαν στον τόπο τους και ξαναζωντάνεψαν με τις φωνές των μικρών και των μεγάλων. Δωμάτια που ξαναθυμήθηκαν τη στρωματσάδα για να φιλοξενήσουν οικοδεσπότες, φίλους και γνωστούς. «Χωριά με φώτα ανοικτά», όπως και οι εκδηλώσεις της Πολιτιστικής Εταιρείας Κρήτης, μετά το 2007, στην ενδοχώρα του νομού .

Ο Σεπτέμβριος που όμως δεν πρέπει να χάσουμε. Ας ξεχάσουμε τις συνηθισμένες οικονομικές εξαγγελίες στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, τους φόρους των αυτοκρατόρων, τις επιβολές της τρόικας. Ας προσπαθήσουμε για δούμε και να λειτουργήσουμε στα σχολεία και στην κοινωνία μας με «φώτα ανοικτά». Για τους μικρούς και μεγάλους μαθητές μας υπάρχει η επιστροφή στα θρανία. Η πρόσκληση και η πρόκληση της γνώσης. Για όλους εμάς υπάρχει η επιστροφή, η προσπάθεια, η ελπίδα και οι ευχές για τη νέα χρονιά.

… εδώ, στην Ελλάδα, το θάμα είναι ο σίγουρος ανθός της ανάγκης (Ν. Καζαντζάκης, Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά)