09212017Πεμ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Επί της Γραμμής

Φύλλο 116 Απρίλιος - Μάιος 2013

Στο Καφενείο - Η επιστράτευση

Ο Μάης μπήκε, οι ζέστες έσφιξαν κι ο Παντελής έβγαλε τα τραπεζάκια του στο πλακόστρωτο της πλατείας.  Ο Γιάννης κι ο Θανάσης έχουν πιάσει από νωρίς το τραπεζάκι με την πιο παχιά σκιά κάτω από τον πλάτανο και απολαμβάνουν το μεσημεριανό Κυριακάτικο ουζάκι τους. Από τη γωνία του δρόμου εμφανίζετε ο Κώστας, μπατζανάκης του Θανάση μιας και έχει παντρευτεί  την αδερφή της Χαράς, της γυναίκας του Θανάση.

Ο Κώστας είναι καθηγητής σε Γυμνάσιο, και τα οικονομικά του δεν του επιτρέπουν να έρχεται συχνά στην πλατεία. Η εμφάνισή του λοιπόν προκαλεί χαρούμενη έκπληξη στους δύο φίλους. «Καλά ρε!  Έπρεπε να κερδίσει ο Ολυμπιακός για να φανείς;»  τον πείραξε ο  Θανάσης καθώς έπαιρνε την καρέκλα για να κάτσει. «Όχι ρε Θανάση, είπα να σας δω σήμερα που με ντύνουν στο χακί, γιατί αύριο δεν ξέρω τι θα γίνει» απάντησε ο Κώστας και ο Θανάσης έμεινε να τον κοιτά με απορία. «Τους επιστράτευσαν!» Ο Γιάννης ανέλαβε να δώσει εξηγήσεις, «Προκήρυξαν  οι καθηγητές απεργία μέσα στις εξετάσεις και πριν κουνηθούν τους επιστράτευσαν! Παντελή φέρε ένα ποτήρι για τον Κώστα». «Τι λες ρε παιδί μου! Απεργία μέσα στις εξετάσεις ε;  Μεγάλος  τσαμπουκάς! Καλά και τα κοπελάκια που έχουν το ζόρε τους τι θα κάνανε;» ο Θανάσης πείρε το σοβαρό του ύφος αλλά η διάθεση για πικάρισμα στον Κώστα ήταν ολοφάνερη.

«Θανάση αν θες μπορώ να σου πω και για τα κοπελάκια και για ότι άλλο θες αλλά θα σου τα πω μία φορά, και δε θα με διακόψεις» Ο Κώστας έδειξε πως το θέμα ήτανε πολύ σοβαρό για εκείνον οπότε και του δόθηκε ότι ζήτησε… « Για πες τα μας ρε Κωστή, γιατί ξέρεις δεν ήταν ωραίο αυτό που ακούσαμε σ’ εκείνη τη ριμάδα την τηλεόραση ότι θα απεργούσατε για τις δύο επιπλέον ώρες τη βδομάδα που σας βάλανε να δουλέψετε…» Ο Γιάννης τσίτωσε ακόμα περισσότερο τον Κωστή.

«Άκου Γιάννη, δεν είναι οι δύο ώρες. Με τις δύο επιπλέον ώρες, το Σεπτέμβριο δε θα δουλέψουν 6000 αναπληρωτές, αλλά και άλλοι 4000 μόνιμοι – ίσως και εγώ – δεν θα έχουμε ωράριο. Αυτό σημαίνει ότι θα μου πούνε να πάω όπου στην Ελλάδα έχει κενό στην ειδικότητά μου, κι αν δεν πάω θα με απολύσουν! Αυτό, η Βουλή το ψήφισε την Κυριακή των Βαΐων. Συνυπολόγισε ότι έχω εδώ και λίγους μήνες το φόβο πως αν λογοφέρουμε , εκτός υπηρεσίας,  και μου κάνεις μήνυση  πάλι θα με απολύσουν πριν ακόμα γίνει το δικαστήριο. Βάλε κι ένα 45% κάτω στα λεφτά που με πληρώνουν, βάλε ένα 25% από αυτά που παίρνω σε φόρους και χαράτσια, βάλε ότι μας συκοφαντούν στα κανάλια κάθε μέρα, βάλε και τα τόσα προβλήματα στα σχολεία. Ένα θα σου πω, φέτος στο σχολειό που δουλεύω το κράτος έδωσε για λειτουργικά έξοδα 1.600 Ευρώ, που πήγανε όλα για πετρέλαιο.  Ε! νισάφι πια ! Η απεργία ήταν αναπόφευκτη. Έπρεπε να προκηρυχτεί. Όσο για τους μαθητές και τις μαθήτριες, τα παιδιά μας,  που θα καθυστερούσαν να γράψουν εξετάσεις, γρήγορα θα καταλάβαιναν ότι μια νίκη στον – αμυντικό - αγώνα που θα ξεκινούσαν οι δάσκαλοί τους θα ήταν μια νίκη  που θα την εξαργυρώνανε αυτά στο μέλλον, αλλά και μια νίκη που θα έδινε ελπίδα σε κάθε εργαζόμενο. Κι αυτό το τελευταίο ήταν το πιο επικίνδυνο… γιατί Θανάση μου και Γιάννη μου εκείνοι οι από πάνω σας θέλουν να μην έχετε, να μην έχουμε, ΚΑΜΙΑ ΕΛΠΙΔΑ. Όμως έχω την αίσθηση ότι το κάνανε το λάθος τους. Σε κανέναν δεν αρέσει ο δάσκαλος του παιδιού του να είναι φοβισμένος, φιμωμένος, μη ελεύθερος, ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΟΣ… Η επιστράτευση των καθηγητών είναι πρόβλημα για όλη την κοινωνία και ελπίζω πως έτσι θα αντιμετωπισθεί.»