05292017Δευ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Μουσικές Προτάσεις

Φύλλο 118 Αύγουστος - Σεπτέμβριος 2013

TO BE SAFE

Ελένη & Σουζάνα Βουγιουκλή - To Be Safe

 

Ήταν καιρός να κυκλοφορήσουν κάτι καινούργιο οι αδερφές Βουγιουκλή. Για όσους δεν έτυχε να ακούσουν κάτι με τις φωνές τους μπορούν αν το κάνουν στο:  http://www.youtube.com/user/souzanaeleni και για περισσότερες πληροφορίες στην ιστοσελίδα τους:  http://vougioukli.gr/gr/ .

Εκτός από πολύ καλές ερμηνείες και ωραίες επιλογές τραγουδιών, χαρακτηριστικό τους είναι οι ποιοτικές ζωντανές εμφανίσεις πάντα με μεγάλο πιάνο και εντυπωσιακά φορέματα. Δεν είναι φυσικά η εικόνα που έχει σημασία· δείχνει όμως την υπεύθυνη αντιμετώπιση και σοβαρότητα με την οποία οι αδερφές Βουγιουκλή αντιμετωπίζουν τη δουλειά τους.

 Περισσότερα από τέσσερα χρόνια έχουμε να ακούσουμε δική τους δουλειά, αν λάβει δε κανείς υπ’ όψιν πως τα περισσότερα από τα τραγούδια του πρώτου δίσκου κυκλοφορούσαν στα ραδιόφωνα – θυμάμαι να τα παίζω στο ραδιόφωνο πριν κυκλοφορήσει ο δίσκος – η χρονική περίοδος που δεν ακούσαμε κάτι καινούργιο, προσωπικό, είναι μεγάλη. Και λέω προσωπικό γιατί συμμετοχές υπήρξαν και ενδεικτικά αναφέρω δύο καταπληκτικές, μία στον δίσκο «Θνητάριο» του Δημήτρη Καρρά και μια στον πολύ πρόσφατο δίσκο των Rotting Christ «Κατά Τον Δαίμονα Εαυτού». 

 Δράττομαι  της ευκαρίας να πω πως η δίφωνη εκδοχή τους στο «Μάνα μου», βασισμένο στην απόδοση του Χριστόδουλου Χάλαρη είναι συγκλονιστική· από τους αγαπημένους δίσκους όλων των εποχών οι «Δροσουλίτες», ένα μουσικό αριστούργημα με τη φωνή του Χρύσανθου και της Δήμητρας Γαλάνη, θυμάμαι να πρωτακούω την πρόταση τους για το  τραγούδι αυτό γεμάτος δυσπιστία και αρνητισμό, ομολογώ, που όμως έγινε θαυμασμός σε μερικά δευτερόλεπτα. 

 

 Στη Ελλάδα της κρίσης ο μουσικός γίνεται και παραγωγός του (δαίμονα) εαυτού του για να ξεπεράσει την απουσία των δισκογραφικών εταιρειών. Η Ελένη και η Σουζάνα Βουγιουκλή μπήκαν και αυτές στην διαδικασία αυτή και όλη η προσπάθειά τους αποτυπώθηκε στον δίσκο «To Be Safe». Δέκα κομμάτια από τα οποία τα εφτά είναι δικά τους σε μουσική και στίχους και τα τρία σε δικές τους διασκευές.

 


Ο δίσκος ανοίγει με το κομμάτι «Σαν Οίκτος». Με ξεκάθαρες αναφορές στα αμερικάνικα spirituals είναι ένα κομμάτι που απλά κολλάς με το πρώτο άκουσμα. Δεν έχω ακούσει κάτι ανάλογο από έλληνα καλλιτέχνη, τουλάχιστον τελευταία με μια πρώτη σκέψη. Το ενδιαφέρον ωστόσο είναι πως δεν είναι η πρωτοτυπία του μόνο αλλά και το ίδιο το τραγούδι που με τη μουσική και τις ερμηνείες σε φέρνει σε ακουστική εγρήγορση.

 

 

 

Το «Πυρομάνι» είναι ένα ακόμα δικό τους τραγούδι επηρεασμένο από την ρεμπέτικη και δημοτική παράδοση. Εδώ, λόγω ενός πολύ ταιριαστού ρυθμικού σχήματος από τον Αλέξη Αποστολάκη λίγο μετά το τρίτο λεπτό, πρέπει να αναφέρουμε πως είναι αυτός και ο Χρήστος Τσαπράζης στα τύμπανα και το μπάσο αντίστοιχα οι μουσικοί που κρατούν το λιτό ενορχηστρωτικό μέρος, μαζί βέβαια με την κιθάρα και το πιάνο της Έλενας και της Σουζάνας.

 

 

 

Το ομότιτλο κομμάτι του δίσκου είναι ένα ωραιότατο μπλουζ και η φυσαρμόνικα δένει άριστα, όπως είναι αναμενόμενο. Στο «Καλύτερα Τα Μαύρα Ρούχα»η διασκευή βγάζει μια μάλλον πιο σκοτεινή πλευρά του γνωστού παραδοσιακού τραγουδιού ενώ το τραγούδι τους «Wake Up» έρχεται πιο κοντά στο σήμερα, για να ταξιδέψουμε στη συνέχεια στην Αμερική και πάλι με ένα παραδοσιακό όμως τραγούδι, το «Where Did You Sleep Last Night (In The Pines)». Το «Μοve Over» είναι μια μπαλάντα που κουβαλάει κάτι γλυκό από τα 70’s και με ενδιαφέρουσα εξέλιξη. Στο «Άνοιξαν Πολλές» η παραδοσιακότροπη μελωδία συνδυάζεται με πιάνο και ωραίες αρμονικές ιδέες και το «Pentathlon» που έπεται αποτελεί την συνέχειά του (χωρίς παύση), σε πέντε όγδοα, μόνο με μουσική και «βοκαλισμούς». Ο δίσκος κλείνει με κάτι που αδερφές Βουγιουκλή γνωρίζουν να κάνουν πολύ καλά: διφωνία a cappella και μάλιστα σε ένα παραδοσιακό κομμάτι της Κάτω Ιταλίας, το «Moje Bukura».

 

 Προσεγμένη παραγωγή που επιπλέον έγινε στη Θεσσαλονίκη με ηχολήπτη τον Τίτο Καρυωτάκη. Η Ελένη και η Σουζάνα Βουγιουκλή λοιπόν διαθέτουν ωραίες και δουλεμένες φωνές, γράφουν ωραία τραγούδια, μπλέκουν την ελληνική μουσική με την ξένη παραδοσιακή και παραμένουν σε ποιοτικές κατευθύνσεις. Τι άλλο να ζητήσει κανείς;

 

 

 

Θοδωρής Εξηντάρης

 

http://thodorosexintaris.blogspot.gr/