07282017Παρ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Με την Φωνή των Γονιών

Φύλλο 121 Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2014

 

«Η Χρυσή Αυγή ξημερώνει μαύρες μέρες»

 

 

 

Είναι πραγματικά να απορεί κανείς, αλλά και να θλίβεται συνάμα για το πόσο ανεκτική μπορεί να είναι η δημοκρατία μιας χώρας τόσο που να μπορεί να θρέφει στον κόρφο της φίδια σαν τη Χρυσή Αυγή. Μια εγκληματική οργάνωση που όσο κι αν ελίσσεται ψηφοθηρικά με τις «δήθεν» ψευδοφιλανθωπίες του μίσους, δεν παύει να αποκαλύπτεται όχι μόνο από τις αιματοβαμμένες δράσεις της, αλλά και τις προκλητικές δηλώσεις των τζαμπουκοπρωτοπαλλήκαρών της.

Στα μαύρα κατάστιχα της ιδεολογικής της σχιζοφρένειας των ανεπιθύμητων δηλαδή ανθρώπων δεν θα μπορούσαν – αλλοίμονο - να λείψουν και τα άτομα αναπηρία, βεβαρημένη κληρονομικότητα και νοητική υστέρηση, τα οποία θα πρέπει να υποβάλλονται σε στείρωση και ευθανασία, για να προστατευτεί η λευκή φυλή. Η «πράσινη πτέρυγα», η οποία αποτελεί το οικολογικό κομμάτι της οργάνωσης, υπάρχει ένα άρθρο που τον τελευταίο καιρό απασχολεί πολλά ιστολόγια και χρήστες των κοινωνικών δικτύων. Πρόκειται για ένα πόνημα κάποιου Καναδού δόκτορα της νευροπαθητικής ο οποίος προσφέρει λύσεις στο πρόβλημα της φυλετικής καθαριότητας….. Ο δόκτορας… μεταξύ άλλων αναφέρει «Τα κλινικά βεβαρημένα άτομα όπως οι σχιζοφρενείς, οι επιληπτικοί, οι φορείς μεταλαχθέντων γονιδίων sic, οι αθεράπευτα αλκοολικοί, και οι προχωρημένοι τοξικομανείς θα πρέπει να υποβάλλονται σε στείρωση. Να λοιπόν που και τα φαντάσματα ξυπνάνε, απαιτώντας με περισσό θράσος τη θέση τους σε μια ευνομούμενη δημοκρατική πραγματικότητα ξεκινώντας από το Μεσαίωνα με τη ρήψη στην πυρά αθώων ανθρώπων για τον εξαγνισμό της ψυχής τους… έως και τη ναζιστική Γερμανία του 1939 όπου σε 130 νοσοκομεία είχαν θανατωθεί περισσότεροι από 70.000 ασθενείς με νοητικά και ψυχολογικά προβλήματα. Σαν να μην έφτανε αυτό το Σεπτέμβριο του 2013, άλλη μια αναβίωση Μεσαίωνα ήρθε να προστεθεί με το άρθρο 28 παράγ. 18 εδαφ.2 για την ειδική αγωγή, που ξεσήκωσε δικαίως θύελλες αντιδράσεων από τον ΕΟΔΑΦ Εθνική Ομοσπονδία για τα Δικαιώματα του Αυτιστικού Φάσματος όπου και αποκλείστηκε από τον διάλογο. Η ομοσπονδία κατέφυγε στο δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων καταθέτοντας προσφυγή για τις διαθεσιμότητες, και τις παραβιάσεις ανθρωπίνων και συνταγματικών δικαιωμάτων. Είναι φρικτό, απόψεις μιας μειοψηφίας ναζιστοειδών μανδαρίνων που προωθήθηκαν στη βουλή εναντίων αθώων παιδιών του αυτιστικού φάσματος, οι οποίοι προφανώς είχαν συμφέρον από την ψυχοκοινωνική τους εξόντωση, χάριν συντεχνιακών συμφερόντων απαίτησαν τη βίαιη ασυλοποίησή τους από την οικογένεια και τους γονείς τους βάζοντας ως ελεεινό πρόσχημα την προστασία της ελληνικής κοινωνίας. Απαιτήσεις που αντίκεινται στα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και τις διεθνείς συμβάσεις στον πολιτισμένο κόσμο. Εντολοδόχοι ενός διεφθαρμένου κράτους να εκβιάζουν γονείς με λαδώματα και μπαξίσια, και κάθε είδους ανταλλάγματα για το δήθεν καλό των παιδιών τους όπως ακριβώς οι ναζί άρπαζαν τα ανάπηρα και μη παραγωγικά παιδάκια και τα έκλειναν σε ιδρύματα, που τα χρησιμοποιούσαν για πειραματόζωα και τελικά τα έκαιγαν σε φούρνους για το καλό τους…. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις ανθρώπων με διαφορετικότητα που διακρίθηκαν σε πολλούς τομείς της επιστήμης και της τέχνης ανατρέποντας στερεότυπα και δεδομένα. Με δέος, υπερηφάνεια και συγκίνηση διαβάσαμε στο διαδίκτυο την περίπτωση του 14 χρόνου με αυτισμό Jacob Barnet που προτάθηκε για το βραβείο Νόμπελ ανατρέποντας τη θεωρεία της σχετικότητας. Την περίπτωση του 25χρονου δασκάλου με σύνδρομο Down Πάμπλο Πινέδα, αλλά και της μικρής Έμα με αυτισμό, για τις ικανότητές στο τραγούδι. Σε μια κοινωνία που έχει δώσει μάχες για να αναθεωρήσει αντιλήψεις, και να προχωρήσει σε νοοτροπίες ύστερα από σκληρούς και επίπονους αγώνες δεκαετιών, για να μπορούν τα άτομα με διαφορετικότητα να στέκονται με ίσους όρους και αξιοπρέπεια, είναι ανεπίτρεπτο οι «Χρυσές Αυγές» που ξημερώνουν μαύρες μέρες να προσβάλουν τον πολιτισμό, την πολιτική, και την κοινωνία μας. Ας ελπίσουμε ο καιάδας της δημοκρατίας μας να κρατήσει μακριά τα φαντάσματα του παρελθόντος και ο αποπροσανατολισμένος αφελής λαός που στη δύνη της κρίσης τα ξαναζωντάνεψε με την ψήφο της εμπιστοσύνης του, να ξαναβρεί τον προσανατολισμό του μαθαίνοντας απ΄ την αρχή την ιστορία του, αναζητώντας τα χαμένα του ιδανικά, την λεβεντιά αλλά και την ίδια την ταυτότητά του.