07232017Κυρ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Επί της Γραμμής

-«Ρε, καλώς τον υποψήφιο!

-«Ρε, καλώς τον υποψήφιο! Μέρες έχω να σε δω, πως πάει ο αγώνας;»  Ο Γιώργης καλωσόρισε εγκάρδια τον καλό του φίλο το Γρηγόρη που είχε θέσει υποψηφιότητα για Δημοτικό Σύμβουλος, και ταυτόχρονα τράβηξε μια καρέκλα από το διπλανό τραπέζι μπροστά στη δικιά του, για να κάτσει.

-«Τι να πάει ρε Γιώργη! Περπάτημα, κουβέντες, κουβέντες και πάλι περπάτημα! Μόλις τελειώσουν οι εκλογές θα χαθώ για κανένα μήνα από παντού. Θα κάτσω να ξεκουραστώ στο σπίτι κοιτώντας το ταβάνι και θα προσπαθώ να ακούσω τις μύγες να πετάνε!» Η κούραση ήταν ολοφάνερη στο Γρηγόρη, την  έβλεπες από τον τρόπο που έκατσε στην καρέκλα, από το ρυθμό και τον τόνο της φωνής του, στο πρόσωπό του.

-«Παντελή πιάσε μια μπύρα να τον δροσίσουμε! Και βάλε και μεζέ, όχι όπως πριν…» Ο Γιώργης παράγγειλε για τον καλεσμένο του και γρήγορα επέστρεψε σ’ αυτόν «Για πες κανένα παράξενο»

-«Τι παράξενο να σου πω… όλα στο μυαλό μου από τις εκλογές, και τις περιοδείες  είναι…» Η φράση του Γρηγόρη συνοδεύτηκε από ένα μορφασμό. Έσμιξε τα φρύδια, το μέτωπο ζάρωσε, σα να προσπαθούσε να στύψει το μυαλό του για να θυμηθεί κάτι έξω από όλα αυτά! Ο Γιώργης προσπάθησε να βοηθήσει το φίλο του «Ε! πες απ’ αυτά, έτσι κι αλλιώς των ημερών είναι!»

Ο Γρηγόρης αναθάρρησε, το δέρμα στο μέτωπο τέντωσε ξανά, πείρε βαθιά ανάσα και…

-«Λοιπόν άκου : Πριν λίγες μέρες πήγαμε περιοδεία σε ένα χωριό στην ενδοχώρα. Η μορφολογία της περιοχής δεν επιτρέπει στους κατοίκους να έχουν ούτε καλωδιακό internet αλλά ούτε και σήμα από κινητό τηλέφωνο. Εκεί που συζητούσαμε λοιπόν και τους έλεγα τα όμορφος τόπος που είναι το χωριό τους και τι νόστιμα πορτοκάλια κάνει, μια γιαγιά με διέκοψε απότομα : - Τι παρόλες είναι αυτά που μας λες; Εδώ δεν έχουμε wifi δεν έχουμε κινητό κι εσύ μας λες τι ομορφιές βλέπουν τα μάτια σου; Αν θες να δεις ομορφιές άνοιξε κανένα βιβλίο, εδώ πες μας τι θα κάνεις να μπορούμε να επικοινωνήσουμε! »

-«Η γιαγιά; Μάλλον το εγγόνι της την είχε δασκαλέψει!» προσπάθησε να το ελαφρύνει ο Γιώργης.

-«Μπα! Στον κόσμο εκεί η επικοινωνία λείπει πραγματικά, ακούει για όλα εκείνα που οι άλλοι μπορούν και κάνουν με το διαδίκτυο κι εκείνος δε μπορεί, δεν τον παίρνουν τηλέφωνο γιατί όλοι μιλάνε με τα κινητά, αλλά το σημαντικότερο ο κόσμος αποφεύγει να επισκεφθεί το χωριό γιατί απλά δεν έχει σήμα! Έτσι εκείνη η διαφήμιση που λέει ‘wifi έχει; -ότι έχει στο ψυγείο’, όσο αστεία κι αν είναι, μάλλον είναι μακριά από την πραγματικότητα. Αν βγούμε, πρέπει οπωσδήποτε να δούμε τι θα κάνουμε μ’ αυτή την περίπτωση! Τέλος πάντων για πες τα δικά σου!» Ο Γρηγόρης έριξε τη μπάλα στο γήπεδο του Γιώργη για να μπορέσει να απολαύσει την πρώτη ρουφηξιά από τη μπύρα του. Ο Γιώργης τεντώθηκε… Κοίταξε ψηλά, χαμογέλασε, και είπε :
- «Τι να σου πώ; Στο δικό μου το μυαλό είναι η ομαδάρα! Μια νίκη ακόμα στη Θεσσαλονίκη, και του χρόνου θα παίζουμε μαζί στα σαλόνια της Α’ Εθνικής»

Γέλιο συγκατάβασης ακούστηκε από το Γρηγόρη, γέλασε κι ο Γιώργης, σηκώσανε σα να ήτανε συνεννοημένοι από πριν τα ποτήρια της μπύρας και τα τσουγκρίσανε.

- «Άντε στην Υγειά μας λοιπόν και στη ΝΙΚΗ!»  -«Ναι στην υγειά μας και στη ΝΙΚΗ! »