08222017Τρι
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Ανεπαισθήτως

Αμφίπολη: Περάστε, κόσμε!

6272BF0881F6DFBA808F884B8EF69769

  Η σημαντική ανακάλυψη της Αμφίπολης προκαλεί μεγάλο ενδιαφέρον, με τα ΜΜΕ διεθνώς να ασχολούνται εκτενώς με το όλο θέμα.  Ο τάφος  αποκαλύπτει σιγά σιγά στην αρχαιολογική σκαπάνη την ιστορία του κι εμείς ακούμε με όψιμο ενδιαφέρον.  Επειδή άραγε  αναζητούμε διακαώς την αίγλη του παρελθόντος ως άλλοθι στην αποδυνάμωση του νου ελλείψει αρχών και νοημάτων;  Ή για να βρούμε αφορμή να συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε τους άρχοντές μας τη στιγμή που λαμβάνουν τραγικές αποφάσεις για τον τόπο μας επειδή  επιδέξια παραγεμίζουν το άδειο κέλυφος της σκέψης μας με το να αποτίουν  φόρο τιμής στην παράδοση ή στις προκαταλήψεις που μας κολακεύουν;

      Μα η  παράδοση δεν είναι μουσειακό είδος είναι βίος και βιός μιας ομάδας ανθρώπων, είναι ιστορία δηλαδή στάση απέναντι στο παρελθόν που θα βοηθήσει την ένταξη κάποιου γεγονότος, του υλικού  και πνευματικού δημιουργήματος στο σύνολο που ανήκε. Η παράδοση είναι αντίληψη και  τρόπος ζωής που σώζει την αυθεντικότητα.  Αλλά η έκπτωση των κριτηρίων αυτοπραγμάτωσης στον ηδονισμό  του εφήμερου  εξαντλεί την παράδοση σε φιλολογικές ρητορείες και θέματα έκθεσης στο σχολείο. Εξυμνούνται στείρα οι τύποι και οι μορφές της παραδοσιακής ζωής,  και λιγότερο ενδιαφέρουν οι ιδέες και οι σκέψεις των ανθρώπων που έζησαν σε παλιότερες εποχές.

«Κάποτε σε πιάνει απελπισία όταν βλέπεις το πνεύμα να μετατρέπεται σε εμπόρευμα, οι ιδέες να διαφημίζονται από μεταπράτες. Προσωπικά ωστόσο διατηρώ μια μόνο αισιοδοξία: ότι όλα αυτά τα ανθρώπινα καμώματα είναι εφήμερα, ότι η αλήθεια είναι πιο δυνατή από το ψέμα και ότι ο άνθρωπος ύστερα από κάθε καταστροφική περιπέτεια κατορθώνει να βρει το αληθινό του πρόσωπο». (Μ. Ανδρόνικος, Παιδεία ή Υποπαιδεία;)