05262017Παρ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Βιβλιόραμα

ΕΞΟΔΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑ

EXODOS PROS TIN KAPADOKIA

ΣΤΕΛΛΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ

ΕΞΟΔΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑ

 

Φωτογραφία στο εξώφυλλο: ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΒΟΥΤΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

Εκδόσεις Το Ροδακιό, Ιούνιος 2011 – μυθιστόρημα –

 

Δέκα άνθρωποι ξεκινούν από την Αθήνα με προορισμό την Καππαδοκία. Για τον Αντώνη η Καππαδοκία είναι ο τόπος της φαντασίας από τα παραμύθια της γιαγιάς του. Για την Έμιλυ με το περιηγητικό πνεύμα είναι terra incognita. Για τη Λητώ ένας άγριος ερημικός τόπος. Για τον Αχμέτ τα παιδικά του χρόνια και η βίαιη διακοπή τους. Ακολουθεί η γυναίκα του Αγγελική. Και άλλα δυο ζευγάρια, οι γιατροί Αγησίλαος και Δήμητρα και οι έμποροι Διαμαντής και Χρυσούλα. Ο Γεράσιμος, καθηγητής πανεπιστημίου, είναι ο αρχηγός. Ρευστές ταυτότητες, ρευστές πατρίδες, ξενιτιά ατομική και συλλογική, περιπλάνηση και παραπλάνηση. Ένα ταξίδι αναψυχής οδηγεί στην αποκάλυψη ενός άλλου εαυτού. Το πνευματικό περιεχόμενο του τόπου σημαδεύει τη μοίρα του καθενός.

 

«Γραφή πυκνή, γλώσσα λαμπικαρισμένη, φράσεις κοφτές και διεισδυτικές στα βάθη της ψυχής των αντρών και γυναικών που κάνουν αυτό το ταξίδι και, κυρίως καμία ωραιοποίηση του τοπίου, τίποτα το περιττό, ένα από τα καλύτερα σύντομα μυθιστορήματα που έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια» (Βασίλης Βασιλικός, 4 Τροχοί, Σεπτέμβριος 2011).

 

Η Στέλλα Παναγιωτοπούλου γεννήθηκε στην Καβάλα. Σπούδασε στο Λονδίνο (LSE) κοινωνιολογία και πολιτικές επιστήμες και δίδαξε σε αγγλόφωνα κολλέγια στην Αθήνα. Από το 1998 ασκεί τη δημοσιογραφία σε θέματα, κυρίως, υγείας μέσα από την οπτική των κοινωνικών επιστημών. Πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα με τη νουβέλα Τότε τὸν εἶδα γιὰ πρώτη φορά… (Το Ροδακιό 1996).

 

Δείγμα γραφής: «Η Λητώ έχει μεγαλώσει σ’ ένα περιβάλλον όπου οι λέξεις κακοποιούνταν καθημερινά. Από μικρό κορίτσι δεν είχε λέξεις να πιαστεί, να στηριχτεί. Η ρηχότητα και η αυθαιρεσία του λόγου γύρω της την είχαν εξουθενώσει. Όλη της η παιδική ηλικία ήταν μια λεκτική συνωμοσία απάτης και πλάνης. Για το τι είναι σημαντικό και τι ασήμαντο. Για το τι είναι φροντίδα και τι δεν είναι. Τι παρουσία και τι απουσία. Λέξεις βαλμένες σε λάθος θέση, με λάθος νόημα.  Γύρω της μόνο φασαρία και ορυμαγδός ήχων που προσπαθούσαν  να συγκαλύψουν απουσίες και ελλείμματα. Κι εκείνη, ένα μουτρωμένο και λιγομίλητο κοριτσάκι. Έτσι γεννήθηκε η εμμονή της με τις λέξεις.»