11192017Κυρ
ΕνημέρωσηΠεμ, 09 Νοε 2017 11am

Camera Obscura

μιcropοlis

Index-w
w3
w4
w2
w1
w000

 «H πολυσημία της έννοιας "Παγκοσμιοποίηση", αλλά και το γεγονός πως μοιάζει να επιδρά και να προκαλεί κοινές αντιδράσεις στη συνείδηση των λαών, την καθιστά εκ των πραγμάτων ένα εξαιρετικά πολύπλοκο, αλλά και ενδιαφέρον πεδίο έρευνας. Το γεγονός μάλιστα πως η ίδια η Τέχνη, συνδέεται όλο και στενότερα με την παγκοσμιοποιημένη κοινωνία, αποτελεί ένα εκ των αποτελεσμάτων αυτού του περίπλοκου συμπλέγματος φαινομένων. Ένα αποτέλεσμα που καθώς μεγεθύνεται, καθιστά όλο πιο έντονη την ανάγκη έρευνας των αιτίων και των αιτιατών που απορρέουν από αυτό. Η Τέχνη, ως εργαλείο μελέτης και έκφρασης, αναλαμβάνει να μελετήσει το φαινόμενο της Παγκοσμιοποίησης, στο πλαίσιο που της αναλογεί, καθώς αναδιαμορφώνεται από το ίδιο το αντικείμενο της έρευνάς της, καθιστώντας τη σχέση μεταξύ τους ιδιαιτέρως διαδραστική.


Υπό αυτές τις συνθήκες ορμώμενοι, οι τέσσερις δημιουργοί επιχειρούν μια προσπάθεια να προσεγγίσουν ενδείξεις, διαπολιτισμικές συναλλαγές και σχέσεις αλληλεπίδρασης, που αναπτύσσονται υπό τους όρους μιας από τις γλώσσες τις παγκοσμιοποίησης, τη γλώσσα της Εικόνας, μην ξεχνώντας παράλληλα, πως και οι ίδιοι αναδιαμορφώνονται από αυτήν. Μέσω της Φωτογραφίας, ένα σύνθετο εκφραστικό μέσο, που οφείλει κατά ένα μέρος την ύπαρξη και την εξέλιξή του στην παγκοσμιοποίηση, επιχειρούν μια σταχυολόγηση μερικών χαρακτηριστικών του φαινομένου, όπως αυτά αποτυπώνονται στην μικροκλίμακα της πόλης στην οποία ζουν, στην πόλη των Χανίων.

Εκδοχές και ενδείξεις αυτών των οπτικών διαπολιτισμικών συναλλαγών, αλλά και στοιχεία που ίσως μαρτυρούν χώρους που ακόμα αντιστέκονται σε αυτές, εντοπίζονται και υπογραμμίζονται από τους δημιουργούς, εν είδει κοινωνικού σχολιασμού, με τη χρήση της ίδιας τη εικόνας. Το παγκόσμιο φαινόμενο, μοιάζει να μελετάται από τα αποτελέσματά του, με εργαλεία που το ίδιο το φαινόμενο έχει διαμορφώσει.»

Στρατουδάκης Γιάννης
Φωτογράφος, ντοκιμαντερίστας, editor

 

 

 

Φωτογραφία...

 τεχνολογική ανακάλυψη δύο αιώνων περίπου έχοντας την δικιά της ποικιλόμορφη ιστορία  ως αντικείμενο μελέτης αλλά και εφαρμογής.

Οι παύσεις όμως που δυμιουργούνται στο χωροχρόνο μέσω αυτής με μοναδικό φίλτρο τον ίδιο το φωτογράφο  έχουν ως αποτέλεσμα μιας αυτόνομης πραγματικότητας τόσο ρευστής.

Στην τελική της μορφή αυτή η πάυση όταν θα εκτεθεί σαν πλήρη εικόνα σε κάποιο χώρο , ο θεατής απολαμβάνοντας την θα λειτουργήσει ο ίδιος ως φίλτρο και θα της  δώση  μια  νέα αυτόνομη ερμηνεία .

 Δημήτρης Μπαρούνης 

 

 

 

Φωτογραφία φωτογράφος φωτόμετρο φωτεινός και πολλές  άλλες λέξεις που αναφέρονται στο φως . Γράφω με το φως ο ορισμός της φωτογραφίας  και στην κυριολεξία αυτό συμβαίνει . Λιγότερα από 150 χρόνια πριν  η επιστήμη κατάφερε με χημικά και οπτικά μέσα να καταγράψει το φως μεταφέροντας στην αιωνιότητα μια στιγμή .

 Και εμείς σαν φωτογράφοι εκμεταλλευόμενοι την τεχνολογία του σήμερα   καταγράφουμε το φως  προσπαθώντας  αυτή την καταγραφή να την κάνουμε έκφραση και  άποψη , θέλοντας να ξεφύγουμε από μια απλή αποτύπωση της ανάκλασης του φωτός σε αντικείμενα. .

Θέλοντας να  μετατρέψουμε  το φως σε ιδέες , η καταγραφή μας  αφορά την οπτική του κόσμου   με το δικό μας τρόπο.

 Καμπιανάκης Νίκος

 

 

Φωτογραφία…

Η Φωτογραφία, κόντρα στην Αριστοτελική άποψη της αέναης παρουσίας γέννησης – φθοράς σε οτιδήποτε αισθητό, προσπαθεί να πιάσει αυτό το κάτι μικρό αλλά συνάμα μεγαλειώδες που μένει σταθερό-αιώνιο. Για τον

εμπειρικοθρεμμένο άνθρωπο του 21ου αιώνα στη δύση, που δυσκολεύεται να “δει” ότι δεν βλέπει, είναι μια διαδικασία που μετατρέπει τα αισθητά αντικείμενα σε πνευματικά. Με την αφαιρετική “προδιάθεση” του θεατή,

γίνεται η απαραίτητη απόσταξη της πραγματικότητας ώστε να μείνουν αυτές οι χαμένες λέξεις που απελευθερώνουν τον άνθρωπο. Η μicropolis τον περιμένει να ασκήσει το δικαίωμα της ματιάς του.

 

Σπύρος Ζερβουδάκης

 

 

Φωτογραφία…

εισπνοή και πάμε: ... ήταν και είναι το αποτέλεσμα μιας ακτινοβόλου λάμψης που εκπέμπει το εκάστοτε υποκείμενο/ αντικείμενο (Allan Sekula). δεν είναι ένα ακόμη προϊόν μαζικής, παθητικής κατανάλωσης, αλλά μια εικόνα η οποία μπορεί και πρέπει να ερμηνεύεται, να κρίνεται, να αμφισβητείται. η επιρροή της έχει διαχυθεί προκλητικά σε περιοχές πολύ ευρύτερες της τέχνης, καθώς δηλώνει παρούσα σε κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα. έτσι το πλαίσιο μέσα στο οποίο παράγεται, διακινείται και καταναλώνεται, καθορίζει τον τρόπο πρόσληψης της (John Tagg).  εχθροί της όλοι οι αντίπαλοι της μοντέρνας τέχνης (Αφήγηση, Μίμηση, Παραστατικότητα)... εκπνοή ουφ!

Μιχάλης Καλαϊτζάκης

 

 

Οι δημιουργοί…

Ο Σπύρος Ζερβουδάκης γεννήθηκε στην Αθήνα . Σπούδασε Μαθηματικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και συνέχισε μεταπτυχιακές σπουδές (Msc) στα Εφαρμοσμένα Μαθηματικά στο Πολυτεχνείο Κρήτης. Ξεκίνησε την ενασχόλησή του με τη Φωτογραφία παρακολουθώντας μαθήματα στον Φωτογραφικό Όμιλο του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και συνέχισε παρακολουθώντας διεθνή σεμινάρια και διαλέξεις. Από το 1996 είναι μέλος της Λέσχης Φωτογραφίας & Κινηματογράφου Χανίων. Έχει παρουσιάσει το φωτογραφικό του έργο σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Έργα του βρίσκονται στο «Μουσείο Μπενάκη» στο «Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης-Ελαιουργείον» και σε ιδιωτικές συλλογές εντός και εκτός Ελλάδας. Ζει, εργάζεται και δημιουργεί στα Χανιά της Κρήτης.


Ο Μιχάλης Καλαϊτζάκης γεννήθηκε στα Χανιά. Έχει σπουδάσει Φυσική στο Πανεπιστήμιο Κρήτης (Ηράκλειο) και έχει ολοκληρώσει μεταπτυχιακές σπουδές στην Εκπαίδευση Ενηλίκων (στο ΕΑΠ), με αντικείμενο «η φωτογραφία στην εκπαίδευση». Έχει διδαχτεί φωτογραφία στην φωτογραφική ομάδα Πανεπιστημίου Κρήτης (Ηράκλειο 1988 -1990), Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια φωτογραφίας. Από το 2005 έως το 2009 δίδαξε φωτογραφικά θέματα στη «Φωτοσκίαση» του Πολυτεχνείου Κρήτης (Χανιά). Από το 2010 έως σήμερα διοργανώνει workshop φωτογραφίας με θέματα τεχνικής, αισθητικής και ιστορίας της φωτογραφίας. Από το 2008 γράφει για θέματα φωτογραφίας στο ένθετο «Διαδρομές» των Χανιώτικων Νέων. Έχει συμμετάσχει σε αρκετές ομαδικές και 4 ατομικές εκθέσεις. Δουλειά του έχει παρουσιαστεί στον ελληνικό τύπο (περιοδικά Φωτογράφος, Photonet, Στιγμές, κ.λπ.) και βρίσκεται σε ιδιωτικές συλλογές.


Ο Νίκος Καμπιανάκης γεννήθηκε στα Χανιά . Σπούδασε Μαθηματικός στο Πανεπιστήμιο Πατρών με μετεκπαίδευση στην πληροφορική. Εργάστηκε σαν προγραμματιστής σε εταιρείες στην Αθήνα και από το 1992 ζει και εργάζεται στα Χανιά σαν καθηγητής πληροφορικής στην Β΄θμια εκπαίδευση Χανίων. Με την φωτογραφία ασχολείται ερασιτεχνικά και έχει παρακολουθήσει σεμινάρια φωτογραφίας. Έχει συμμετάσχει και οργανώσει αρκετές εκθέσεις φωτογραφίας ατομικές και ομαδικές .Έχει διακρίσεις σε πανελλήνιους διαγωνισμούς φωτογραφίας , δημοσιεύσεις σε περιοδικά (National Geographic, Digital Camera) και σε εφημερίδες.


Ο Δημήτρης Μπαρούνης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1974. Η ενασχόληση του με τη φωτογραφία ξεκίνησε ερασιτεχνικά από τα εφηβικά του χρόνια. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια και διαλέξεις από μεγάλους δάσκαλους του χώρου. Από το 2001 ζει και εργάζεται μόνιμα στα Χανιά και είναι στο διοικητικό συμβούλιο της Λέσχης φωτογραφίας & Κινηματογράφου Χανίων . Φωτογραφίες του έχουν εκτεθεί σε δύο ατομικές και σε αρκετές ομαδικές εκθέσεις ,στο Chania Art 2013 καθώς και σε μόνιμες συλλογές.