05292017Δευ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Σημειώσεις... από το Περίπτερο

Όταν… έκλαψε ο Τσίπρας

Γράφει ο Σήφης Χιωτάκης

Κατά την άποψη του πρωθυπουργού της χώρας και όχι μόνο, ζούμε κρίσιμες και ιστορικές στιγμές. Ιστορικές στιγμές όχι μόνο γιατί από την ακολουθούμενη πολιτική της νέας κυβέρνησης θα εξαρτηθεί η παραπέρα πορεία της χώρας στην ευρωπαϊκή Ένωση και στην Ευρωζώνη, αλλά γιατί κι εμείς οι πολίτες, θα πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε την στάση μας και πιθανώς να βάλουμε άλλες προτεραιότητες στην καθημερινότητα μας.

Η αλήθεια είναι, ότι μετά τις εκλογές στην μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού κυριάρχησαν ανάμικτα συναισθήματα....ανακούφισης, χαράς, προσμονής, αλλά και κάποιες φοβίες, που δεν μπορείς μετά από τόσα που λέχθηκαν προεκλογικά, να τις αποβάλλεις. Διαπιστώνουμε ότι τώρα ξεκινάει η πραγματική διαπραγμάτευση, που επικαλούνταν και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, χωρίς όμως να το πράττουν. Και βέβαια θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι δεν διαπραγματεύομαι, εάν έχω αποκλείσει την ρήξη, 'όπως μας υπενθύμισε ο υπουργός οικονομικών. Γιαυτό άλλωστε οι πολίτες διαδηλώνουν υπέρ της κυβέρνησης, γιατί διαισθάνονται ότι πρέπει να συμμετέχουν κι αυτοί στην εθνική προσπάθεια.

Μια προσπάθεια, όπου << η Ελλάδα ζητάει μόνο να αναγνωρισθεί η πραγματικότητα, που υποτίθεται ότι όλοι κατανοούν...>> όπως μας λέει ο νομπελίστας οικονομολόγος P. Krugman. Καιρό είχα να δω πρόσωπα γελαστά, που μετά τις πρώτες εξαγγελίες της κυβέρνησης, αρχίζουν να πιστεύουν ότι οι προσμονές και ελπίδες τους, κατά ένα μεγάλο μέρος θα επιβεβαιωθούν.

Και επειδή δεν είναι όλα σε αυτήν την ζωή, μόνο οικονομικά νούμερα και καταναλωτισμός, αλλά είναι προπάντων η επιβίωση και η αξιοπρέπεια που οφείλει να έχει ο κάθε λαός, έτσι κι εμείς αναντρανήσαμε και ξαφνιαστήκαμε ευχάριστα, όταν διαπιστώσαμε ότι οι πρώτες εξαγγελίες της κυβέρνησης ήταν στην σωστή κατεύθυνση : Στην μείωση ανισοτήτων που κατά τον κ. Σταθάκη αυτό και μόνο είναι παράγων κοινωνικής ανάπτυξης και προόδου.

Ξανάρθε η ελπίδα σε πολλούς συμπολίτες, όταν βλέπαμε τον πρωθυπουργό και τους υπουργούς να υπερασπίζονται σθεναρά την θέση τους ,ότι δεν μπορούν να συνεχίζουν να στηρίζουν ...<<το λάθος..>> και ακόμα ότι ο αποδιοπομπαίος τράγος δεν θα πρέπει να είναι η Ελλάδα αλλά οι λάθος πολιτικές του μνημονίου

Ενθουσιαστήκαμε όταν ακούσαμε τον πρωθυπουργό να μας ενημερώνει ότι τα περιττά έξοδα της κυβέρνησης, όπως ...οι πολυάριθμοι ειδικοί σύμβουλοι,... τα ακριβά αυτοκίνητα,...η σπατάλη ανθρώπινου δυναμικού για την φύλαξη ακόμα και του ίδιου,...τα πολυτελή πρωθυπουργικά αεροπλάνα,... περικόπτονται. Θα περιμέναμε ίσως να ανακοινώσει μαζί μ αυτά και την περικοπή των συντάξεων των βουλευτών, οι οποίες συνιστούν μια κραυγαλέα αδικία. Εφόσον θέλουμε να προσεγγίζουμε τον μέσο όρο της Ευρώπης θα διαπιστώσουμε , ότι τέτοιου είδους συντάξεις δεν υπάρχουν.

Αισθανθήκαμε δικαιωμένοι όταν τον ακούσαμε από το βήμα της βουλής να μας διαβεβαιώνει, ότι θα απαιτήσουμε, όχι τις ζημιές που υποστήκαμε από την ναζιστική εισβολή, αλλά το κατοχικό δάνειο που πήρε η Γερμανία απο την Ελλάδα και που δεν ξεχρέωσε ποτέ. Μπορούμε λοιπόν να το διεκδικήσουμε στα διεθνή δικαστήρια με αρκετά πειστήρια.

Συγκινηθήκαμε όταν ράγισε η φωνή του κ. Τσίπρα, συναισθανόμενος την μεγάλη ευθύνη που φέρνει και να προσθέσω το μεγάλο φορτίο που πέφτει στις πλάτες του, λέγοντας κλείνοντας την ομιλία του ότι, ....δεν πρόκειται να διαπραγματευτούμε την περηφάνεια και την αξιοπρέπεια του Ελληνικού λαού.