07282017Παρ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Ανεπαισθήτως

ΕΔΟΥΑΡΔΟ ΓΚΑΛΕΑΝΟ

Ετοιμαζόμουν να ρίξω μια τελευταία ματιά στο κείμενό μου πριν το στείλω στην «Πυξίδα»  αλλά η μέρα ήθελε άλλη ιστορία να στείλω κι όχι αυτήν που βασίστηκε στο σύνθημα του τοίχου που διάβασα τις προάλλες επιστρέφοντας στο σπίτι.

«Κάθε μέρα έχει μια ιστορία που αξίζει να ειπωθεί, επειδή οι μέρες μας είναι φτιαγμένες από ιστορίες. Οι επιστήμονες λένε ότι είμαστε φτιαγμένοι από μικρά σωματίδια, τα άτομα, αλλά εμένα ένα πουλάκι μου είπε ότι είμαστε φτιαγμένοι από ιστορίες», έγραφε ο συγγραφέας Εδουάρδο Γκαλεάνο

Στη συνέντευξή του στο Βήμα (9 Οκτωβρίου 2011) ρωτήθηκε ανάμεσα στ’ άλλα:

-  Ο Θουκυδίδης έχει γράψει ότι «τα μεγάλα έθνη πάντα κάνουν αυτό που θέλουν και τα μικρά έθνη πάντοτε αποδέχονται αυτό που πρέπει να αποδεχτούν». Μήπως τελικά αυτή η κρίση που βιώνουμε στην Ελλάδα και που πριν από λίγα χρόνια βίωσαν η Αργεντινή και άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής, ακολουθεί αυτήν ακριβώς τη διαπίστωση;

- «Η Ελλάδα θα γνωρίσει τώρα αυτό που πάντα γνώριζε η Λατινική Αμερική: ότι ο κόσμος κατευθύνεται από υποτιθέμενους διεθνείς οργανισμούς, οι οποίοι ασκούν τη διεθνή δικτατορία τους και κάθε φορά γίνονται όλο και λιγότερο ορατοί. Να ξέρετε, όμως, πως η ελευθερία τού να υπακούς δεν είναι ελευθερία. Το έθνος που υπακούει δεν είναι πια έθνος: είναι η ηχώ ξένων φωνών, είναι η σκιά άλλων σωμάτων».

-  Τελικά, ποιο είναι το πιο σημαντικό πράγμα που έχουμε και από το οποίο πρέπει να προσπαθήσουμε να κρατηθούμε;

- «Από τη συνείδησή μας, η οποία πρέπει πάντα να μας θέτει το τελικό ερώτημα. Γιατί, όπως έχει πει ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, “η δειλία ρωτάει: Υπάρχει ασφάλεια; Η σκοπιμότητα ρωτάει: Έχει απόδοση; Η ματαιοδοξία ρωτάει: Έχει απήχηση; Όμως η συνείδηση ρωτάει: Είναι δίκαιο;”».

Από το βιβλίο του « Ένας κόσμος ανάποδα» έχω ξεχωρίσει το ακόλουθο απόσπασμα που το διαβάζω στα παιδιά της Α’ Λυκείου αφού διδαχθούν την παθολογία του πολέμου του Θουκυδίδη:

«Τα κράτη δεν ασχολούνται πλέον με την διοίκηση και αφοσιώνονται στην αστυνόμευση. Οι πρόεδροι μετατρέπονται σε διαχειριστές ξένων εταιριών. Οι Υπουργοί Οικονομικών είναι καλοί διερμηνείς. Οι βιομήχανοι μετατρέπονται σε εισαγωγείς. Οι πολλοί εξαρτώνται ολοένα περισσότερο από τα περισσεύματα των λίγων. Οι εργαζόμενοι χάνουν τις δουλειές τους. Οι αγρότες χάνουν την γη τους. Τα παιδιά χάνουν την παιδική τους ηλικία. Οι νέοι χάνουν την επιθυμία να πιστεύουν. Οι ηλικιωμένοι χάνουν την σύνταξή τους. "Η ζωή είναι λαχείο" ισχυρίζονται όσοι κερδίζουν»

                                                                 Βούλα Καντεράκη