11222017Τετ
ΕνημέρωσηΠεμ, 09 Νοε 2017 11am

Με την Φωνή των Γονιών

Με τη ματιά μου

Είναι κάποιες σκέψεις που ήθελα να μοιραστώ μαζί σας «φωναχτά» που ξεπήδησαν  με τον ντόρο που έχει ξεσπάσει  στο διαδίκτυο με τη δημοσίευση φωτογραφιών και προσωπικών δεδομένων στο φατσοβιβλίο. Αφορμή στάθηκε μια συνάντηση της πρωτοβουλίας γονέων στο κέντρο αυτοβοήθειας Χανίων  όπου τέθηκε και αυτό το ζήτημα δίνοντάς μου το οριστικό ερέθισμα να το θίξω από αυτή τη στήλη.

Κάνοντας ένα φλας μπακ πηγαίνοντας πολύ πίσω και συγκεκριμένα στο πρώτο διάστημα της φοίτησης του γιού μου στο 1ο Ειδικό σχολείο υπήρξα ίσως από τους λίγους ανθρώπους που πρόβαλαν σθεναρή αντίσταση όσον αναφορά τη δημοσιοποίηση των φωτογραφιών και δεδομένων, του δικού μου παιδιού και όχι μόνο, στο διαδίκτυο και στον τοπικό τύπο.

Η αγωνία μου δεν ήταν η προβολή, αλλά ο τρόπος της προβολής τόσο της φωτογραφίας αλλά και ο χειρισμός του όλου θέματος και για να γίνω ποιο ξεκάθαρη, επειδή σας κοιτώ στα μάτια, δεν είχα εμπιστοσύνη. Με τον καιρό ωριμάζοντας προφανώς αναθεώρησα τις απόψεις μου με αποκορύφωμα την εκπομπή του Μαθιού για τον κόσμο του αυτισμού όπου «εκτέθηκα» και τηλεοπτικά.

Το τελειωτικό «μπουμ» έγινε όταν αποφάσισα μετά  πολλών κόπων και βασάνων να ανοίξω λογαριασμό στο φατσοβιβλίο. Όσο γνώριζα τις δυνατότητές του, προσπαθούσα να περάσω τα δικά μου μηνύματα για τη διαφορετικότητα, με φωτογραφίες τόσο του παιδιού μου όσο και των παιδιών του ΕΕΕΕΚ κάνοντας παράλληλα και τα δικά μου σχόλια. Ομολογώ πως κάποιες φορές ίσως και να το έριξα στην υπερβολή, πλην όμως για καλό σκοπό.

Πέρυσι τέλη καλοκαιριού ένας φατσοβιβλιόφιλος και νυν αγαπημένος φίλος, ειδήμων και στον τομέα της πληροφορικής, μου έκρουσε κώδωνα κινδύνου «πρόσεχε τα κοπέλια στο ιντερνέτ γίνεται της  π………….». Η συστολή επανήλθε και μαζί με αυτή και ο επαναπροσδιορισμός της διαδικτυακής συμπεριφοράς μου …… Πραγματικά οι ισορροπίες στο διαδίκτυο είναι δύσκολες με ότι συμβαίνει γύρω μας πολύ δε περισσότερο όταν έχεις να κάνεις με παιδιά και εφήβους με νοητικές αποκλίσεις.

Ο φόβος έχει κυριεύσει τους πάντες και μια ελάχιστη μερίδα να παραμένει νηφάλια και ανεπηρέαστη με το χώρο του διαδικτύου να φαντάζει σαν ναρκοπέδιο με επίδοξους δολοφόνους παιδόφιλους και όλων των ειδών τα αποβράσματα των αστυνομικών ρεπορτάζ. Καχυποψία έως εσχάτων, πανικός με μπόλικο σασπένς πολλές φορές και με φωσκολικά σενάρια όπως στην περίπτωση μιας μητέρας που δεν δέχτηκε να δώσει ενυπόγραφη συναίνεση του παιδιού της στο οπτικό ακουστικό υλικό προβολής του σχολείου στο διαδίκτυο από την αγωνία της να μην της το κλέψουν…. Ο φόβος όμως ανακυκλώνεται και σε άλλες τραβηγμένες μορφές.

Συναίνεση μεν αλλά με κομμένα κεφάλια γυρισμένες πλάτες με την εστίαση καθαρά στο αντικείμενο ή τα χέρια του παιδιού με κέντρο βάρους αποκλειστικά στη δραστηριότητα και όχι στο σύνολο της δράσης με τη συμμετοχή της ομάδας της δομής που προβάλλεται. Αναμφισβήτητα η εικόνα είναι πανταχού κυρίαρχη και παντοδύναμη περνά τα μηνύματα της. Η μαγκιά είναι τόσο στην αρτιότητά της, όσο και στον τρόπο που θα τη λανσάρεις στο διαδίκτυο για να περάσεις το σωστό μήνυμά αποφεύγοντας παράλληλα τις παγίδες. Κακά τα ψέματα, είτε μας αρέσει είτε όχι, η άρνηση στις επιταγές της εξέλιξης με ότι συνεπάγεται ισοδυναμεί με ένα είδος αναλφαβητισμού.

Η ασφάλεια του διαδικτύου, όπως και η σωστή συμπεριφορά στα δεδομένα των παιδιών μας είναι μεγάλη ευθύνη και υπόθεση ζωής. Στο χέρι μας είναι τα διαχειριστούμε όπως πρέπει, σωστά και έξυπνα εκμεταλλευόμενοι τα εργαλεία που μας παρέχει το διαδίκτυο για να ενημερώσουμε και να ευαισθητοποιήσουμε την κοινωνία που διαρκώς πρέπει να ανατροφοδοτείται και να αφυπνίζεται με ερεθίσματα και νέα ρεύματα αποδοχής.

Ας μην υπερ-κινδυνολογούμε διαδικτυακά δαιμονοποιώντας καταστάσεις. Η υπερπροστασία και η φοβική αποστασιοποίηση μας οδηγούν αυτομάτως στην περιθωριοποίηση και στην απομόνωση. Ο κυβερνοχώρος έχει μεν εξουσία αλλά την εξουσία που θα του δώσουμε εμείς ως έμπειροι και σωστοί κυβερνήτες. Στο χέρι μας είναι !!!!