08202017Κυρ
ΕνημέρωσηΣαβ, 13 Μαϊ 2017 10am

Συμφωνημένη Σιωπή

ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ

Να φύγεις ήθελες μα πάντα επιστρέφεις. Πέρα και ακανόνιστα. Το δελφίνι και ο αφρός οδηγός σου. Όμως μια προσταγή μυστήρια σε γυρνάει πάντα. Μεγαλώνεις και δεν κάνει να λείπεις πολύ. ’λλοι έχουν σειρά. Ο κύκλος δεν τελειώνει αλλα μικραίνει. Η λογική του κάνει τον Ερμή τον τρισμέγιστο να σαστίζει. Μουδιάζεις σκεπτόμενη τις εποχές που πέρασαν και αθροίζονται....
Η ινδή του Καββαδία χορεύει ακόμα και ο ναύκληρος κουράστηκε να ακονίζει τα στιλέτα....Στόμωσαν απ’την αχρησία ευτυχώς.....Τι χρειάζονται όμως τα στιλέτα....Η σκέψη ίσως και η αλλαγή κόβουν περισσότερο. Το τελικό ταξίδι ο δρόμος και ο προορισμός κοιτάνε πάλι χαιρέκακα.... Ξέφυγαν πάλι απ’ ότι εσύ χάραξες. Τα θερινά φτερά γίνονται κέρινα και σε κατακρημνίζουν. Σώζεσαι απ’τον Πέτρους του Κοέλιο που σε διατάζει για άλλη μια φορά να ανέβεις τον δύσκολο καταρράκτη του άγιου Ιακώβου.
Δεν απορείς... Η παρέα βρέθηκε πάλι στα καφέ που γεύονται τα μελτέμια...
Που είχατε πάει τόσους μήνες ; Σας ένιωθα. Δεν σας έβλεπα αλλα ήξερα....
Ήσασταν όλοι εκεί στην παραλία που ξεδιψούν οι μετεωρίτες...Δεν μιλούσε κανείς.....Μετά από τόσα χρόνια οι ματιές αρκούν.....
Οι μελλοντικοί δημαγωγοί μόνο μιλούσαν γιατι δεν τολμούσαν να κοιτάξουν στα μάτια κανέναν....
...Αλλα θα φύγετε πάλι...Μετά το πορτοκαλί το γκρίζο....Μετά την συναυλία η σιωπή.
Ένα παιδί άδικα φωνάζει να σταματήσει κάποιος την θερινή νύκτα....Εκείνη θα φοβηθεί μόλις ξημερώσει....
Ετοιμάσου καλή μου να ξελογιαστείς πάλι απ’το κρασί των πενταπολεων της Χαναάν που κούρσευε ο Χολοδογομορ....Θα σε ζαλίσει και θα περιφρονήσεις τα ποντισμένα μυστικά της Αιγηίδος....Θα ζητάς να σε δροσίσει ο φόβος της μοβ θάλασσας στο τρίτο ημισφαίριο του ουρανού εκεί που επιστρέφεις κουρασμένη από τους τόσους εραστές σου.... Θα ταΐσεις το τετράποδο της κατάρας στην άκρη του οικισμού....Θα μαραθείς απ’ τον απόηχο του καραβιού που χάιδευε τα γαλανά νερά της Σούγιας σαν σκιά στην πορεία για τις εσχατιές. Θα πέσεις σε βαθιά περίσκεψη μετρώντας κεχριμπάρι απ’τους μουσώνες του κυκλοθυμικού "εγώ" σου σαν απόσταγμα στυφό απ’τα βάθη του κορμιού....
Εκχύλισμα βασιλικού θα σε κεράσω....
Στα μάτια σου πάλι ο κόκκινος αστερίας και ο Γαλάτης που αψήφησε το δηλητήριο του και στον  πρόσφερε σαν  φωτοβόλο παλσαρ της πορτοκαλί κορυφογραμμής στην πλάτη του ανεμόμυλου...
Η σκέψη σου όμως μένει στο γεμισμένο φεγγάρι που ξεθύμανε πάνω στις πράσινες θάλασσες ενός ατελείωτου βαλς....

Πήγε 5 και οι αναπαλαιωμένοι δρόμοι μουρμουρίζουν τους ρυθμούς της πεζής περιπόλου.....Κι όμως το στίγμα πάλι σου ξέφυγε και κάνει το πλάι του ορίζοντα να ροδίζει....Έρχεται φθινόπωρο....Μια καινούργια πόλη σε περιμένει.....