12152017Παρ
ΕνημέρωσηΠεμ, 09 Νοε 2017 11am

Μουσικές Αναμνήσεις

Μέρες Ραδιοφώνου

Ήταν καλοκαίρι του 1989  όταν ένας πολύ  καλός φίλος  με συναντάει και μου λέει  κατενθουσιασμένος  κάτι  το οποίο θα μου σημάδευε  ευχάριστα  εκείνο  το καλοκαίρι. Ο Ανδρέας  (έτσι λέγεται ο φίλος μου ) μου είπε  για έναν ιδιωτικό ραδιοφωνικό σταθμό  που ήδη λειτουργούσε  και  στον οποίο θα ξεκινούσε  εκπομπές  σε λιγες μέρες  μαζί με ένα γνωστό του.
Το να κάνει κάποιος εκπομπή και να τον ακούν τόσοι άνθρωποι μου φαινόταν  εκπληκτικό. Το ραδιόφωνο  είναι το μέσο που δεν μπορούσες να συγκρίνεις με τα υπόλοιπα , ίσως  επειδή  είναι τόσο άμεσο, και γιατι υπάρχει μια δόση μυστηρίου  ανάμεσα στον παραγωγό  του ραδιοφώνου και στους ακροατές.
Χωρίς να έχω καμία σχέση με εκπομπές  μου δημιουργήθηκε  η επιθυμία  να  δοκιμάσω. Δεν ήξερα  τι θα έβγαινε αλλα εγώ ήθελα να προσπαθήσω.
Ζήτησα από τον Ανδρέα να μπω και εγώ  στην παρέα  που θα έκανε την εκπομπή  και σαν αντάλλαγμα  θα έφερνα  την τεραστία  δισκοθήκη μου  που τότε  ήταν δεν ήταν … 60 δίσκοι βινυλίου!!!
Τα παιδιά με δέχτηκαν αλλα με την προϋπόθεση  να απαντούσα και στο τηλέφωνο ( εγώ θα δεχόμουν αν μου έλεγαν να τους πήγαινα και τους καφέδες!).
Στην πρώτη εκπομπή  τα βρήκαμε μπαστούνια. Ευτυχώς που υπήρχε και ο ηχολήπτης  που μας έδινε κάποιες οδηγίες γιατι αλλιώς  θα μπορούσαμε  να κάνουμε  ζημιά με τόσα κουμπάκια στην κονσόλα. Τα πράγματα  δεν ήταν τόσο εύκολα όσο τα νόμιζα  ούτε όταν προσπάθησα να  μιλήσω στο μικρόφωνο. Έπρεπε να έχεις ξεκαθαρίσει  πρώτα στο μυαλό σου  τι θέλεις να πεις  και ύστερα  να το βγάλεις  στον αέρα.
Παρόλα τα "μπαστούνια" που είχαμε συναντήσει  εγώ όλο και περισσότερο μου άρεσε. Ειδικά  όταν  είχα την ευκαιρία να συζητήσω με ανθρώπους που γνώρισα  μέσα από την εκπομπή  και ζητούσαν  την γνώμη μου για κάποιο τραγούδι  ή έλεγαν έναν καλό λόγο  για το πρόγραμμα.
Το  καλοκαίρι πέρασε γρήγορα, ένα αστείο  που ξεκίνησε από περιέργεια  συνεχίστηκε  τον χειμώνα , το άλλο καλοκαίρι  και τον επόμενο χειμώνα, μέχρι που έκλεισα 10 χρόνια και κάτι μήνες μπροστά από ένα μικρόφωνο.
Οι ραδιοφωνικές συχνότητες  και τα ονόματα των εκπομπών  άλλαζαν  αλλα εγώ το  διασκέδαζα ακόμα ενώ παράλληλα μάθαινα  συνεχώς  και κάτι καινούργιο  που αφορούσε  το ραδιόφωνο.
Πολλές ήταν οι φορές  που μέσα από τις εκπομπές μου ξεπερνούσα  δύσκολες  καταστάσεις  και παράλληλα  γνώρισα  πολλούς ακροατές.
Όσα χρόνια  και αν περάσουν  θα θυμάμαι  έντονα το ξεκίνημα  σε εκείνο  το καμαράκι  με την κονσόλα  και τα μικρόφωνα  στον 60   όροφο μιας πολυκατοικίας που είχε μόνο σκάλες …

(πολλούς φιλικούς χαιρετισμούς στα παιδιά του ΧΑΝΙΑ FM 88,8 )