11222017Τετ
ΕνημέρωσηΠεμ, 09 Νοε 2017 11am

Φανταστική Ταινιοθήκη

BLOW UP

ΙΤΑΛΙΑ – ΑΓΓΛΙΑ 1966
Σκηνοθεσία: ΜΙΚΕΛΑΝΤΖΕΛΟ ΑΝΤΟΝΙΟΝΙ
Σενάριο: ΤΟΝΙΝΟ ΓΟΥΕΡΑ, Μ. ΑΝΤΟΝΙΟΝΙ
Φωτογραφία (ΧΑ): ΚΑΡΛΟ ΝΤΙ ΠΑΛΜΑ
Μουσική; ΧΕΡΜΠΕΕΤ ΧΑΝΚΟ
Ερμηνεία; ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΧΕΜΝΓΚΣ, ΒΑΝΕΣΑ ΡΕΝΤΡΕΗΒ, ΣΑΡΑ ΜΑΪΑΣ ΒΕΡΟΥΡΚΑ
Παραγωγή: ΚΑΡΛΟ ΠΟΝΤΙ για την M.G.M.
 
                    Μετά την "ΚΟΚΚΙΝΗ ΕΡΗΜΟ" (1961) ο ΑΝΤΟΝΙΟΝΙ "τέλειωνε" με την Ιταλία και τις αναζητήσεις του και ξεκινά για ένα ταξίδι άλλων αναζητήσεων, αυτή τη φορά, σε χώρες όπως η Βρετανία (BLOW UP), οι ΗΠΑ (ΖΑΜΠΡΙΑΣΚΙ ΠΟΪΝΤ) και η Ευρώπη η ίδια "ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΡΕΠΟΡΤΕΡ")
                    Με την "ΚΟΚΚΙΝΗ ΕΡΗΜΟ" που ήταν η πρώτη χρωματιστή του ταινία ασχολήθηκε με τη ψυχολογική διερεύνηση μιας γυναίκας χορευτή στην υστερία της σε ένα μολυσμένο βιομηχανικό τοπίο.
                    Εδώ η επιλογή του Λονδίνου για το "BLOW UP" είναι σκόπιμη. Είναι η εποχή που τα νεανικά κινήματα σαρώνουν τόσο στις ιδέες όσο και στις πράξεις και προαναγγέλλουν το Μάη του ’68. Σε μια πόλη όπως το Λονδίνο η περιρρέουσα ατμόσφαιρα έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το σκηνικό της πόλης. Οι άνθρωποι αντί να βυθίζονται, όπως την "κόκκινη έρημο" αναδύονται. Για την ιστορία του "BLOW UP" (μην ξεχνάτε πως ο όρος αναφέρεται στη φωτογραφική μεγέθυνση) ο Antonioni διαλέγει σαν κεντρικό ήρωα ένα επιτυχημένο φωτογραφείο, του Τόμας. Σε μια από τις καθημερινές του περιπλανήσεις για αναζήτηση θεμάτων φωτογραφίζει ένα αγκαλιασμένο ζευγάρι σ’ ένα σχεδόν έρημο πάρκο. Η γυναίκα τον αντιλαμβάνεται και πηγαίνει στο στούντιο ζητώντας τα φιλμ. Σε αντάλλαγμα του προσφέρει τον εαυτό της. Ο Τόμας δίνει ένα ψεύτικο κι όταν εκείνη φεύγει μεγεθύνει το πραγματικό και με έκπληξη διαπιστώνει πως υπάρχει ένα πρόσωπο κρυμμένο πίσω από τους θάμνους, ένα απλό κορμί ξαπλωμένο στο χώμα.
                    Δεν καταλαβαίνει τίποτα κι ενώ προσπαθεί να οργανώσει τις σκέψεις του έρχονται δύο νέα κορίτσια για να φωτογραφηθούν. Φεύγει και ξαναγυρνά στο πάρκο, ζητάει βοήθεια από ένα φίλο του ζωγράφο αλλά εκείνος είναι χαμένος στον κόσμο του. Επιστρέφοντας στο στούντιο διαπιστώνει πως όλες οι φωτογραφίες έχουν κλαπεί. Απογοητεύεται. Περιπλανιέται στους δρόμους, συναντά τυχαία τη γυναίκα του Πάρκου, την ακολουθεί σε ένα μπαρ που γίνεται μια συναυλία. Το πρωί ξαναγυρνά στο πάρκο αποφασισμένος να λύσει το μυστήριο και να φωτογραφίσει το πτώμα από κοντά. Αυτό όμως έχει εξαφανιστεί. Ο ίδιος αρχίζει να αμφιβάλει και νομίζει ότι όλα είναι μια παραίσθηση.
                    Την ίδια στιγμή μια ομάδα νεαρών μασκαρεμένων σε κλόουν καταφθάνει στο πάρκο κι επιδίδεται σε αν αγώνα τένις με ρακέτες χωρίς μπαλάκι. Η παντομίμα τους είναι τέλεια και τον πείθουν να συμμετάσχει και εκείνος…
Βασισμένο σε ένα διήγημα του ΧΟΥΛΙΟ ΚΟΡΤΑΣΑΡ, το BLOW UP είναι ένα δοκίμιο κινηματογραφικού περφεξιονισμού. Η δράση ελάχιστη, το σασπένς ταυτισμένο με τη ψυχολογία του ήρωα και το ερώτημα ακολουθεί την ασυνεχή πορεία υπαρκτό – φανταστικό -ανύπαρκτο-ψευδαίσθηση.
Όσο ο Τόμας προσπαθεί να βρει την αστυνομική λύση μένει εντελώς μετέωρος και ξαφνιασμένος.
Όταν θα συμμετάσχει στο ψεύτικο παιχνίδι θα αρχίσει να βλέπει με άλλο μάτι τη ζωή.
Αυτό που μέχρι πρότινος δεν υπήρχε, το μπαλάκι, τώρα υπάρχει. Μήπως και η ίδια η ζωή δεν είναι ένα παιχνίδι του "φαίνεσθε και είναι";

                        Με το BLOW UP  ο Αντονιόνι έφτιαξε ένα διαχρονικά μοντέρνο φιλμ προάγγελο ενός κινηματογράφου πιο πολύ των ιδεών παρά ……………………………….